ΕΦΚΑ – ΟΦΕΙΛΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΑΝΩΝΥΜΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΕΥΘΥΝΟΜΕΝΑ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΟΥ ΔΣ ΤΗΣ Α.Ε – ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ – ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ. ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΜΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ Δ.Σ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΙΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΚΙ ΕΩΣ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ Ν.4321/15 ΛΟΓΩ ΜΗ ΟΡΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΩΣ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΟΥ ΟΡΓΑΝΟΥ. ΔΕΚΤΗ Η ΑΝΑΚΟΠΗ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ ΕΦΚΑ. Με την έφεση, επιδιώκεται από το ΝΠΔΔ-ΕΦΚΑ, η εξαφάνιση της εκκαλουμένης, με την οποία έγινε δεκτή η ανακοπή του εφεσίβλητου, κατά της ατομικής ειδοποίησης ληξιπρόθεσμων οφειλών Κ.Ε.Α.Ο, με την οποία ο εφεσίβλητος, φερόμενος ως πρόεδρος Α.Ε, από 22.7.2014 έως τον χρόνο έκδοσής της, ενημερώθηκε ότι οφείλει, ως αλληλεγγύως ευθυνόμενο πρόσωπο, ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές εισφορές, που είχαν βεβαιωθεί σε βάρος της Α.Ε. Προκύπτει ότι ο εφεσίβλητος, εν προκειμένω, κλήθηκε να καταβάλει ή να ρυθμίσει τις ένδικες οφειλές, όπως ρητά κατονομάζεται στην ατομική ειδοποίηση, μόνο υπό την ιδιότητα του προέδρου της Α.Ε. Κρίνεται ότι ο εφεσίβλητος φέρεται, κατ’αρχάς, ως αλληλεγγύως ευθυνόμενο πρόσωπο μόνο για τις οφειλές της Α.Ε., που αφορούν στο διάστημα από 22.7.2014 (που απέκτησε την ιδιότητα του προέδρου), και όχι για τις οφειλές από 23.6.2011 έως 30.1.2012. Ειδικότερα, όσον αφορά τις ασφαλιστικές εισφορές που ανάγονται στο διάστημα από 22.7.2014, έως την έναρξη ισχύος του Ν.4321/15, δεδομένου ότι ο πρόεδρος του Δ.Σ. Α.Ε. δεν ευθύνεται αλληλέγγυα για τις ασφαλιστικές οφειλές της εταιρείας για το προ της έναρξης εφαρμογής του Ν.4321/15 διάστημα, εφόσον δεν είχε την ιδιότητα του διευθύνοντος ή εντεταλμένου συμβούλου και δεν διοικούσε και εκπροσωπούσε νόμιμα την εταιρεία, ήτοι δεν είχε ορισθεί υποκατάστατο όργανο, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο εφεσίβλητος δεν ευθύνεται για τις εν λόγω οφειλές, εφόσον απέδειξε ότι δεν ήταν εντεταλμένος στην εν γένει οικονομική διοίκηση ή διαχείριση ή εκπροσώπηση της Α.Ε. και δεν συνέβαλε, με την ιδιότητά του ως προέδρου, στη μη καταβολή των ασφαλιστικών οφειλών αυτής. Επομένως, ορθώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ακύρωσε την ατομική ειδοποίηση και τις αναφερόμενες σε αυτήν πράξεις ταμειακής βεβαίωσης. Απορρίπτει την έφεση του ΕΦΚΑ κατά της υπ’αρ. 221/22 απόφασης του ΜονΔιοικΠρωτΗρακλείου. [ Αρ. 92 παρ.2 ΚΔΔ, αρ. 10 παρ.1 Ν.3659/08, αρ.115 Ν.2238/94, αρ. 31 παρ.1 Ν.4321/15, αρ.64 Ν.4646/19, αρ.4 παρ.4 Ν. 2556/97, αρ.69 παρ.2 Ν.2676/99, αρ.22 Ν.2190/20 ]