ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ – ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΓΩΓΗΣ – ΕΛΛΕΙΨΗ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΤΗΣ ΚΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΓΟΥΣΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ – ΜΗ ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΤΩΝ ΜΙΣΘΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΚΑΤΑ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗΣ ΜΙΣΘΩΣΗΣ – ΝΟΜΩ ΑΒΑΣΙΜΟ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΗ ΤΗΣ ΒΑΣΗ ΕΚ ΤΟΥ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΥ ΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΓΩΓΗΣ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ. Στην προκειμένη περίπτωση, η ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα με τη διεκδικητική αγωγή της, στρεφόμενη κατά της ήδη εφεσίβλητης-εναγομένης τραπεζικής εταιρείας, ζήτησε την αναγνώριση της κυριότητας της, επί του αναφερόμενου στο αγωγικό δικόγραφο ακινήτου. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, απέρριψε την κύρια αγωγή, ως μη νόμιμη, ως προς αμφότερες τις βάσεις της. Κατ’αρχάς για την θεμελίωση αξίωσης επί διεκδικητικής αγωγής, στηριζόμενης στο αρ. 1094 ΑΚ, απαιτείται, ως αναγκαίο εκ του νόμου στοιχείο αυτής, να αναφέρεται στο αγωγικό δικόγραφο, μεταξύ άλλων, η κυριότητα του ενάγοντος στο επίδικο ακίνητο, η οποία, εφόσον αποκτήθηκε με παραγωγό τρόπο και δη με σύμβαση, θα πρέπει να εκτίθεται στην αγωγή ότι η κυριότητα του επίδικου ακινήτου μεταβιβάστηκε σε αυτόν για ορισμένη αιτία, με συμβολαιογραφικό έγγραφο, το οποίο μεταγράφηκε νόμιμα, καθώς και ότι ο δικαιοπάροχός του ήταν κύριος του μεταβιβασθέντος ακινήτου – Πλην όμως, συνάγεται με σαφήνεια ότι, κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής, η ενάγουσα δεν είχε αποκτήσει την κυριότητα του επίδικου ακινήτου, με οποιονδήποτε τρόπο, γεγονός, άλλωστε, που συνομολογεί και η ίδια. Το γεγονός, δε, ότι πρόκειται για διεκδικητική αγωγή, προκύπτει ευθέως από το ίδιο το αγωγικό δικόγραφο, το οποίο χαρακτηρίζεται ως «διεκδικητική αγωγή», ενώ, περαιτέρω, ως διεκδικητική, εγγράφηκε από την ενάγουσα στα βιβλία διεκδικήσεων. Συνεπώς, εφόσον η ενάγουσα δεν επικαλείται στην υπό κρίση αγωγή την, εκ μέρους της, τήρηση της επίδικης σύμβασης και την εξόφληση των συμφωνηθέντων μισθωμάτων, αλλ’ αντιθέτως συνομολογεί ότι, από τον Μάρτιο του 2009, διέκοψε την καταβολή των μισθωμάτων, δεν υφίσταται οποιαδήποτε νομική βάση, σύμφωνα με την οποία η εναγόμενη – εκμισθώτρια υποχρεούται να μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο στην ενάγουσα – μισθώτρια, σύμφωνα με τις διατάξεις 19 (ββ), άλλως 19 (δ), της χρηματοδοτικής μίσθωσης. Κατ’ακολουθία των ανωτέρω, η κύρια βάση της αγωγής, που επιχειρείται να θεμελιωθεί, είτε στο άρθρο 1094 ΑΚ, είτε στις διατάξεις της επίδικης σύμβασης χρηματοδοτικής μίσθωσης ακινήτου, έπρεπε να απορριφθεί ως μη νόμιμη, όπως ορθώς κρίθηκε και με την εκκαλουμένη. Επίσης, εφόσον ελλείπει το στοιχείο της μη νόμιμης αιτίας, δεν ευσταθεί ο ισχυρισμός της ενάγουσας περί αδικαιολογήτου πλουτισμού της εναγόμενης κι έτσι και η επικουρική βάση της αγωγής, έπρεπε να απορριφθεί ως μη νόμιμη, όπως ορθά έκρινε και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’ αρ. 13927/22 απόφασης του ΠολΠρωτΘεσ. [ Αρ. 80,83,933 ΚΠολΔ, αρ. 904,1033, 1094,1192, 1194 ΑΚ ]