ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΟΤΑ – ΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΩΝ ΑΜΟΙΒΩΝ. ΝΕΟΣ ΚΩΔ.ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ – ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ – ΣΥΣΤΗΜΑ ΧΡΟΝΟΧΡΕΩΣΗΣ.ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ. ΔΕΚΤΗ Η ΕΦΕΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ – ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ. Εν προκειμένω, ο ενάγων-δικηγόρος άσκησε αγωγή, αιτούμενος την καταβολή των δικηγορικών αμοιβών του από τον εναγόμενο ΟΤΑ – Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη, αφού απέρριψε τους ισχυρισμούς του εναγόμενου Δήμου, έκρινε την αγωγή βάσιμη και κατά της απόφασης αυτής άσκησε την παρούσα έφεση ο εναγόμενος Δήμος. Κατ’αρχάς το παρόν Δικαστήριο κρίνει ότι οι σχετικές εντολές είναι έγκυρες και ισχυρές, καθώς η επικαλούμενη με τον ειδικό λόγο έφεσης πλημμέλεια του OTA του αρ. 4 Π.Δ. 80/16 αποτελεί μία δημοσιονομικού χαρακτήρα διάταξη που δεν θίγει τη νομιμότητα της αξίωσης του ενάγοντος, ούτε και αποτελεί διαδικαστική προϋπόθεση δικαστικής επιδίωξης της αμοιβής του, καθόσον δεν γίνεται επίκληση με τα δικόγραφα του εκκαλούντος ότι οι εντολές έχουν ανακληθεί ή ακυρωθεί με δικαστική απόφαση (και όχι με σχετική πράξη του ΕλΣυν ή με άρνηση θεώρησης/έγκρισης από τον Επίτροπο). Μεταβολές που επήλθαν – εν σχέση με τον προϊσχύσαντα Κώδικα Δικηγόρων – με το Ν.4194/13 για την αμοιβή δικηγόρου για εξώδικες εργασίες – Νομοθετική ρύθμιση αμοιβής, κατά το σύστημα της χρονοχρέωσης – Επίσης, υπό την ισχύ του Νέου Κώδικα Δικηγόρων ιδιαίτερη αμοιβή για την κατάθεση προτάσεων νοείται, εφόσον έλαβε πράγματι χώρα συζήτηση της υπόθεσης και όχι όταν αναβλήθηκε η συζήτησή της – Μείωση δε, της αμοιβής του δικηγόρου του Δημοσίου ή OTA επιτρέπεται υπό το ισχύον δίκαιο μόνο υπό τις προϋποθέσεις του αρ. 58 § 5 ΚώδΔικηγόρων, που συνιστά επίκληση σχετικής ένστασης του εναγόμενου. Κρίνεται στην επίδικη περίπτωση ότι πρέπει η εκκαλουμένη να μεταρρυθμισθεί και ειδικότερα : α. κατά τα ποσά κεφαλαίου αμοιβής 1.600 ευρώ, 160 ευρώ, 240 ευρώ, 400 ευρώ που απορρίπτονται, λόγω αοριστίας και β. κατά το ποσό των 4.246 ευρώ που απορρίπτεται ως νόμω αβάσιμο. Τέλος, πρέπει να αναγνωρισθεί η υποχρέωση του εναγόμενου να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό 72.880,74 ευρώ που αφορά κεφάλαιο δικηγορικών αμοιβών και εξόδων, με το νόμιμο τόκο και του ποσού των 17.491,37 ευρώ που αφορά στον αναλογούντα ΦΠΑ. Δέχεται την έφεση του Δήμου και μεταρρυθμίζει την υπ’αρ. 5284/25 απόφαση του ΜονΠρωτΘεσ. [ Αρ.72 παρ. 2 Ν.3852/10, αρ. 7 παρ. 2 Ν.2753/99, Κ.Υ.Α 1117864/2297/Α0012/7.12.2007, αρ. 103, 281 Ν.3463/06, αρ. 1, 38, 39, 46, 49, 63, 91, 92, 94, 98 παρ.1, 99, 100 παρ. 1, 102, 107, 152, 155, 170 Ν.Δ.3026/54, αρ. 3, 58 παρ.1, 59, 63 παρ.1, 84 Ν.4194/13, αρ. 4 Π.Δ.80/16, αρ.111 παρ.2, 118 παρ. 4, 216 ΚΠολΔ, αρ. 158, 159 παρ. 1, 174, 180, 713, 904 παρ.1, 908 ΑΚ ]