ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΕΡΟΛΙΝΕΜΑΣ ΑΘΗΝΩΝ – ΕΚΠΟΜΠΗ ΘΟΡΥΒΟΥ ΑΕΡΟΣΚΑΦΩΝ – ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ – ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ. ΑΣΦ. ΜΕΤΡΑ – ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΚΛΗΣΗΣ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ ΑΡ. 696 ΠΑΡ.3 ΚΠΟΛΔ – – ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ – ΕΝΝΟΙΑ ΟΥΣΙΩΔΟΥΣ ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΩΣ ΜΗ ΝΟΜΙΜΗΣ. Με την ένδικη αίτηση, η αιτούσα εκθέτει ότι επί της αίτησης ασφ.μέτρων, που κατέθεσαν οι καθ’ ων, εκδόθηκε η υπ’αρ. 3966/26 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία και για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτήν, μεταξύ των οποίων ότι η στιγμιαία υπέρβαση θορύβου των 70 db από τα αεροσκάφη που επιχειρούν στον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών αποτελεί σοβαρή περιβαλλοντική ρύπανση, η ίδια (αιτούσα) υποχρεώθηκε προσωρινά να θέσει σε ισχύ και να εφαρμόσει μηχανισμό παρακολούθησης της τήρησης της διαδικασίας NADP- Α και β) παρακολούθησης της τήρησης της απαγόρευσης χρήσης μεγίστης ανάστροφης ώσης από τα αεροσκάφη και επιβολής των αντίστοιχων κυρώσεων. Η αιτούσα δε, ζητεί να ανακληθεί η ως άνω απόφαση, λόγω ουσιώδους μεταβολής των πραγμάτων, μετά την έκδοσή της, άλλως επικουρικώς να μεταρρυθμισθεί. Ωστόσο η κρινόμενη αίτηση είναι απορριπτέα στο σύνολο της, ως μη νόμιμη, διότι οι λόγοι που παραθέτει η αιτούσα δεν συνιστούν νόμιμους λόγους ανάκλησης ή μεταρρύθμισης της απόφασης ασφ. μέτρων, σύμφωνα με το αρ. 696 παρ. 3 ΚΠολΔ. Ειδικότερα, η αιτούσα αρχικά ισχυρίζεται ότι δεν έχει θεσπισθεί νομοθετικά στο ελληνικό δίκαιο μέγιστο όριο εκπομπής στιγμιαίου θορύβου αεροσκαφών (Lmax) και ότι η στιγμιαία ηχητική όχληση των 70 dB δεν συνιστά μορφή σοβαρής περιβαλλοντικής ρύπανσης που δύναται να προσβάλλει την προσωπικότητα των καθ’ ων, διότι σε αυτή την περίπτωση δεν θα μπορούσαν να επιχειρούν στον ΔΑΑ τα περισσότερα επιβατικά αεροσκάφη – Η εν λόγω αιτίαση, ως λόγος ανάκλησης της απόφασης είναι μη νόμιμη, διότι οι ως άνω ισχυρισμοί δεν συνιστούν μεταβολή των πραγμάτων. Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί της αιτούσας, κατά το μέρος που η τελευταία επικαλείται ότι υφίσταται μεταβολή των πραγμάτων επειδή δεν υπάρχει πλέον ο επικείμενος κίνδυνος, είναι επίσης απορριπτέοι ως μη νόμιμοι, διότι τα περιστατικά που επικαλείται η αιτούσα, είναι γεγονότα προγενέστερα της απόφασης, αλλά και προγενέστερα της συζήτησης της αίτησης ασφ. μέτρων. Πρέπει να επισημανθεί ότι όλες οι αιτιάσεις που προβάλλει η αιτούσα, θα μπορούσαν να προβληθούν παραδεκτά και νόμιμα, εφόσον η αίτηση ανάκλησης ασκείτο βάσει του αρ. 697 ΚΠολΔ, ήτοι απευθυνόταν ενώπιον του Δικαστηρίου που είναι αρμόδιο για την εκδίκαση της κύριας υπόθεσης, στο οποίο εκκρεμεί η κύρια αγωγή των καθ’ ων η αίτηση. Ωστόσο, η αιτούσα επέλεξε ρητώς να προβάλει τους ισχυρισμούς της στο παρόν Δικαστήριο, κατά τη διαδικασία του αρ. 696 παρ. 3 ΚΠολΔ, χωρίς όμως οι εν λόγω ισχυρισμοί να αποτελούν μεταβολή των πραγμάτων. Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση τόσο κατά την κύρια βάση της, όσο και κατά την πρώτη επικουρική της βάση είναι απορριπτέα ως νόμω αβάσιμη. Τέλος, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη και ως προς την δεύτερη επικουρική της βάση, διότι το διατακτικό της απόφασης των ασφ.μέτρων είναι σαφές και ορισμένο και δεν χρήζει οποιοσδήποτε ερμηνείας ή διασάφησης. [ Αρ. 316, 688 παρ. 2, 696 παρ. 3, 697 ΚΠολΔ ]