ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ – ΚΑΝ.2016/679/ΕΕ – ΑΠΟΖΗΜΙΩΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΑΡΧΗΣ ΩΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΤ’ΑΡ. 82 ΤΟΥ Γ.Κ.Π.Δ. ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΕΚΛΟΓΕΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ – ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΓΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΣΤΟΧΕΙΟΘΕΤΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΤΙΚΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΓΩΓΗ – ΕΠΙΔΙΚΑΣΗ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΛΟΓΩ ΗΘΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ. Με την κρινόμενη αγωγή, ο ενάγων ισχυρίζεται ότι το ΥΠ.ΕΣ., ως υπεύθυνος επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων του εκλογικού καταλόγου των εκλογέων εξωτερικού, προέβη σε παράνομη επεξεργασία των προσωπικών του δεδομένων, τα οποία δήλωσε για τον σκοπό της εγγραφής του στους ειδικούς εκλογικούς καταλόγους, ενώ χρησιμοποιήθηκαν για πολιτική επικοινωνία από τρίτο πρόσωπο, χωρίς τη συγκατάθεσή του – Κατά τους ισχυρισμούς του, οι παραλείψεις και πράξεις του εναγομένου Δημοσίου συνιστούν παραβίαση του Γ.Κ.Π.Δ. καθώς επίσης προβάλει ότι έχει υποστεί ηθική βλάβη, για την οποία πρέπει να υποχρεωθεί το εναγόμενο να του καταβάλει χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Για την επίδικη περίπτωση, η Α.Π.Δ.Π.Χ. κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αρχείο με προσωπικά δεδομένα του συνόλου των εγγεγραμμένων εκλογέων εξωτερικού για τις εκλογές του 2023, για το οποίο το Υπουργείο Εσωτερικών είναι υπεύθυνος επεξεργασίας, διακινήθηκε εκτός του Υπουργείου και, συνεπώς, παραβιάστηκαν τα υφιστάμενα μέτρα και υπήρξε άνευ αδείας κοινολόγηση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Κατ’ αρχάς, για τη θεμελίωση αποζημιωτικής ευθύνης δημόσιας αρχής ως υπευθύνου επεξεργασίας, εφαρμοστέα τυγχάνει η διάταξη του άρθρου 82 του Καν.2016/679/ΕΕ, έναντι της γενικότερης των αρ.105-106 ΕισΝΑΚ. Το Δικαστήριο κρίνει ότι το εναγόμενο δεν απέδειξε ότι έλαβε τα απαραίτητα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα για την αποφυγή οποιασδήποτε προσβολής των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα των απόδημων εκλογέων. Κατ’ ακολουθίαν, κρίνει ότι, εν προκειμένω, στοιχειοθετείται η ευθύνη του εναγομένου Δημοσίου, υπό την ιδιότητά του ως υπευθύνου επεξεργασίας, προς αποζημίωση. Εξάλλου, αβάσιμος είναι ο ισχυρισμός του εναγόμενου περί διακοπής του αιτιώδους συνδέσμου λόγω της παρεμβολής τρίτων προσώπων. Τέλος, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο ενάγων υπέστη μη υλική ζημία, για την αποκατάσταση της οποίας πρέπει να του επιδικαστεί το ποσό των 2.000 ευρώ. Δέχεται εν μέρει την αγωγή. [ Αρ.1,4,5, 6 παρ.1,12 παρ.3-4,24,25 παρ.1-2,29,30,32,33,51,55,74,75, 78,82 παρ.1, 83, 85, 146 Γ.Κ.Π.Δ.-Καν.ΕΕ2016/679, αρ. 105-106 του ΕισΝΑΚ, αρ. 57, 59, 932 ΑΚ, Οδ.95/46/ΕΚ, αρ.1,2,9,40 Ν.4624/19, αρ.2,3,23,53 Ν. 4648/19, αρ. 23 Π.Δ.26/12, αρ. 14 παρ. 2 Ν.3471/06, αρ. 45 παρ.1 Ν. 4607/19 ]