ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

(Ειδική Διαδικασία Περιουσιακών Διαφορών)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1189/2025

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τη Δικαστή Ιωάννα Ζάσκα, Εφέτη , η οποία ορίστηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης και από τον Γραμματέα Αθανάσιο Ιασωνίδη.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια , στο ακροατήριό του, την 17η Φεβρουάριου 2025, για να δικάσει την υπόθεση , μεταξύ:

ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: Της ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «…», η οποία εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Νικολάου Αρβανιτάκη (Δ.Σ. Θεσσαλονίκης), δυνάμει της από 14-2-2025 δήλωσης του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ : Της αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας με την επωνυμία «…» και τον διακριτικό τίτλο «…», που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε διά της πληρεξούσιας δικηγόρου της Ευαγγελίας Καλούμα (Δ.Σ. Θεσσαλονίκης), δυνάμει της από 17-2-2025 δήλωσης του άρθρου 242 παρ.2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η εφεσίβλητη-ενάγουσα άσκησε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, κατά της εκκαλούσας-εναγομένης , την από 10-03-2020 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου …/…/11-03-2020 αγωγή , επί της οποίας εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων η υπ’αριθμό 305/2023 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (ειδικής διαδικασίας περιουσιακών διαφορών), η οποία έκανε δεκτή την αγωγή. Την απόφαση αυτή προσβάλλει η εναγομένη και ήδη εκκαλούσα, η οποία κατέθεσε ενώπιον του Γραμματέα του ως άνω Πρωτοδικείου την από 05-04-2023 και με αριθμό κατάθεσης …/…/06-04-2023 έφεσή της, η οποία απευθύνεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου με αριθμό κατάθεσης …/…/07-04-2023 και η συζήτηση της οποίας προσδιορίστηκε, με επιμέλεια της εκκαλούσας , για την δικάσιμο της 18- 09-2023 και κατόπιν αναβολών για την δικάσιμο που αναγράφεται ανωτέρω και γράφτηκε στο πινάκιο.

ΚΑΤΑ τη συζήτηση της υπόθεσης, η οποία εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις έγγραφες προτάσεις τους.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΚΑΙ ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η κρινόμενη έφεση κατά της υπ’αριθμ. 305/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (ειδικής διαδικασίας περιουσιακών διαφορών), έχει ασκηθεί νομότυπα (με την καταβολή του προβλεπόμενου από το άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ παράβολου) και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 495 παρ.1, 496, 498, 499, 511, 513 , 516 παρ.1, 517 και 518 παρ.2 του ΚΠολΔ. Ειδικότερα, η έφεση κατατέθηκε στη γραμματεία του ως άνω πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου την 06-04-2023 (βλ. την υπ’αριθμό …/…/2023 πράξη κατάθεσης του αρμοδίου γραμματέως επί του δικογράφου της έφεσης), από τα έγγραφα δε του φακέλου της δικογραφίας δεν προκύπτει, ούτε η εκκαλούσα επικαλείται ότι έγινε επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης, η οποία δημοσιεύθηκε την 10-01-2023 και επομένως η κρινόμενη έφεση ασκήθηκε εντός της προβλεπομένης από την παράγραφο 2 του άρθρου 518 ΚΠολΔ διετούς προθεσμίας από της δημοσίευσής της, περαιτέρω δε συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις του παραδεκτού της άσκησης αυτής, ενώ έχει κατατεθεί και το εκ του άρθρου 495 παρ. 3 ΚΠολΔ απαιτούμενο παράβολο. Επομένως, η κρινόμενη έφεση πρέπει να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω, για να κριθεί και ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 533 ΚΠολΔ), κατά την ίδια διαδικασία, κατά την οποία εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση.

Με την από 10-03-2020 και με αριθμό κατάθεσης δικογράφου …/…/11-03-2020 αγωγή κατά της εναγομένης και ήδη εκκαλούσας, η εφεσίβλητη-ενάγουσα εξέθετε ότι είναι ενιαίος οργανισμός συλλογικής διαχείρισης και προστασίας συγγενικών δικαιωμάτων, ο οποίος λειτουργεί στο πλαίσιο των διατάξεων του άρθρου 49 παρ.6 του Ν.2121/1993 και ότι μέλη της είναι: α) η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με την επωνυμία «…» με διακριτικό τίτλο «…», β) ο αστικός μη κερδοσκοπικός συνεταιρισμός με την επωνυμία «…» και διακριτικό τίτλο «…» και γ) ο αστικός μη κερδοσκοπικός συνεταιρισμός με την επωνυμία «…» και τον διακριτικό τίτλο «…». Ότι η δική της λειτουργία εγκρίθηκε με την από.. και υπ’αριθμ. ΥΠΠΟΤ/…/…/.... απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού, η οποία δημοσιεύθηκε στο υπ’αριθμ. …/... ΦΕΚ ... και είναι ο μόνος και αντιπροσωπευτικός ενιαίος οργανισμός συλλογικής διαχείρισης, ο οποίος δικαιούται και υποχρεούται να διαχειρίζεται και να εισπράττει το δικαίωμα της εύλογης και ενιαίας αμοιβής του άρθρ. 49 παρ.1 Ν.2121/1993. Ότι τα μοναδικά μέλη της κατήρτισαν και γνωστοποίησαν στο κοινό το οικείο αμοιβολόγιο , το οποίο έχει γνωστοποιηθεί δημοσίως με την δημοσίευσή του στις αναφερόμενες στο δικόγραφο τρεις ημερήσιες εφημερίδες και ότι το ίδιο αμοιβολόγιο δημοσίευσε και η ίδια ως ενιαίος οργανισμός . Ότι το αμοιβολόγιο της ως προς τις επιχειρήσεις για τις οποίες η μουσική είναι απαραίτητη, όπως καφέ-μπάρ, προβλέπει ειδική κατηγορία Α2 και η αμοιβή ορίζεται εφάπαξ κατ’έτος για χώρους από 101 τ.μ. έως 200 τ.μ. στο ποσό των 2.100 ευρώ , ενώ για εκδηλώσεις , όπως γάμους, βαπτίσεις και χορούς, προβλέπει ειδική κατηγορία Ε και η αμοιβή ορίζεται εφάπαξ στο ποσό των 100 ευρώ για κάθε εκδήλωση. Ότι η εναγομένη ετερόρρυθμη εταιρεία διατηρεί και εκμεταλλεύεται ένα πολυχώρο-ξενοδοχείο , με τον διακριτικό τίτλο «…», που βρίσκεται στο …, εντός του οποίου εκτός από τα δωμάτια του ξενοδοχείου , λειτουργεί : α) καφέ-μπάρ- εστιατόριο πισίνας, επιφάνειας από 101 τ.μ. έως 200 τ.μ. και β) χώρος όπου πραγματοποιεί κατ’ελάχιστο είκοσι (20) εκδηλώσεις ετησίως, τα οποία λειτουργούν καθ’όλη τη διάρκεια του έτους. Ότι στο πλαίσιο της επιχειρηματικής της δραστηριότητας η εναγομένη κατά τα έτη 2014-2016 χρησιμοποίησε σε καθημερινή βάση καθ’όλη τη διάρκεια της λειτουργίας των ως άνω χώρων, υλικούς φορείς ήχου που έχουν νόμιμα παραχθεί και φέρουν εγγεγραμμένες ερμηνείες-εκτελέσεις ελλήνων και ξένων ερμηνευτών-εκτελεστών για την ψυχαγωγία των πελατών της (κάνοντας χρήση του ενδεικτικά αναφερομένου στο δικόγραφο ρεπερτορίου), χρήση η οποία είναι γι’αυτήν χρήσιμη και απαραίτητη και αποτελεί παράγοντα προσέλκυσης, διατήρησης και επαύξησης της πελατείας της, προσαυξάνοντας με αυτόν τον τρόπο τα έσοδά της. Ότι αν και η ίδια κάλεσε την εναγομένη να της καταβάλει το ποσό που καθορίσθηκε με βάση το νομίμως δημοσιευμένο αμοιβολόγιό της, η τελευταία υπήρξε αδιάφορη και αδιάλλακτη σε κάθε προσπάθεια διαπραγμάτευσης. Ότι με βάση το δημοσιευθέν αμοιβολόγιο η ετήσια ελάχιστη αμοιβή της ανέρχεται για κάθε ένα από τα ανωτέρω έτη στο ποσό των 2.100 ευρώ για το καφέ μπάρ- εστιατόριο πισίνας και στο ποσό των 2.000 ευρώ για τις είκοσι εκδηλώσεις κατ’έτος πλέον του αναλογούντος ΦΠΑ σε ποσοστό 24%. Με βάση το ανωτέρω ιστορικό η ενάγουσα ζητούσε : 1) να καθορισθεί το ύψος της εύλογης και ενιαίας αμοιβής για την εκμετάλλευση από την εναγομένη του ρεπερτορίου της, για την χρονική περίοδο από 01-01-2014 έως και την 31-12-2016 ως εξής : α) στο ποσό των 2.100 ευρώ ετησίως για το καφέ μπάρ-εστιατόριο πισίνας και β) στο ποσό των 2.000 ευρώ για τις είκοσι εκδηλώσεις κατ’έτος, ήτοι συνολικά 12.300 ευρώ πλέον του αναλογούντος ΦΠΑ σε ποσοστό 24%, 2) να υποχρεωθεί η εναγόμενη να της προσκομίσει καταλόγους με τους τίτλους του μουσικού ρεπερτορίου που χρησιμοποίησε κατά τα ως άνω έτη, προκειμένου να δύναται η ίδια να προβεί στη διανομή των αμοιβών στους δικαιούχους και γ) να υποχρεωθεί η εναγομένη να της καταβάλει το ανωτέρω συνολικό ποσό με τον νόμιμο τόκο από την αντιστοιχούσα σε κάθε έτος συνολική εύλογη αμοιβή από την 1π Ιανουάριου του επομένου έτους, άλλως από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την ολοσχερή εξόφληση και τέλος να καταδικασθεί η εναγομένη στην δικαστική της δαπάνη.

Επί της αγωγής αυτής, εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, η εκκαλουμένη με αριθμό 305/2023 οριστική απόφαση , η οποία έκανε δεκτή την αγωγή και : α) καθόρισε οριστικά το ύψος της εύλογης αμοιβής που οφείλει να καταβάλει η εναγομένη στην ενάγουσα για την εκ μέρους της δημόσια εκτέλεση με χρήση υλικών φορέων των μουσικών έργων των μελών της ενάγουσας , για το χρονικό διάστημα των ετών 2014 έως 2016 στο συνολικό ποσό των 12.300 ευρώ πλέον του αναλογούντος ΦΠΑ 24%, β) υποχρέωσε την εναγομένη να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των 12.300 ευρώ πλέον του αναλογούντος ΦΠΑ 24%, ήτοι συνολικά 15.252 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση, γ) κήρυξε προσωρινή εκτελεστότητα εν μέρει για το ποσό των 5.000 ευρώ, δ) υποχρέωσε την εναγομένη να παραδώσει στην ενάγουσα καταλόγους με τους τίτλους του μουσικού ρεπερτορίου που χρησιμοποίησε στο διάστημα των ετών 2014 -2016, ε) απήγγειλε σε βάρος της εναγομένης χρηματική ποινή για την περίπτωση μη εκτέλεσης της αμέσως ανωτέρω διάταξης και στ) καταδίκασε την εναγομένη στην δικαστική δαπάνη της ενάγουσας . Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται η εναγομένη- εκκαλούσα, για τους λόγους που εκθέτει στο δικόγραφο της έφεσής της και που ανάγονται ειδικότερα σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητεί να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη και να απορριφθεί η αγωγή.

Από την επανεκτίμηση των αποδεικτικών μέσων που προσκομίσθηκαν ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και ειδικότερα από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων απόδειξης και ανταπόδειξης που εξετάσθηκαν ενώπιον του ακροατηρίου του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, οι οποίες περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης, από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν νομίμως, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, χωρίς όμως η ρητή αναφορά ορισμένων εκ των ανωτέρω εγγράφων να προσδίδει σ’ αυτά αυξημένη αποδεικτική δύναμη σε σχέση με τα λοιπά επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, για τα οποία δεν γίνεται ειδική για το καθένα μνεία, που είναι όμως ισοδύναμα και όλα ανεξαιρέτως συνεκτιμώνται προς σχηματισμό της δικανικής κρίσης (ΑΠ 1628/2003 ΕλλΔνη 2004.723), από τις ομολογίες που συνάγονται από τις προτάσεις των διαδίκων, σε συνδυασμό και με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ττου λαμβάνονται υπόψη αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά : Η ενάγουσα τυγχάνει αντιπροσωπευτικός οργανισμός συλλογικής διαχείρισης, κατά τους όρους του άρθρου 54 του N. 2121/1993 με αποκλειστικό σκοπό τη διαχείριση και την προστασία των συγγενικών δικαιωμάτων των μελών τους, ήτοι των παραγωγών υλικών φορέων ήχου, των τραγουδιστών-ερμηνευτών και των μουσικών , η έγκριση και λειτουργία της οποίας χορηγήθηκε με την με αριθμό ΥΠΠΟΤ/…/... απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού περί έγκρισης σύστασης και λειτουργίας αυτής (ΦΕΚ τεύχ.., …/.....). Ειδικότερα η ενάγουσα αποτελεί τον κατά την διάταξη του άρθρου 46 παρ.1 N.3905/2010 (ΦΕΚ Α’, 219/23-12- 2010), όπως αυτό προσετέθη παρ.6 στο άρθρο 49 Ν.2121/1993 , ενιαίο οργανισμό συλλογικής διαχείρισης του συγγενικού δικαιώματος του άρθρ.49 παρ.1 , 2 και 3 του N.2121/1993, ιδρύθηκε δε με το από ...2011 ιδιωτικό συμφωνητικό (καταστατικό), το οποίο δημοσιεύθηκε στα βιβλία εταιρειών του Πρωτοδικείου Αθηνών με αύξοντα αριθμό ...2011 και έχει νομική μορφή αστικής μη κερδοσκοπικής εταιρείας . Μόνοι εταίροι της ενάγουσας , όπως προκύπτει εκ του ανωτέρω καταστατικού της είναι οι οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης: α) η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία με την επωνυμία «…» και τον διακριτικό τίτλο «…», που αντιπροσωπεύει τους αναφερομένους στο δικόγραφο παραγωγούς υλικών φορέων ήχου, έχοντας αναθέσει σε αυτή δυνάμει εγγράφων συμβάσεων ανάθεσης τριετούς διάρκειας που ανανεώνονται αυτομάτως για τρία έτη τη διαχείριση και προστασία όλων ανεξαιρέτως των έργων τους, ήτοι των φωνογραφημάτων παραγωγής τους, β) ο αστικός μη κερδοσκοπικός συνεταιρισμός με την επωνυμία «…» και τον διακριτικό τίτλο «…», », που αντιπροσωπεύει τους αναφερομένους στο δικόγραφο ερμηνευτές καλλιτέχνες (τραγουδιστές), έχοντας αναθέσει σε αυτή δυνάμει εγγράφων συμβάσεων ανάθεσης τριετούς διάρκειας που ανανεώνονται αυτομάτως για τρία έτη τη διαχείριση και προστασία όλων ανεξαιρέτως των έργων τους, ήτοι των ερμηνειών τους που έχουν εγγράφει σε υλικούς φορείς ήχου και Г) ο αστικός μη κερδοσκοπικός συνεταιρισμός με την επωνυμία «…» και τον διακριτικό τίτλο «…», που αντιπροσωπεύει τους αναφερομένους στο δικόγραφο εκτελεστές καλλιτέχνες (μουσικούς), έχοντας αναθέσει σε αυτή δυνάμει εγγράφων συμβάσεων ανάθεσης τριετούς διάρκειας που ανανεώνονται αυτομάτως για τρία έτη τη διαχείριση και προστασία όλων ανεξαιρέτως των έργων τους, ήτοι των εκτελέσεών τους που έχουν εγγράφει σε υλικούς φορείς ήχου. Τα ανωτέρω μέλη-εταίροι της ενάγουσας, προ της ίδρυσης της ενάγουσας ήταν οι μόνοι και αντιπροσωπευτικοί οργανισμοί των αντιστοίχων κατηγοριών δικαιούχων στην ελληνική επικράτεια, που λειτουργούσαν με την έγκριση του Υπουργού Πολιτισμού και είχαν την υποχρέωση και αρμοδιότητα εισπράξεως και διανομής της εύλογης και ενιαίας αμοιβής του άρθρ. 49 παρ.1 του N.2121/1993 και νομιμοποιούνταν να αιτηθούν τον καθορισμό και την είσπραξη της εύλογης αμοιβής για την χρήση του μουσικού ρεπερτορίου εντός της ελληνικής επικράτειας. Μετά δε την ίδρυση και λειτουργία της ενάγουσας , όπως προκύπτει και την προαναφερομένη με την με αριθμό ΥΠΠΟΤ/........ απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού περί έγκρισης, σύστασης και λειτουργίας αυτής, οι εξουσίες των εταίρων- μελών της ενάγουσας, …, … ΚΑΙ …, αναφορικά με τη διαχείριση και είσπραξη του δικαιώματος της εύλογης και ενιαίας αμοιβής του άρθρ. 49 παρ.1 του N.2121/1993 ανέσταλησαν για όλο το χρονικό διάστημα της λειτουργίας αυτής (ενάγουσας). Επομένως η ενάγουσα είναι ο μόνος και αντιπροσωπευτικός οργανισμός συλλογικής διαχείρισης αναφορικά με την κατηγορία των δικαιούχων που εκπροσωπεί, ο οποίος δικαιούται και υποχρεούται να διαχειρίζεται και να εισπράττει το δικαίωμα της εύλογης και ενιαίας αμοιβής του άρθρου 49 παρ.1 του N.2121/1993 , η δε εξουσία της αυτή καταλαμβάνει και τη διαχείριση αξιώσεων εύλογης και ενιαίας αμοιβής που γεννήθηκαν προ της ιδρύσεως της (άρθρο 49 παρ.7 Ν.2121/1993 η οποία προσετέθη με το άρθρο 46 παρ.1 του N.3905/2010 και διατάξεις της προαναφερομένης εγκριτικής απόφασης της λειτουργίας της ενάγουσας). Επομένως, εκ των ανωτέρω τεκμαίρεται ότι η ενάγουσα νομιμοποιείται , ενεργούσα στο δικό της όνομα να αξιώνει, με κατάρτιση σχετικών συμβάσεων ή σε περίπτωση διαφωνίας, δικαστικώς, την προβλεπομένη εκ της διατάξεως του άρθρου 49 παρ.1 του ανωτέρω νόμου εύλογη αμοιβή από τους, χωρίς την προηγουμένη καταβολή της αμοιβής αυτής, χρήστες υλικών φορέων ήχου. Επιπλέον η ενάγουσα ως ο μόνος αντιπροσωπευτικός στην ελληνική επικράτεια οργανισμός συλλογικής διαχείρισης των συγγενικών δικαιωμάτων των παραγωγών υλικών φορέων ήχου , των τραγουδιστών- ερμηνευτών και των μουσικών έχει συνάψει με τους αντιστοίχους προς αυτήν αλλοδαπούς οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης συμβάσεις αμοιβαιότητας, δυνάμει των οποίων νομιμοποιείται να προβαίνει σε διαπραγμάτευση, είσπραξη , διεκδίκηση και διανομή της εύλογης αμοιβής που δικαιούνται και οι αντίστοιχοι προς τους ημεδαπούς , αλλοδαποί δικαιούχοι συγγενικών δικαιωμάτων , ήτοι οι αλλοδαποί εκτελεστές , μουσικοί , ερμηνευτές-τραγουδιστές και παραγωγοί υλικών φορέων ήχου, για την χρήση του καλλιτεχνικού ρεπερτορίου τους στην ημεδαπή. Εκτός όμως από τις προαναφερόμενες συμβάσεις αμοιβαιότητας, η ενάγουσα νομιμοποιείται να προβαίνει στις ανωτέρω ενέργειες και πράξεις για λογαριασμό και αλλοδαπών δικαιούχων συγγενικών δικαιωμάτων και με βάση τις διατάξεις της Διεθνούς Σύμβασης της Ρώμης «περί προστασίας των ερμηνευτών ή εκτελεστών καλλιτεχνών, των παραγωγών φωνογραφημάτων και των οργανισμών ραδιοτηλεόρασης», η οποία κυρώθηκε με τον N.2054/1992, αποτελώντας πλέον αναπόσπαστο μέρος του εσωτερικού μας δικαίου . Οι προαναφερθέντες οργανισμοί-μέλη της ενάγουσας , λαμβάνοντας υπόψη και τις αμοιβές των δημιουργών των κρατών της Ευρωπαϊκής Ενωσης , συμφώνησαν και κατήρτισαν κατάλογο με τις αμοιβές των δικαιούχων μελών τους, που απαιτούν από τους χρήστες των δημιουργιών αυτών (αμοιβολόγιο), ανάλογα με την έκταση της χρήσης, το οποίο (αμοιβολόγιο) γνωστοποίησαν στο κοινό με τη δημοσίευση σε τρεις αθηναϊκές εφημερίδες και δη στις εφημερίδες «…» στο φύλλο της 04-02-1998, «…» στο φύλλο της 04-02-1998 και «…» στο φύλλο της 03-02-1998, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 56 παρ.3 του N.2121/1993. Το ίδιο αμοιβολόγιο δημοσίευσε και η ίδια η ενάγουσα ως ενιαίος οργανισμός και αυτό δημοσιεύθηκε σε τρεις αθηναϊκές εφημερίδες και δη στις εφημερίδες «…» στο φύλλο της 20-04-2012, «…» στο φύλλο της 20-04- 2012 και «…» στο φύλλο της 19-04-2012 και στη συνέχεια τροποποίησε το αμοιβολόγιο της και το γνωστοποίησε με τη δημοσίευσή του σε τρεις ημερήσιες αθηναϊκές εφημερίδες και δη στις εφημερίδες «…» στο φύλλο της 06-05-2015, «…» στο φύλλο της 06-05-2015 και «…» στο φύλλο της 18-06-2015, κάλεσε δε τους χρήστες δημόσιας εκτέλεσης των υλικών φορέων ήχου σε υπογραφή συμφωνίας για την καταβολή των νόμιμων αμοιβών τους. Στην τελευταία δε τροποποίηση του ως άνω αμοιβολογίου , ο υπολογισμός της εύλογης αμοιβής για τις ίδιες κατηγορίες στις οποίες ανήκουν οι επιχειρήσεις της εναγομένης παρέμειναν στο ίδιο κατ’ελάχιστο ποσό. Σύμφωνα με το αμοιβολόγιο αυτό για χώρους ψυχαγωγίας , για τους οποίους η μουσική είναι χρήσιμη (bowling, πίστες πατινάζ, billiards , roller skating, ice skating, παιδότοποι) , η ως άνω αμοιβή καθορίσθηκε στο ποσό των 300 ευρώ ετησίως για τις επιχειρήσεις με επιφάνεια έως 200 τ.μ. , ενώ για τις επιχειρήσεις στις οποίες η μουσική είναι απαραίτητη (όπως καφετέριες , καφέ-μπαρ , μπυραρίες , μουσικές ταβέρνες, μουσικά μεζεδοπωλεία, ρεμπετάδικα, λαϊκά πάλκα, μπαρ-εστιατόρια, μπιστρό, μουσικά καφενεία, wine bars, lounge bars, beach lounge bars), η ως άνω αμοιβή καθορίσθηκε στο ποσό των 2.100 ευρώ ετησίως για τις επιχειρήσεις με επιφάνεια από 101 τ.μ. έως 200 τ.μ., ενώ επιπλέον για εκδηλώσεις με ηχογραφημένη μουσική (όπως γόμους, βαπτίσεις, δεξιώσεις, χορούς) η ως άνω αμοιβή καθορίσθηκε στο ποσό των 100 ευρώ για κάθε ημέρα εκδήλωσης. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η εναγομένη ετερόρρυθμη εταιρεία με τον διακριτικό τίτλο «…», διατηρεί και εκμεταλλεύεται στο … ξενοδοχείο δυναμικότητας 11 δωματίων και 20 κλινών και έναν πολυχώρο, στον οποίο περιλαμβάνεται ένας μουσειακός εκθεσιακός χώρος «…» , ένα θεματικό πάρκο «…» και ακαδημίες ποδοσφαίρου. Εκτός από την κύρια ξενοδοχειακή μονάδα, τον ανωτέρω μουσειακό εκθεσιακό χώρο και τις ακαδημίες ποδοσφαίρου, στο χώρο της ξενοδοχειακής εγκατάστασης υφίστανται και λειτουργούν παράλληλα, καθ’όλη τη διάρκεια του έτους μεταξύ άλλων: α) καφέ-μπαρ που βρίσκεται στον υπαίθριο χώρο της πισίνας, επιφάνειας πάνω από 101 τ.μ. και πάντως όχι μεγαλύτερο από 200 τ.μ. και β) χώρος που προσφέρεται για διοργάνωση γαμήλιων γευμάτων ή άλλων κοινωνικών εκδηλώσεων. Οι χώροι αυτοί υφίσταντο και λειτουργούσαν κατά το χρονικό διάστημα από 01-01-2014 έως 31-12-2016 και δεν προορίζονται για αποκλειστική χρήση των διαμενόντων στο ξενοδοχείο πελατών, αλλά είναι δυνατή η επίσκεψή τους και από τρίτους, γεγονός που δεν αμφισβητεί η εναγομένη. Η εναγομένη είναι μέλος του Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία «…», το οποίο ήλθε σε συμφωνία πριν την σύσταση της ενάγουσας, με τους οργανισμούς διαχείρισης συγγενικών δικαιωμάτων «…», «…», «…» και «…» και με τους διακριτικούς τίτλους «…», «…», «…», «…» αντίστοιχα , εκ των οποίων οι τρεις τελευταίοι είναι τα μοναδικά μέλη της ενάγουσας και καταρτίσθηκε μεταξύ τους το από 15-11-2011 μνημόνιο- συμφωνία , σχετικά με την οφειλομένη ετήσια αμοιβή των μελών των οργανισμών από την χρήση έργων του ρεπερτορίου τους από τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που εκμεταλλεύονται ξενοδοχεία , που είναι μέλη του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος και προσχώρησαν στην ανωτέρω συμφωνία, στο οποίο (μνημόνιο-συμφωνία) γίνεται ρητή αναφορά ότι αφορά ειδικά την εύλογη αμοιβή για δημόσια εκτέλεση μέσω τηλεοράσεων ή και ραδιοφώνων που βρίσκονται στα δωμάτια ξενοδοχείων και δεν αφορά την δημόσια εκτέλεση που πραγματοποιείται στους παράλληλους χώρους, ήτοι χώρους εστιατορίων, καφετεριών, μπαρ, κλπ. που λειτουργούν εντός των ξενοδοχειακών επιχειρήσεων. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η εναγομένη , ως μέλος του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος, μολονότι γνωρίζει την υποχρέωσή της να καταβάλει αμοιβή για την χρήση έργων του ρεπερτορίου των μελών των ανωτέρω οργανισμών , αρνείται να πράξει τούτο και συνεπώς υφίσταται ενεργής αξίωση της ενάγουσας για χωριστή αμοιβή για την χρήση μουσικής στους κατωτέρω αναφερομένους χώρους, οι οποίοι δεν προορίζονται αποκλειστικά σε αυτούς διαμένουν στον ξενοδοχείο, ήτοι : α) στο καφέ-μπάρ, που βρίσκεται στον υπαίθριο χώρο της πισίνας, επιφάνειας πάνω από 101 τ.μ. και όχι μεγαλύτερη από 200 τ.μ., όπου η χρήση μουσικής είναι απαραίτητη, εντασσόμενη ως εκ τούτου στην υπό στοιχείο «Α2» κατηγορία του καταρτισθέντος από την ενάγουσα αμοιβολογίου και β) στο χώρο που προσφέρεται για διοργάνωση γαμήλιων ή άλλων κοινωνικών εκδηλώσεων, όπου η χρήση της μουσικής είναι χρήσιμη, , εντασσόμενη ως εκ τούτου στην υπό στοιχείο «Ε» κατηγορία του καταρτισθέντος από την ενάγουσα αμοιβολογίου. Η εναγομένη ισχυρίσθηκε πρωτοδίκως ότι δεν χρησιμοποιούσε η ίδια τους ανωτέρω παράλληλους χώρους , κατά το επίδικο χρονικό διάστημα, αΑλά ότι είτε εκμίσθωνε αυτούς, είτε παραχωρούσε κατά χρήση αυτούς σε τρίτους και για τον λόγο αυτό αρνείται ότι η ίδια έχει την ιδιότητα του «χρήστη» και συνακόλουθα ότι είναι αυτή που νομιμοποιείται παθητικά στην υπό κρίση αγωγή. Ωστόσο ο ανωτέρω ισχυρισμός της εναγομένης, τον οποίο επαναφέρει και με τον μοναδικό λόγο της έφεσής της, ουδόλως αποδείχθηκε κατ’ουσίαν και κρίνεται απορριπτέος. Και τούτο διότι αποδείχθηκε : α) όσον αφορά την λειτουργία του χώρου του καφέ-μπάρ , που λειτουργεί εντός του ξενοδοχείου «…», εκδόθηκε αρχικά η υπ’αριθμ.πρωτ. …/...2010 άδεια ίδρυσης και λειτουργίας της Περιφερειακής Υπηρεσίας Τουρισμού ... , στο όνομα της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «…», η ισχύς της οποίας όμως έπαυσε την ...2014, καθόσον κατόπιν της υπ’αριθμ.πρωτ. …/...2014 αίτησης του … ως νομίμου εκπροσώπου της εναγομένης ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «…» και με ΑΦΜ …, εκδόθηκε για το ίδιο καφέ-μπαρ στο όνομα της τελευταίας, η υπ’αριθμ.πρωτ. …/...2014 άδεια λειτουργίας της ιδίας ως άνω υπηρεσίας και β) όσον αφορά τη λειτουργία του χώρου που προσφέρεται για διοργάνωση γαμήλιων ή άλλων κοινωνικών εκδηλώσεων, με την ονομασία «κέντρο διασκέδασης με συγκρότηση εστιατορίου» που λειτουργεί εντός του ξενοδοχείου «…», εκδόθηκε αρχικά η υπ’αριθμ.πρωτ. …/...2010 άδεια ίδρυσης και λειτουργίας της Περιφερειακής Υπηρεσίας Τουρισμού..., στο όνομα της ομόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «…», η ισχύς της οποίας όμως έπαυσε την ....2014, καθόσον κατόπιν της υπ’αριθμ.πρωτ. …/...2014 αίτησης του … ως νομίμου εκπροσώπου της εναγομένης ετερόρρυθμης εταιρείας με την επωνυμία «…» και με ΑΦΜ …, εκδόθηκε για το ίδιο καφέ-μπαρ στο όνομα της τελευταίας, η υπ’αριθμ.πρωτ. …/...2014 άδεια λειτουργίας της ιδίας ως άνω υπηρεσίας. Όσον αφορά τη λειτουργία του χώρου διοργάνωσης εκδηλώσεων, η εναγομένη αναλάμβανε κατά το επίδικο χρονικό διάστημα τη διοργάνωση εκδηλώσεων, το γεγονός δε ότι οι μουσικοί και οι τραγουδιστές που θα πλαισιώνουν κάθε εκδήλωση είναι της επιλογής του εκάστοτε πελάτη και ότι η συμφωνηθείσα αμοιβή τους επιβαρύνει εξ ολοκλήρου τον εκάστοτε πελάτη, ουδόλως αναιρεί το γεγονός ότι η εκμετάλλευση του ανωτέρω χώρου γίνεται από την εναγομένη, αφού αυτή είναι που διατηρεί τον χώρο κατάλληλο προς ηχητική εγκατάσταση και επενδύει στην χρήση της. Αποδεικνύεται δε, από την υποδομή που έχει διαμορφώσει η εναγομένη και την διαφήμιση που έχει πραγματοποιήσει για τον εν λόγω χώρο της, ότι πραγματοποίησε κατά τα έτη 2014 έως 2016 , τουλάχιστον 20 εκδηλώσεις κατ’έτος , στις οποίες έκανε χρήση μουσικής. Όσον αφορά το χώρο του καφέ-μπάρ, η ενάγουσα προσκομίζει φωτογραφίες του εν λόγω χώρου εκτυπωμένες από την ιστοσελίδα της εναγομένης στο διαδίκτυο, από τις οποίες αποδεικνύεται σε συνδυασμό με τα προαναφερόμενα σε σχέση με την άδεια λειτουργίας στο όνομα της εναγομένης, η λειτουργία του εν λόγω καφέ-μπαρ καθ’ολη τη διάρκεια του έτους και ανεξάρτητα από την λειτουργία της υπαίθριας πισίνας, που προφανώς λειτουργεί προς χρήση μόνον τους θερινούς μήνες. Υπό τα ανωτέρω δεδομένα αποδεικνύεται ότι η χρήση μουσικής για τους ως άνω χώρους της εναγομένης ήταν απαραίτητη και χρήσιμη αντίστοιχα, καθώς με τον τρόπο αυτό γινόταν ελκυστικότερη για τους πελάτες της, για τον λόγο δε αυτό διατηρούσε στους ως άνω χώρους κατάλληλη προς τούτο ηχητική εγκατάσταση και επένδυε στη χρήση της. Όλα δε ανωτέρω αναφερόμενα ουδόλως αναιρούνται από την δικαστική απόφαση που προσκομίζει νομίμως με επίκληση η εναγομένη και συγκεκριμένα την υπ’αριθμ. …/2020 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, διαδικασίας ασφαλιστικών μέτρων , η οποία απέρριψε προγενέστερη αίτηση της ενάγουσας με την οποία ζητείτο για το χρονικό διάστημα από 2013 έως 2018 να καθορισθεί το ύψος της εύλογης και ενιαίας αμοιβής μεταξύ άλλων και για τους ίδιους ως άνω χώρους , διότι δεν πιθανολογήθηκε η χρήση των ανωτέρω χώρων από την εναγομένη. Και τούτο διότι οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων , παράγουν προσωρινό μόνο δεδικασμένο , το δε προσωρινό δεδικασμένο που δημιουργείται από τις αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων εξαντλείται στα όρια της διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων (Κονδύλης, Το Δεδικασμένο κατά τον ΚΠοΛΔ, σελ. 393-394) και δεν παράγει αποτελέσματα στο πλαίσιο της δίκης για την κύρια υπόθεση και επομένως, εφόσον η απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων δεν ασκεί έννομη επιρροή στην κύρια δίκη, αποκλείεται η επέκταση του προσωρινού δεδικασμένου και στο προδικαστικό ζήτημα. (ΑΠ 1239/2024, ΑΠ 1710/2012, ΕφΑΘ 2697/2024, ΕφΑΘ 3198/2024 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Μετά ταύτα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος κατ’ουσίαν ο ανωτέρω πρωτοδίκως προβληθείς ισχυρισμός της εναγομένης, τον οποίο η τελευταία επαναφέρει με τον μοναδικό λόγο της κρινόμενης έφεσης. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο το οποίο με την εκκαλουμένη απόφασή του με τις ίδιες αιτιολογίες οδηγήθηκε στην αυτή κρίση και απέρριψε τον ανωτέρω ισχυρισμό ως αβάσιμο δεν έσφαλε, τα όσα δε αντίθετα υποστηρίζει η εκκαλούσα-εναγομένη με την έφεσή της κρίνονται αβάσιμα και απορριπτέα και πρέπει ως εκ τούτου να απορριφθεί ο μοναδικός λόγος της έφεσης ως αβάσιμος κατ’ουσίαν.

Κατόπιν τούτων , μη υπάρχοντος άλλου λόγου έφεσης προς έρευνα, πρέπει αυτή να απορριφθεί στο σύνολό της ως ουσιαστικά αβάσιμη και να υποχρεωθεί η εκκαλούσα, ως ηττηθείσα διάδικος στην καταβολή των δικαστικών εξόδων της εφεσίβλητης για τον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, κατά παραδοχή του σχετικού αιτήματος της τελευταίας (άρθρα 176, 183, 189 παρ.1 και 191παρ.2 ΚΠολΔ), επίσης δε λόγω της ήττας της εκκαλούσας πρέπει κατά το άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παράβολου που κατατέθηκε από αυτήν, κατά την άσκηση της έφεσης, όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά την έφεση κατά της υπ’αριθμ. 305/2023 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (ειδικής διαδικασίας περιουσιακών διαφορών) και

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ αυτήν κατ’ουσίαν.

ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ σε βάρος της εκκαλούσας , την δικαστική δαπάνη της εφεσίβλητης , για τον δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας, το ύψος της οποίας ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, από την εκκαλούσα με την έφεση, παράβολου.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στην Θεσσαλονίκη, την 22 Αυγούστου 2025, απάντων των διαδίκων και των πληρεξούσιων δικηγόρων τους.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ  Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ