ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ – ΑΜΟΙΒΟΛΟΓΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΣΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ – ΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΕΥΛΟΓΗΣ ΑΜΟΙΒΗΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ [ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ] ΓΙΑ ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΚΑΦΕ-ΜΠΑΡ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ. ΔΕΚΤΗ Η ΑΓΩΓΗ. ΕΦΕΤΕΙΟ – ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗ ΤΗΣ ΜΗ ΔΕΣΜΕΥΤΙΚΗΣ ΑΠΟΡΡΙΠΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΑΣΦ.ΜΕΤΡΩΝ – ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΔΕΔΙΚΑΣΜΕΝΟ – ΜΗ ΕΠΙΡΡΟΗ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΔΙΚΗΣ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ. Στην επιδικη περίπτωση η εφεσίβλητη-ενάγουσα εξέθετε ότι είναι ενιαίος οργανισμός συλλογικής διαχείρισης και προστασίας συγγενικών δικαιωμάτων, ότι η εναγομένη Ε.Ε. διατηρεί και εκμεταλλεύεται ένα πολυχώρο-ξενοδοχείο, εντός του οποίου εκτός από τα δωμάτια του ξενοδοχείου , λειτουργεί καφέ-μπάρ- εστιατόριο πισίνας, επιφάνειας από 101 τ.μ. έως 200 τ.μ. και χώρος όπου πραγματοποιεί κατ’ελάχιστο είκοσι (20) εκδηλώσεις ετησίως, ότι αν και η ίδια κάλεσε την εναγομένη να της καταβάλει το ποσό που καθορίσθηκε με βάση το νομίμως δημοσιευμένο αμοιβολόγιό της, η τελευταία υπήρξε αδιάφορη – Ζητούσε λοιπόν να καθορισθεί το ύψος της εύλογης και ενιαίας αμοιβής για την εκμετάλλευση από την εναγομένη του ρεπερτορίου της : α) στο ποσό των 2.100 ευρώ ετησίως για το καφέ μπάρ και β) στο ποσό των 2.000 ευρώ για τις είκοσι εκδηλώσεις κατ’έτος, ήτοι συνολικά 12.300 ευρώ πλέον ΦΠΑ και να υποχρεωθεί η εναγόμενη να της προσκομίσει καταλόγους με τους τίτλους του μουσικού ρεπερτορίου που χρησιμοποίησε κατά επίδικα έτη, προκειμένου να δύναται η ίδια να προβεί στη διανομή των αμοιβών στους δικαιούχους. Αποδεικνύεται, εν προκειμένω, ότι η χρήση μουσικής για τους ως άνω χώρους της εναγομένης ήταν απαραίτητη και χρήσιμη αντίστοιχα, καθώς με τον τρόπο αυτό γινόταν ελκυστικότερη για τους πελάτες της, για τον λόγο δε αυτό, διατηρούσε στους χώρους αυτούς κατάλληλη ηχητική εγκατάσταση και επένδυε στη χρήση της. Όλα δε ανωτέρω δεν αναιρούνται από την δικαστική απόφαση που προσκομίζει νομίμως με επίκληση η εναγομένη (ασφ. μέτρων) , η οποία απέρριψε προγενέστερη αίτηση της ενάγουσας με την οποία ζητείτο να καθορισθεί το ύψος της εύλογης και ενιαίας αμοιβής για τους ίδιους χώρους , διότι οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί κατά την διαδικασία των ασφ. μέτρων , παράγουν προσωρινό μόνο δεδικασμένο και δεν παράγει αποτελέσματα στο πλαίσιο της δίκης για την κύρια υπόθεση. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’αρ.305/23 απόφασης του ΜονΠρωτΘεσ. [ Αρ. 46 παρ.1 N.3905/10, αρ.49 παρ.1-3,6-7, 56 παρ.3 Ν.2121/93 ]