ΕΦΚΑ – ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗΣ – ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΕΠΙΒΑΡΥΝΣΕΩΝ – ΔΕΚΤΗ Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΗ – ΕΦΕΣΗ ΕΦΚΑ. ΔΕΚΑΕΤΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΕΦΚΑ – ΕΝΑΡΞΗ – ΔΙΑΚΟΠΗ. ΚΡΙΣΗ ΠΕΡΙ ΜΕΡΙΚΗΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΕΦΚΑ. ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΕΦΕΣΗ. Με την υπό κρίση έφεση επιδιώκεται η εξαφάνιση της εκκαλουμένης με την οποία έγινε δεκτή η προσφυγή του ήδη εφεσίβλητου και ακυρώθηκε η απόφαση της Τ.Δ.Ε του e-ΕΦΚΑ με την οποία είχε απορριφθεί η ένσταση του εφεσίβλητου κατά Πράξης Επιβολής Εισφορών (ΠΕΕ) και ΠΕΠΕΕ, που εκδόθηκαν σε βάρος του για την ασφαλιστική τακτοποίηση εργαζομένης για την χρονική περίοδο από 1-1-2006 έως 9-9-2010. Κατ’αρχάς, η δεκαετής παραγραφή του δικαιώματος του ΕΦΚΑ, η οποία αρχίζει από την πρώτη ημέρα του επόμενου έτους από εκείνο μέσα στο οποίο παρασχέθηκε η ασφαλιστέα εργασία, αναστέλλεται σε περίπτωση δικαστικής αμφισβήτησης μέχρι της εκδόσεως επί της δικαστικής αυτής διενέξεως τελεσίδικης δικαστικής απόφασης, ενώ δεν συμπληρώνεται αυτή σε κάθε περίπτωση προ της παρόδου ενός έτους από την επιμελεία των αντιδίκων του ΕΦΚΑ κοινοποιήσεως προς αυτό της τελεσίδικης δικαστικής αποφάσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, η προβλεπόμενη δεκαετής παραγραφή του δικαιώματος του εκκαλούντος ασφαλιστικού Φορέα να καταλογίσει σε βάρος του εφεσίβλητου Κοινωφελούς Ιδρύματος τις ένδικες ασφαλιστικές εισφορές και την πρόσθετη επιβάρυνση, που αφορούν εργασία παρασχεθείσα κατά τα έτη από 2006 έως 2010, άρχισε από την πρώτη ημέρα του επόμενου έτους από εκείνο μέσα στο οποίο παρασχέθηκε η ασφαλιστέα εργασία. Κρίνεται λοιπόν, ότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ορθά κατέληξε στην κρίση όσον αφορά στην παραγραφή του δικαιώματος για την επιβολή εισφορών για τα έτη 2006 και 2007. Αντιθέτως, εσφαλμένα έκρινε, για την παραγραφή των αξιώσεων του εκκαλούντος για τη χρονική περίοδο από 1-1-2008 έως 9-9-2010, διότι η παραγραφή του δικαιώματος για την επιβολή εισφορών για τη χρονική αυτή περίοδο δεν είχε συμπληρωθεί έως την έκδοση και κοινοποίηση των καταλογιστικών πράξεων. Δέχεται εν μέρει την έφεση. [ Αρ. 2 παρ. 1,26 παρ.1,27 παρ.7,7α Α.Ν.1846/51, αρ. 2 παρ. 1 Ν.4476/65, αρ. 9 παρ. 4 Ν.3232/04, αρ. 87 παρ.1,4,88,89 Ν.2362/95, αρ.15 παρ. 2 Ν. 2972/01, αρ.95 παρ.1 Ν.4387/16, αρ. 6 παρ. 1 Ν.4997/22, αρ. 25 παρ. 1, 94 Συντ., αρ.137 Ν.4270/14 ]