ΔΗΜΟΣ – ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΟΙ ΧΩΡΟΙ – ΠΕΡΙΦΡΑΞΗ. ΑΝΑΚΛΗΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗΣ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΤΗΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΙΤΟΥΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΤΟ Ν.4495/17 ΤΗΣ ΕΠΙΔΙΚΗΣ ΠΕΡΙΦΡΑΞΗΣ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥ.ΠΟ.ΘΑ – ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ. ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΑΥΤΟΨΙΑΣ. ΜΗ ΕΠΑΡΚΗΣ Η ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ ΠΕΡΙ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΗΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗΣ [ΠΕΡΙΦΡΑΞΗΣ] ΕΠΙ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΗΣ ΕΚΤΑΣΗΣ – ΔΕΚΤΗ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΤΟΥ ΣΥ.ΠΟ.ΘΑ. Ο αιτών, κύριος ακινήτου, καθώς και μεριδίου ομόρου ακινήτου, ιστορεί ότι η επίμαχη περίφραξη από πλέγμα, υφίστατο, από το 1980, ενώ με Πρακτικό του ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α, απορρίφθηκε η ένστασή του κατά απόφασης της Διεύθυνσης Πολεοδοµίας, με την οποία έγινε δεκτό, ότι σύμφωνα με το αρ. 89 του Ν. 4495/17, απαγορεύεται η υπαγωγή στον εν λόγω Νόμο κατασκευών επί εγκεκριμένου κοινοχρήστου χώρου, η επίμαχη δε, περίφραξη είναι τοποθετημένη επί κοινοχρήστου χώρου, χαρακτηρισμένου ως «πεζοδρόμου». Κατ’αρχάς απαραδέκτως ασκείται απ’ ευθείας η αίτηση ακύρωσης κατά της προσβαλλόμενης εκθέσεως αυτοψίας, κατά της οποίας χωρεί ενδικοφανής προσφυγή. Προκύπτει, περαιτέρω, ότι ο χαρακτήρας της έκτασης ως κοινόχρηστης δεν τεκμηριώνεται επαρκώς, και, κατ’ επέκταση, ο τρόπος κτήσης της κυριότητας του Δήµου και δη δυνάμει του άρθρου 28 του Ν.1337/83, καθώς δεν αποδείχθηκε ότι η επερχόμενη κοινοχρησία είναι αποτέλεσμα βούλησης του ιδιοκτήτη ή των δικαιοπαρόχων αυτού να παραιτηθούν από την κυριότητα ή να παραχωρήσουν το επίδικο τμήμα σε κοινή χρήση. Έτι περαιτέρω, όλως αορίστως και μη νομίμως, στην προσβαλλόμενη απόφαση του συλλογικού οργάνου αναφέρεται ότι η μη κοινοχρησία του πεζοδρόμου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική κατάσταση, δεδομένου ότι δεν θα ήταν δυνατή η έκδοση οικοδομικών αδειών για ακίνητα χωρίς πρόσωπο επί κοινοχρήστου χώρου, δοθέντος ότι δεν προκύπτει προϋπάρχουσα εν τοις πράγμασι κοινοχρησία. Η μη αποσαφήνιση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος του επίδικου τμήματος, ενισχύεται και από την απάντηση τη Υ.ΔΟΜ. του καθ’ ου Δήμου προς τον αιτούντα, στην οποία, παρότι υφίσταται μνεία περί κυριότητας του Δήμου στο «επίμαχο τμήμα της περίφραξης», αναφέρεται ότι θα προχωρήσει στην πλήρη διάνοιξη του πεζοδρόμου και οποιαδήποτε δικαιώματα προκύψουν λόγω ρυμοτομίας θα ληφθούν υπόψιν κατά τη σύνταξη πράξης τακτοποίησης. Συνεπώς, δεν αιτιολογείται επαρκώς η τοποθέτηση της αυθαίρετης κατασκευής επί κοινοχρήστου χώρου και με εσφαλμένη αιτιολογία το ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α. απέρριψε την ένσταση του αιτούντος, κρίνοντας ως νόμιμη την ανακλητική απόφαση της Διεύθυνσης Πολεοδοµίας του Δήµου της δήλωσης ένταξης στο Ν. 4495/17 για την πολεοδομική τακτοποίηση της περίφραξης. Δέχεται εν μέρει την αίτηση – Ακυρώνει το Πρακτικό του ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α.[ Αρ. 28 Ν.1337/83, αρ.81,89,94,107 Ν.4495/17, αρ. 20 παρ. 2 Συντ., αρ. 6 ΚΔΔ/σίας ]