ΣΥΜΒΑΣΗ ΔΙΕΛΕΥΣΗΣ ΣΚΑΦΟΥΣ ΑΠΟ ΔΙΩΡΥΓΑ – ΠΡΟΣΑΡΑΞΗ ΠΛΟΙΟΥ – ΥΛΙΚΕΣ ΖΗΜΙΕΣ. ΕΥΘΥΝΗ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΔΙΩΡΥΓΑΣ – ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ – ΕΛΛΕΙΨΗ ΔΙΑΡΚΟΥΣ ΕΠΙΤΗΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΝΑΛΙΟΥ – ΠΑΡΑΛΕΙΨΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΣΤΗΘΕΝΤΟΣ ΠΛΟΗΓΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΑΡΜΟΔΙΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ – ΕΝΔΟΣΥΜΒΑΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ – ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ [ΘΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΟΘΕΤΙΚΗ ΖΗΜΙΑ]. ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ ΦΠΑ. ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΓΩΓΗ. ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΕΦΕΣΗ. Διαφορά από αγωγή πλοιοκτήτριας εταιρείας για αποζημίωση λόγω ζημιών που υπέστη πλοίο κατά τη διέλευσή του από διώρυγα. Το Εφετείο κρίνει ότι η εναγομένη εταιρεία διαχείρισης της διώρυγας νομιμοποιείται παθητικά, λόγω των εκ του νόμου και της σύμβασης απορρεουσών υποχρεώσεων λειτουργίας και συντήρησής της, και απορρίπτει τον ισχυρισμό περί αποκλειστικής ευθύνης του πλοιάρχου. Δέχεται ότι όφειλε να ασκεί συνεχή εποπτεία των πρανών και του βυθού και να λαμβάνει έγκαιρα μέτρα πρόληψης κινδύνων, πλην όμως παρέλειψε να επισημάνει και να αποτρέψει εγκαίρως την ύπαρξη επικίνδυνων αβαθών. Κρίνει ότι δεν ενημέρωσε επαρκώς τον πλοηγό για τις συνθήκες διέλευσης και ότι το πταίσμα αυτού αντανακλά στην εναγομένη λόγω σχέσης πρόστησης. Δέχεται ότι στοιχειοθετείται ενδοσυμβατική ευθύνη από πλημμελή εκπλήρωση της σύμβασης διέλευσης και ότι αποδείχθηκε αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ των παραλείψεων και των επελθουσών ζημιών, απορρίπτοντας την ένσταση συντρέχοντος πταίσματος του πλοιάρχου. Κρίνει τέλος, ότι η αγωγή ήταν επαρκώς ορισμένη ως προς τα επιμέρους κονδύλια και ότι εσφαλμένα επιδικάσθηκε ποσό ΦΠΑ λόγω νόμιμης απαλλαγής. Πρέπει λοιπόν, η κρινόμενη αγωγή να γίνει δεκτή εν μέρει ως βάσιμη και να αναγνωριστεί η υποχρέωση της εναγομένης να καταβάλει στην ενάγουσα το συνολικό ποσό των (56.697,69 θετική ζημία +22.974 αποθετική ζημία =) 79.671,69 ευρώ, με το νόμιμο τόκο. Δέχεται εν μέρει την έφεση κατά της υπ’ αρ. 3520/23 απόφασης του ΜονΠρωτΠειρ. [ Αρ. 1-3, 8 Ν.1067/80, αρ.181,183 ΚΔΝΔ, αρ. 330, 334, 336, 345-346, 361 ΑΚ ]