ΘΑΝΑΣΙΜΟΣ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΑΠΟ ΠΤΩΣΗ ΣΕ ΛΟΦΟ – ΑΜΕΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΔΗΜΟΥ ΛΟΓΩ ΜΗ ΛΗΨΗΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ – ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΜΕ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΦΕΤΕΙΟΥ ΛΟΓΩ ΜΗ ΛΗΨΗΣ ΕΝΤΟΛΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΤΩΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΩΝ ΕΡΓΩΝ ΣΤΟ ΛΟΦΟ – ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ. ΚΡΙΣΗ ΠΕΡΙ ΕΣΦΑΛΜΕΝΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΜΗ ΠΟΙΝΙΚΗΣ ΔΙΑΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ – ΑΠΟΦΑΣΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ – ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΕΝΕΚΑ ΤΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΝΑ ΠΡΟΒΕΙ ΣΤΑ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΕΡΓΑ ΧΩΡΙΣ ΕΝΤΟΛΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΟ. ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΟΙΌΣ ΕΧΕΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΑΤΥΧΗΜΑΤΟΣ. ΔΕΚΤΗ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ – ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΓΙΑ ΝΕΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ. Περίπτωση θανάσιμου τραυματισμού ανηλίκου μετά την πτώση του σε λόφο και ειδικότερα από ύψος 60 περίπου μέτρων κατά το ανάπτυγμα της κεκλιμένης επιφάνειας του πρανούς. Ο θάνατος του ανηλίκου αποδόθηκε σε αμέλεια του κατηγορούμενου, Διευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών, διότι αυτός δεν προέβη στις οφειλόμενες ενέργειες λόγω της επικινδυνότητας του πρανούς και στη περίφραξη και σηματοδότηση του λόφου. Ωστόσο, το ΤριμΕφΠλημ, δικάζοντας σε δεύτερο βαθμό, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε ότι συντρέχει στο πρόσωπο του κατηγορουμένου, η αποδιδόμενη αμέλεια, διότι δεν του δόθηκε αρμοδίως σχετική εντολή να προβεί σε τέτοιες ενέργειες, ενώ επιπλέον το εν λόγω πρανές και η πέριξ αυτού περιοχή αποτελεί δασική έκταση, υπαγόμενη στη Διεύθυνση Δασών. Το παρόν κρίνει ότι το Δικαστήριο ουσίας εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τη μη ποινική διάταξη του αρ.19 του Οργ. Εσωτερικής Υπηρεσίας του Δήμου, ως τροποποιηθέν ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο, η οποία αποτελεί προϋπόθεση για την εφαρμογή των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων των αρ. 15 και 302 του ΠΚ και συνακόλουθα, εσφαλμένα κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Τεχνική Υπηρεσία δεν έχει αποφασιστική αρμοδιότητα, αλλά εκτελεί εντολές που λαμβάνει από το Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο. Ως εκ τούτου, δεν χρειαζόταν να λάβει εντολή από το Δήμαρχο ο κατηγορούμενος για να εκτελέσει τα απαιτούμενα έργα, αλλά ήταν υποχρεωμένος ένεκα της ιδιότητάς του. Περαιτέρω, από τις αντιφατικές παραδοχές της προσβαλλομένης, δημιουργείται ασάφεια ως προς το ποιός είχε αρμοδιότητα στο χώρο όπου έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα για την λήψη των αναγκαίων μέτρων, με συνέπεια να καθίσταται ανέφικτος ο έλεγχος της ορθής εφαρμογής, των ουσιαστικών ποινικών διατάξεων, οι οποίες έτσι παραβιάσθηκαν εκ πλαγίου και η προσβαλλόμενη απόφαση να στερείται νόμιμης βάσης. Πρέπει λοιπόν, να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση, ως προς την απαλλακτική για τον κατηγορούμενο διάταξή της και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο αρμόδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Δέχεται την αίτηση αναίρεσης. [ Αρ. 510 παρ.1 ΚΠΔ, αρ.28, 15 παρ.1, 302 παρ.1 ΠΚ ]