ΨΕΥΔΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗ – ΗΘΙΚΗ ΑΥΤΟΥΡΓΙΑ – ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΑ. ΠΑΡΑΒΟΛΟ – ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ – ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ – ΠΑΡΑΔΕΚΤΟ. ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ. Στοιχειοθέτηση ηθικής αυτουργίας σε ψευδή κατάθεση – Ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ως προς τα περιστατικά που συγκροτούν την αντικειμενική και την υποκειμενική υπόσταση, τις αποδείξεις και τους νομικούς συλλογισμούς υπαγωγής. Απαράδεκτο πολιτικής αγωγής λόγω μη καταβολής του παραβόλου του αρ. 63 εδ. β’ ΚΠΔ , ως τέλους πολιτικής αγωγής – Εν προκειμένω, κατά τις παραδοχές της προσβαλλόμενης, τις αξιόποινες πράξεις τέλεσαν οι κατηγορούμενοι ως συμμέτοχοι, συγκεκριμένα δε ο αναιρεσείων ως ηθικός αυτουργός και ο κατηγορούμενος ως αυτουργός της ψευδορκίας μάρτυρα και όχι αυτοτελώς. Ως εκ τούτου δεν υπήρχε εκ μέρους του μηνυτή υποχρέωση προσκόμισης τριών παράβολων κατά την υποβολή της μήνυσης. Σε κάθε περίπτωση, ο μηνυτής εκ περισσού προσκόμισε κατά την έναρξη της διαδικασίας στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου δύο ακόμα παράβολα για την δήλωση υποστήριξης της κατηγορίας και διόρισε συνήγορο. Πρέπει να σημειωθεί ότι, εφόσον η πολιτική αγωγή είχε δηλωθεί νομίμως στην προδικασία, η δήλωση παράστασης για υποστήριξη της κατηγορίας στο ακροατήριο δεν αποτελούσε άσκηση αυτής εκ νέου, ώστε να απαιτείται νέα καταβολή παραβόλου, (όπως κατά τα ανωτέρω έπραξε ο μηνυτής), αλλά έγινε για να παρασχεθεί σε αυτόν το δικαίωμα παράστασης, κατά την εκδίκαση της υπόθεσης με την εν λόγω ιδιότητα, που ήδη είχε αποκτήσει, προς υποστήριξη της κατηγορίας. Επομένως, εφόσον νομίμως παρέστη ο μηνυτής για την υποστήριξη της κατηγορίας δεν επήλθε απόλυτη ακυρότητα κατά το άρθρο 171 παρ.1 στ. δ’ του ΚΠοινΔ. Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης. [ Αρ. 63, 510 παρ.1 Ν.4620/19, αρ. 46, 224 Ν.4619/19 ]