ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΧΑΝΙΩΝ
ΤΜΗΜΑ Α΄- ΤΡΙΜΕΛΕΣ
ΑΡΙΘΜΟΣ 9/2026
Αποτελούμενο από τα μέλη του: Σοφία Μαραβελάκη, Πρόεδρο Εφετών Δ.Δ., Εμμανουήλ Λενέτη και Αλεξία Γοναλάκη (εισηγήτρια), Εφέτες Δ.Δ..
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στα Χανιά στις 13 Ιουνίου 2024, ημέρα Πέμπτη και ώρα 11.00΄, με γραμματέα την Αικατερίνη Γεωργακάκη, Δικαστική Υπάλληλο.
Για να δικάσει την ΕΦ …..2022 έφεση (ΔΕφΧαν: ΑΒΕΜ ΕΦ ….2022).
Του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου (ν.π.δ.δ.) με την επωνυμία «Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (e-Ε.Φ.Κ.Α.)», που εδρεύει στην Αθήνα (οδός Αγίου Κωνσταντίνου αρ. 8), εκπροσωπείται νόμιμα και παρέστη με την κατατεθείσα στις 10.6.2024, κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Κ.Δ.Δ. – Ν. 2717/1999, ΦΕΚ Α΄ 97), δήλωση της πληρεξουσίας δικηγόρου του, Αρχοντίας Γκολέμη.
Κατά του …., κατοίκου Ηρακλείου (οδός ….), ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του, Έλλη Μιχελάκη, που κατέθεσε την από 4.6.2024 δήλωση περί μη εμφάνισής της
και
Κατά της 221/2022 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου.
Μετά τη δημόσια συνεδρίαση το Δικαστήριο συνήλθε σε διάσκεψη.
Αφού μελέτησε τα σχετικά έγγραφα
Σκέφθηκε κατά τον νόμο
Η κρίση του είναι η εξής:
1. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης έφεσης, δεν απαιτείται η καταβολή παραβόλου (άρθρο 70Α παρ. 10 του N. 4387/2016- Α΄ 85) από το εκκαλούν ν.π.δ.δ. [e-Ε.Φ.Κ.Α., όπως μετονομάστηκε από 1.3.2020 (βλ. άρθρα 1 και 108 παρ. 1 του Ν. 4670/2020- Α΄ 43) το ν.π.δ.δ., με την επωνυμία «Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (Ε.Φ.Κ.Α.)», στο οποίο είχαν ενταχθεί από 1.1.2017 το ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων - Ενιαίο Ταμείο Ασφάλισης Μισθωτών» (Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. – άρθρα 51 παρ. 1 και 53 παρ. 1 περ. Α΄ του Ν. 4387/2016) και το Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (Κ.Ε.Α.Ο. – άρθρο 54 παρ. 1 του Ν. 4387/2016)].
2. Επειδή, με την έφεση αυτή, επιδιώκεται η εξαφάνιση της 221/2022 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου (Τμήμα Γ΄). Με την απόφαση αυτήν έγινε δεκτή η ....2019 ανακοπή του εφεσίβλητου, που στρεφόταν κατά της ....2019 ατομικής ειδοποίησης ληξιπρόθεσμων οφειλών του Διευθυντή του Περιφερειακού Κ.Ε.Α.Ο Ηρακλείου, με την οποία ο εφεσίβλητος, φερόμενος ως Πρόεδρος της ανώνυμης εταιρείας (Α.Ε.) με την επωνυμία «….», κατά το χρονικό διάστημα από 22.7.2014 έως τον χρόνο έκδοσής της, ενημερώθηκε ότι οφείλει, λόγω της ανωτέρω ιδιότητάς του, ως αλληλεγγύως ευθυνόμενο πρόσωπο, ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές εισφορές συνολικού ποσού 1.373.288,44 ευρώ (940.384,32 ευρώ κύρια εισφορά συν 432.904,12 ευρώ πρόσθετα τέλη), οι οποίες είχαν βεβαιωθεί σε βάρος της εν λόγω ανώνυμης εταιρείας με τις πενήντα τρεις (53) συμπροσβαλλόμενες πράξεις ταμειακής βεβαίωσης των οργάνων του Υποκαταστήματος Ηρακλείου Κρήτης του εκκαλούντος, που περιλαμβάνονταν στον ενσωματωμένο στην ως άνω ατομική ειδοποίηση πίνακα οφειλών.
3. Επειδή με την παράγραφο 2 του άρθρου 92 του Κ.Δ.Δ., όπως αυτή αντικαταστάθηκε από την παρ. 1 του άρθρου 10 του Ν. 3659/2008 ( Α΄ 77) και το άρθρο 25 του Ν. 4274/2014 ( Α΄ 147) και ίσχυε κατά τον χρόνο δημοσίευσης της εκκαλουμένης απόφασης, ορίζεται ότι: «Δεν υπόκεινται σε έφεση αποφάσεις που αφορούν σε χρηματικές διαφορές, αν το αντικείμενό τους δεν υπερβαίνει το ποσό των πέντε χιλιάδων (5.000) ευρώ. … Το αντικείμενο της διαφοράς προσδιορίζεται από το αμφισβητούμενο με την έφεση ποσό. Αν αντικείμενο της διαφοράς είναι περισσότερα αυτοτελή και διακεκριμένα μεταξύ τους ποσά, το εκκλητό κρίνεται χωριστά ως προς καθένα από τα ποσά αυτά. Σε περίπτωση … συνάφειας προσβαλλομένων πράξεων ή παραλείψεων ..., το αντικείμενο της διαφοράς κρίνεται χωριστά ως προς κάθε … συναφή πράξη ή παράλειψη …». Όπως έχει κριθεί (βλ. ΣτΕ 468/2024, 2431/2022, 1583/2021 κ.ά.), κατά την έννοια του άρθρου 92 παρ. 2 του Κ.Δ.Δ., εάν αντικείμενο της κατ’ έφεση διαφοράς είναι περισσότερα αυτοτελή και διακεκριμένα μεταξύ τους ποσά, το εκκλητό κρίνεται χωριστά ως προς καθένα από τα ποσά αυτά, όπως καθορίζεται με την πρωτόδικη απόφαση και ανεξαρτήτως αν τα αυτοτελή αυτά ποσά είχαν καταλογισθεί με μία διοικητική πράξη.
4. Επειδή, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην προηγούμενη σκέψη, το αντικείμενο της υπό κρίση διαφοράς αποτελείται από τα αυτοτελή και διακεκριμένα μεταξύ τους ποσά των ένδικων πράξεων. Επομένως, κατά το μέρος που αφορά στις ταμειακές βεβαιώσεις: ....2011 ποσού 300,00 ευρώ, ....2014 ποσού 20,76 ευρώ, ....2016 ποσού 4.594,04 ευρώ, ...2016 ποσού 2.159,47 ευρώ, ...2017 ποσού 3.920,00 ευρώ, ....2018 ποσού 3.240,00 ευρώ, ...2018 ποσού 3.120,00 ευρώ, ....2018 ποσού 3.616,66 ευρώ, ....2018 ποσού 3.921,87 ευρώ και ...2018 ποσού 4.080,00 ευρώ, η εκκαλουμένη είναι ανέκκλητη, ενόψει του ότι σε κάθε περίπτωση το ύψος του συνολικώς βεβαιωθέντος ποσού δεν ξεπερνά τις 5.000 ευρώ, η δε κρινόμενη έφεση πρέπει να απορριφθεί κατά το ως άνω μέρος της ως απαραδέκτως ασκηθείσα. Περαιτέρω, ως τις λοιπές πράξεις η έφεση ασκείται εν γένει παραδεκτώς και πρέπει να ερευνηθεί στην ουσία.
5. Επειδή ο προϊσχύσας Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος, που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Ν. 2238/1994 ( Α΄ 151), όριζε στο άρθρο 115, οι διατάξεις του οποίου, κατ’ άρθρο 4 παρ. 4 του Ν. 2556/1997 ( A΄ 270), όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 69 του Ν. 2676/1999 - Α΄ 1), εφαρμόζονταν κατ’ αναλογία και για την καταβολή των οφειλόμενων στο Ι.Κ.Α. ασφαλιστικών εισφορών, ότι: «1. Τα πρόσωπα που είναι διευθυντές, διαχειριστές ή διευθύνοντες σύμβουλοι και εκκαθαριστές των ημεδαπών ανώνυμων εταιρειών […] κατά τον χρόνο της διάλυσης ή συγχώνευσής τους, ευθύνονται προσωπικώς και αλληλεγγύως για την πληρωμή του φόρου που οφείλεται από αυτά τα νομικά πρόσωπα σύμφωνα με τον παρόντα, καθώς και του φόρου που παρακρατείται, ανεξάρτητα από τον χρόνο βεβαίωσής τους. […] 2. Τα πρόσωπα που είναι διευθυντές, διαχειριστές και γενικά εντεταλμένοι στη διοίκηση του νομικού προσώπου, κατά τον χρόνο της διάλυσης των λοιπών νομικών προσώπων του άρθρου 101, ευθύνονται προσωπικώς και αλληλεγγύως για την πληρωμή του φόρου που οφείλεται από αυτά τα νομικά πρόσωπα σύμφωνα με τον παρόντα, καθώς και των φόρων που παρακρατούνται, ανεξάρτητα από τον χρόνο βεβαίωσής τους […] 3. (όπως η παρ. αυτή προστέθηκε με την παράγραφο 6 του άρθρου 22 του Ν. 2648/1998- Α΄ 238) Τα πρόσωπα που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 ευθύνονται προσωπικώς και αλληλεγγύως για τους παρακρατούμενους φόρους και κατά τη διάρκεια λειτουργίας του νομικού προσώπου που εκπροσωπούν, ως εξής: α) Αν έχει γίνει η παρακράτηση φόρου, όλα τα πρόσωπα που είχαν μία από τις ως άνω ιδιότητες από τη λήξη της προθεσμίας απόδοσης του φόρου και μετά. β) Αν δεν έχει γίνει η παρακράτηση φόρου, όλα τα πρόσωπα που είχαν μία από τις πιο πάνω ιδιότητες κατά τον χρόνο που υπήρχε η υποχρέωση παρακράτησης του φόρου». Περαιτέρω, με την παράγραφο 11 του άρθρου 26 του Ν. 4223/2013 ( Α΄ 287) προστέθηκε παράγραφος 22 στο άρθρο 72 του Ν. 4172/2013 ( Α΄ 167/23.7.2013), με την οποία ορίζεται ότι: «Από την έναρξη ισχύος του Ν. 4172/2013 παύουν να ισχύουν οι διατάξεις του ν. 2238/1994 (Α΄ 151). […]», στο δε άρθρο 112 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι οι διατάξεις του ισχύουν από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δηλαδή από τις 23.7.2013.
6. Επειδή, περαιτέρω, με το άρθρο 31 του Ν. 4321/2015 «Ρυθμίσεις για την επανεκκίνηση της οικονομίας» ( Α΄ 32/21.3.2015), στην παράγραφο 1 του οποίου (όπως αρχικά ίσχυσε, πριν από την αντικατάστασή της με το άρθρο 64 του Ν. 4646/2019 ( Α΄ 201/12.12.2019), οριζόταν ότι: «1. Τα πρόσωπα που είναι… πρόεδροι, … διευθύνοντες σύμβουλοι… των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων, όπως αυτές προσδιορίζονται στο άρθρο 3 του Ν. 4174/2013, Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας (Α΄ 170), κατά τον χρόνο της διάλυσης ή συγχώνευσής τους, ευθύνονται προσωπικά και αλληλέγγυα και εις ολόκληρον για την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, πρόσθετων τελών, προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων που οφείλονται από αυτά τα νομικά πρόσωπα … προς τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης ανεξάρτητα από τον χρόνο βεβαίωσής τους ... Η προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη των προσώπων που έχουν τις παραπάνω ιδιότητες για την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, πρόσθετων τελών, προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων που οφείλονται από τα νομικά πρόσωπα … υπάρχει και κατά τη διάρκεια λειτουργίας του νομικού προσώπου … που εκπροσωπούν. 2. … 5. Το άρθρο αυτό ισχύει από την ημερομηνία κατάργησης του άρθρου 115 του Ν. 2238/1994 για τα πρόσωπα που ήταν υπεύθυνα με βάση τις διατάξεις της παρ. 4 του άρθρου 4 του Ν. 2556/1997 (Α΄ 270), όπως αντικαταστάθηκε με την παρ. 2 του άρθρου 69 του Ν. 2676/1999 (Α΄ 1). Για τα υπόλοιπα πρόσωπα ισχύει από την ψήφιση του παρόντος». Εξάλλου, με την παράγραφο 11 του άρθρου 26 του Ν. 4223/2013 ( Α΄ 287) προστέθηκε παράγραφος 22 στο άρθρο 72 του Ν. 4172/2013 ( Α΄ 167/23.7.2013), με την οποία ορίζεται ότι: «Από την έναρξη ισχύος του Ν. 4172/2013 παύουν να ισχύουν οι διατάξεις του Ν. 2238/1994 (Α΄ 151). …», στο δε άρθρο 112 του ίδιου νόμου ορίζεται ότι οι διατάξεις του ισχύουν από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, δηλαδή από τις 23.7.2013. Επομένως, από 23.7.2013, η αλληλέγγυα ευθύνη των εντεταλμένων στη διοίκηση των νομικών προσώπων του ανωτέρω άρθρου 3 περ. γ΄ του N. 4174/2013, για τα χρέη αυτών από ασφαλιστικές εισφορές, ρυθμίζεται από τις διατάξεις του άρθρου 31 του N. 4321/2015 (βλ. ΣτΕ 1384-5/2023).
7. Επειδή οι διατάξεις που αναφέρονται στις σκέψεις 5 και 6 πρέπει να ερμηνεύονται στενά, ως θεσπίζουσες εξαίρεση από την αρχή της αυτοτέλειας του νομικού προσώπου της ανώνυμης εταιρείας (πρβλ. Ολομ. ΣτΕ 674/2021, ΣτΕ 2484-5/2023, 1578, 1242/2023 κ.ά.). Συγκεκριμένα, τα αναφερόμενα στις διατάξεις αυτές φυσικά πρόσωπα ευθύνονται προσωπικώς και αλληλεγγύως, μεταξύ άλλων, για την καταβολή των οφειλόμενων από τα νομικά αυτά πρόσωπα προς τον e-Ε.Φ.Κ.Α. (πρώην Ι.Κ.Α. – Ε.Τ.Α.Μ.) ασφαλιστικών εισφορών, οι οποίες έχουν γεννηθεί κατά τη διάρκεια του χρόνου λειτουργίας των νομικών αυτών προσώπων, υπό την προϋπόθεση ότι είχαν μία από τις ανωτέρω ιδιότητες (διευθυντές, διαχειριστές ή διευθύνοντες σύμβουλοι και εκκαθαριστές) κατά τον χρόνο γέννησης της σχετικής απαίτησης του εν λόγω ασφαλιστικού φορέα και ανεξάρτητα από τον χρόνο βεβαίωσης των εισφορών αυτών (πρβλ. ΣτΕ 820/2022, 359/2018, 2978/2006 7μ.). Περαιτέρω, κατά την έννοια των παραπάνω διατάξεων, ως διευθυντής και διευθύνων σύμβουλος νοούνται τα υποκατάστατα του Διοικητικού Συμβουλίου (Δ.Σ.) της ανώνυμης εταιρείας όργανα, στα οποία είτε απευθείας με διάταξη του καταστατικού είτε με απόφαση του Δ.Σ. μπορεί να ανατεθεί εξουσία εκπροσώπησης της εταιρείας και διαχείρισης των εταιρικών υποθέσεων ενόσω αυτή βρίσκεται σε στάδιο λειτουργίας, ονομαζόμενα διευθυντές όταν είναι τρίτα πρόσωπα, ή διευθύνοντες ή εντεταλμένοι σύμβουλοι όταν είναι μέλη του Δ.Σ. Τα μέλη του Δ.Σ φέρουν, υπό την ιδιότητά τους αυτή, προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη με την εταιρία για τις ασφαλιστικές οφειλές της τελευταίας, εκτός εάν κάποιο από αυτά έχει ορισθεί υποκατάστατο όργανο, εκφράζοντας πρωτογενώς τη βούληση του νομικού προσώπου της εταιρείας. Ως εκ τούτου, ο πρόεδρος ή ο αντιπρόεδρος του Δ.Σ., όταν δεν έχουν και την ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου, δεν εντάσσονται στα υποκατάστατα όργανα της Α.Ε. βάσει του άρθρου 22 παρ. 3 Ν. 2190/1920 (όπως ίσχυε κατά τον κρίσιμο χρόνο) και δεν έχουν από τον νόμο άλλες εξουσίες, πλην των αναγκαίων για τη λειτουργία του συλλογικού οργάνου και, ως εκ τούτου, στερούμενοι οργανικής εξουσίας, δεν ευθύνονται κατά το άρθρο 115 ΚΦΕ και 55 του Ν. 2859/2000 (πρβλ. ΔΕφΑθ 3471/2021, 4063/2016, ΔΕφΧαν 140/2016). Συνεπώς, προκειμένου ο πρόεδρος του Δ.Σ. της ανώνυμης εταιρείας να υπέχει αλληλέγγυα με την εταιρεία ευθύνη για την πληρωμή των οφειλόμενων εκ μέρους της εταιρείας ασφαλιστικών εισφορών ,που γεννήθηκαν πριν την έναρξη ισχύος της διάταξης του άρθρου 31 του Ν. 4321/2015, απαιτείται η ανάθεση σε αυτόν καθηκόντων που έχουν σχέση με τη συμμόρφωση του νομικού προσώπου της εταιρείας προς τις ασφαλιστικές υποχρεώσεις της, χωρίς να αρκεί ,για τη θεμελίωση της ευθύνης του, η κατ’αρχήν ιδιότητά του ως προέδρου του διοικητικού συμβουλίου (πρβλ. ΔΕφΑθηνων 1861/2021, ΔΕφΧαν 140/2016).
8. Επειδή, στη συνέχεια, με το άρθρο 64 του ισχύοντος από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως Ν. 4646/2019 ( Α΄ 201/12.12.2019) αντικαταστάθηκε η προεκτεθείσα παράγραφος 1 του άρθρου 31 του Ν. 4321/2015, ως εξής και ορίστηκε ότι: «Τα πρόσωπα που είναι νόμιμοι εκπρόσωποι, πρόεδροι, διαχειριστές, διευθύνοντες σύμβουλοι, εντεταλμένοι στη διοίκηση και εκκαθαριστές των νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων, όπως αυτές προσδιορίζονται στο άρθρο 3 του Ν. 4174/2013 …, κατά τον χρόνο της διάλυσης ή συγχώνευσής τους ευθύνονται προσωπικά και αλληλέγγυα και εις ολόκληρον για την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, πρόσθετων τελών, προσαυξήσεων και λοιπών επιβαρύνσεων, που οφείλονται από αυτά τα νομικά πρόσωπα και τις νομικές οντότητες προς τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης ,ανεξάρτητα από τον χρόνο βεβαίωσής τους, εφόσον συντρέχουν σωρευτικά οι κατωτέρω προϋποθέσεις: α. τα ανωτέρω πρόσωπα είχαν μια από τις ανωτέρω ιδιότητες είτε κατά τη διάρκεια λειτουργίας του νομικού προσώπου είτε κατά τον χρόνο λύσης, διάλυσης ή συγχώνευσής του είτε κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης του νομικού προσώπου, β. οι οφειλές κατέστησαν ληξιπρόθεσμες κατά τη διάρκεια της θητείας τους υπό κάποια εκ των ανωτέρω ιδιοτήτων … γ. οι εν λόγω οφειλές δεν καταβλήθηκαν ή δεν αποδόθηκαν στο Δημόσιο από υπαιτιότητα των ανωτέρω προσώπων. Το βάρος απόδειξης για την μη ύπαρξη υπαιτιότητας φέρουν τα υπό την παράγραφο 1 πρόσωπα ...», ενώ, με την παράγραφο 3 του άρθρου 31 του Ν. 4701/2020 ( Α΄ 128), ορίστηκε ότι: «Στο άρθρο 66 του Ν. 4646/2019 προστίθεται παρ. 44, η οποία ισχύει αναδρομικά από την έναρξη ισχύος του ν. 4646/2019, ως εξής: 44. H παρ. 1 του άρθρου 31 του Ν. 4321/2015 (A΄ 32), όπως αντικαθίσταται με το άρθρο 64 του παρόντος και ισχύει από τη δημοσίευση του παρόντος, εφαρμόζεται και για οφειλές που είχαν βεβαιωθεί σε βάρος νομικών προσώπων και νομικών οντοτήτων πριν από τη θέση σε ισχύ του παρόντος και για τις οποίες ευθύνονται αλληλεγγύως, προσωπικά και εις ολόκληρον ,τα φυσικά πρόσωπα της παρ. 1 του άρθρου 31, όπως ίσχυε πριν την τροποποίησή του με το άρθρο 64, καθώς και για κάθε άλλη περίπτωση που είχαν βεβαιωθεί οφειλές κατ’ εφαρμογή άλλης διάταξης, με την οποία θεσπίζεται αλληλέγγυα ευθύνη για ασφαλιστικές εισφορές, πρόσθετα τέλη, τόκους, προσαυξήσεις και λοιπές επιβαρύνσεις προς τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης. Τα φυσικά πρόσωπα της παρ. 1 του άρθρου 31 του Ν. 4321/2015 (A΄ 32) δεν ευθύνονται για τις οφειλές αυτές, εφόσον δεν πληρούν τις προϋποθέσεις των περ. α΄, β΄ και γ΄ του άρθρου 64 του παρόντος και αίρονται τα σε βάρος τους ληφθέντα αναγκαστικά και άλλα μέτρα.».
9. Επειδή, με τις διατάξεις του άρθρου 64 του Ν. 4646/2019, τροποποιήθηκαν επί το επιεικέστερον οι προϋποθέσεις γένεσης της προσωπικής και αλληλέγγυας ευθύνης του διευρυμένου κύκλου των αναφερόμενων στην παράγραφο 1 του άρθρου 31 του Ν. 4321/2015 φυσικών προσώπων, αφού επιχειρήθηκε να περιορισθεί η ευθύνη αυτή στα πρόσωπα που πράγματι άσκησαν διοίκηση και ως εκ τούτου, είχαν τη δυνατότητα να ενεργούν στο όνομα και για λογαριασμό του νομικού προσώπου ή οντότητας (βλ. την αιτιολογική έκθεση του N. 4646/2019) και ορίστηκε ότι, πέραν της ιδιότητάς τους ως εντεταλμένων στη διοίκηση των νομικών προσώπων ή οντοτήτων, πρέπει να συντρέχουν στο πρόσωπό τους σωρευτικώς οι αναφερόμενες στο ίδιο άρθρο 64 του Ν. 4646/2019 προϋποθέσεις. Συνεπώς, η ευθύνη των διοικούντων νομικά πρόσωπα και οντότητες παύει, πλέον, για τις συγκεκριμένες οφειλές να είναι αντικειμενική, απορρέουσα, δηλαδή, από μόνη την ιδιότητα των εν λόγω προσώπων και τα καθήκοντα που συνεπάγεται η ιδιότητα αυτή (πρβλ. ΣτΕ 674/2021 Ολ. σκ.14) και καθίσταται νόθος αντικειμενική ή μη γνήσια υποκειμενική, καθόσον το πρόσωπο που φέρει μία από τις αναφερόμενες στην παράγραφο 1 του άρθρου 31 του Ν. 4321/2015 ιδιότητες απαλλάσσεται από την αλληλέγγυο ευθύνη του,για οφειλές από ασφαλιστικές εισφορές και σχετικές επί αυτών επιβαρύνσεις που αφορούν το χρονικό διάστημα της θητείας του, αν αποδείξει ότι κατά το διάστημα που έφερε την ανωτέρω ιδιότητα δεν ασκούσε πραγματικώς τη διοίκηση του νομικού προσώπου και, επομένως, δεν έφερε υπαιτιότητα για τη μη καταβολή των εν λόγω οφειλών στον αρμόδιο ασφαλιστικό φορέα. Περαιτέρω, με τη μεταβατική διάταξη της παραγράφου 44 του άρθρου 66 του Ν. 4646/2019, που προστέθηκε με την παράγραφο 3 του άρθρου 31 του Ν. 4701/2020, η εφαρμογή των νεότερων ευμενέστερων διατάξεων του άρθρου 64 του Ν. 4646/2019 επεκτάθηκε και στις περιπτώσεις οφειλών που είχαν βεβαιωθεί πριν από την έναρξη ισχύος του νόμου αυτού (12.12.2019), για την καταβολή των οποίων ευθύνονταν προσωπικά και αλληλεγγύως φυσικά πρόσωπα είτε βάσει των διατάξεων της παραγράφου 1 του άρθρου 31 του Ν. 4321/2015, όπως αρχικά ίσχυσε (πριν από την αντικατάστασή της με το άρθρο 64 του Ν. 4646/2019), είτε βάσει άλλων διατάξεων, όπως του άρθρου 115 του Κ.Φ.Ε. (Ν. 2238/1994). Προς τούτο, παρασχέθηκε στα ως άνω φυσικά πρόσωπα η δυνατότητα υποβολής αίτησης προς τις αρμόδιες υπηρεσίες του Κ.Ε.Α.Ο., με την οποία μπορούν να ισχυριστούν ότι δεν συντρέχουν στο πρόσωπό τους οι προβλεπόμενες από το άρθρο 64 του Ν. 4646/2019 προϋποθέσεις της προσωπικής και αλληλέγγυας ευθύνης, φέροντας το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους , η δε αποδοχή της εν λόγω αίτησης από τη Διοίκηση έχει ως συνέπεια την απαλλαγή τους (μερική ή ολική) από την ως άνω ευθύνη (πρβλ. ΣτΕ Ολομ. 355/2023 σκ. 14).
10. Επειδή, τέλος, στον Ν. 2190/1920 «Περί ανωνύμων εταιρειών» ( Α΄ 144), όπως κωδικοποιήθηκε με το β.δ. 174/1963 ( Α΄ 37) και ίσχυε κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο, οριζόταν στο άρθρο 22 ότι: «Το Διοικητικόν Συμβούλιον είναι αρμόδιον ν’ αποφασίζη πάσαν πράξιν αφορώσαν εις την διοίκησιν της εταιρίας, εις την διαχείρισιν της περιουσίας αυτής και εις την εν γένει επιδίωξιν του σκοπού της εταιρίας … 2. … 3. Το καταστατικό μπορεί να ορίζει θέματα ,για τα οποία η εξουσία του διοικητικού συμβουλίου μπορεί να ασκείται ολικά ή μερικά από ένα ή περισσότερα μέλη του, διευθυντές της εταιρίας ή τρίτους. Τα πρόσωπα που κατά το καταστατικό εκπροσωπούν και δεσμεύουν την εταιρία, καθώς και οι αρμοδιότητές τους ορίζονται από το διοικητικό συμβούλιο (όπως η παράγραφος 3 αντικαταστάθηκε με το άρθρο 10 παρ. 4 του Ν. 2339/1995, ΦΕΚ Α΄ 204)». Από τις ανωτέρω διατάξεις συνάγεται ότι το Δ.Σ. αποτελεί το όργανο που διοικεί και εκπροσωπεί την Α.Ε. και διαχειρίζεται όλες τις υποθέσεις της (εκτός από τις υπαγόμενες κατά τον νόμο ή το καταστατικό στην αρμοδιότητα της Γενικής Συνέλευσης), μη όντας, απέναντι στην εταιρεία, πρόσωπο διαφορετικό από αυτήν, αλλά όργανό της. Περαιτέρω, το δικαίωμα αυτό της οργανικής εκπροσώπησης της εταιρείας μπορεί, εφόσον προβλέπεται από το καταστατικό, να ανατεθεί από το Δ.Σ., εν όλω ή εν μέρει, σε ένα ή περισσότερα μέλη του ή και σε τρίτα πρόσωπα, με παράλληλο καθορισμό της έκτασης των αρμοδιοτήτων τους (ΣτΕ 960/2022 σκ. 7, 1273/2005 σκ. 4).
11. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, από την επανεκτίμηση των στοιχείων της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Ο εφεσίβλητος απέκτησε αρχικώς, στις 23.6.2011, την ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «…», σύμφωνα με το από 23.6.2011 πρακτικό του Δ.Σ. αυτής, με το οποίο τούτο συγκροτήθηκε σε σώμα (βλ. ΦΕΚ τ. Α.Ε. – Ε.Π.Ε. και Γ.Ε.ΜΗ. ….). Την ανωτέρω ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου την διατήρησε έως τις 30.1.2012, καθώς δεν συμμετείχε στο Δ.Σ. της εν λόγω εταιρείας, που συγκροτήθηκε σε σώμα με το από 31.1.2012 πρακτικό αυτού, ούτε του ανατέθηκε, ως τρίτο, οποιαδήποτε εξουσία διοίκησης και διαχείρισης αυτής (βλ. ΦΕΚ τ. Α.Ε. – Ε.Π.Ε. και Γ.Ε.ΜΗ. ….). Στη συνέχεια, στις 22.7.2014 απέκτησε την ιδιότητα του προέδρου του Δ.Σ. της εταιρείας, όπως προκύπτει από 22.7.2014 πρακτικό του Δ.Σ. αυτής, με το οποίο τούτο συγκροτήθηκε σε σώμα (βλ. ΦΕΚ τ. ΠΡΑ.Δ.Ι.Τ. ….). Σύμφωνα με το ίδιο πρακτικό, ορίσθηκε διευθύνων σύμβουλος ο …., αποφασίσθηκε δε περαιτέρω ότι: «… Το Διοικητικό Συμβούλιο με βάση το άρθρο 20 του καταστατικού αναθέτει στον Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας την εκπροσώπηση της Εταιρείας και την άσκηση των δικαιωμάτων και εξουσιών αυτού στο σύνολό τους. Στον παραπάνω Διευθύνοντα Σύμβουλο παρέχεται το δικαίωμα όπως ,με την εταιρική υπογραφή που αποτελείται από την σφραγίδα της εταιρείας «... Α.Ε.Β.Ε.» και με την υπογραφή του, να… δίδει εντολές πληρωμής για λογαριασμό της εταιρείας και γενικά να διαχειρίζεται και συμβάλλεται για λογαριασμό της εταιρείας…, να υπογράφει μετά από προηγούμενη έγκριση του Δ.Σ. την πρόσληψη ή απόλυση προσωπικού, να υπογράφει τις καταστάσεις μισθοδοσίας και βεβαιώσεις αποδοχών του προσωπικού, οποιαδήποτε αίτηση, δήλωση, βεβαίωση προς τις εποπτεύουσες αρχές (ΔΟΥ, ΙΚΑ, ΟΑΕΔ κ.λπ.) που αφορούν τρέχοντα διαχειριστικά θέματα και τέλος, με την υπογραφή του επί των παραστατικών να εγκρίνει ή να απορρίπτει την πραγματοποίηση οποιασδήποτε δαπάνης ή εξόδου για λογαριασμό της εταιρείας.». Την ιδιότητα του προέδρου του Δ.Σ. διατήρησε ο εφεσίβλητος έως τις 10.10.2017, οπότε, με το από 10.10.2017 πρακτικό του Δ.Σ. αυτής, με το οποίο τούτο συγκροτήθηκε σε σώμα, απέκτησε την ιδιότητα του αντιπροέδρου του Δ.Σ. (βλ. το από 10.10.2017 πρακτικό και την από 24.10.2017 εκτύπωση της ιστοσελίδας του Γ.Ε.ΜΗ., περί υποβολής της …. αίτησης καταχώρισης του εν λόγω πρακτικού). Σύμφωνα με το ίδιο πρακτικό, πρόεδρος του Δ.Σ. και διευθύνων σύμβουλος ορίσθηκε ο ….…, αποφασίσθηκε δε περαιτέρω ότι: «Το Διοικητικό Συμβούλιο με βάση το άρθρο 20 του καταστατικού παμψηφεί παρέχει δικαίωμα υπογραφής στους κ.κ. 1) ... ... του ... ,,Πρόεδρο και Δ/ντα Σύμβουλο & 2) ... ... του ... Αντιπρόεδρο του Δ.Σ. Το Διοικητικό Συμβούλιο με βάση το άρθρο 20 του καταστατικού αναθέτει στον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας την εκπροσώπηση της Εταιρείας και την άσκηση των δικαιωμάτων και εξουσιών αυτού στο σύνολό τους και σε περίπτωση κωλύματος, στον Αντιπρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου κ. ... ...… ». Περαιτέρω, με την ....2019 ατομική ειδοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Διευθυντή του Περιφερειακού Κ.Ε.Α.Ο. Ηρακλείου, σε κάθε σελίδα της οποίας κάτω από τα στοιχεία του εφεσίβλητου αναγράφεται: «Ιδιότητα: ΠΡΟΕΔΡΟΣ. Έναρξη - Λήξη: 22/07/2014 -», ο εφεσίβλητος ενημερώθηκε ότι οφείλει ληξιπρόθεσμες ασφαλιστικές εισφορές συνολικού ποσού 1.373.288,44 ευρώ (940.384,32 ευρώ κύρια εισφορά συν 432.904,12 ευρώ πρόσθετα τέλη), κλήθηκε δε να προβεί σε ρύθμιση ή εξόφλησή του εντός 20 ημερών από την παραλαβή της, προκειμένου να μην ληφθούν σε βάρος του αναγκαστικά μέτρα είσπραξης. Το εν λόγω ποσό προερχόταν από οφειλές της ως άνω Α.Ε., οι οποίες περιλαμβάνονταν στον ενσωματωμένο στην ατομική ειδοποίηση πίνακα χρεών, που βεβαιώθηκαν με τις πράξεις ταμειακής βεβαίωσης των οργάνων του Υποκαταστήματος Ηρακλείου Κρήτης (κωδικός υποκαταστήματος ….) του εκκαλούντος. Συγκεκριμένα, με: (1) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 49.026,11 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/…. Πράξη Επιβολής Εισφορών (Π.Ε.Ε.) και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Δεκεμβρίου του έτους 2010, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 35.772,05 ευρώ, (2) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 27.024,83 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Ιανουάριο έως τον Μάρτιο του έτους 2011, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 19.097,41 ευρώ, (3) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 69.431,40 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Χ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Απρίλιο έως τον Μάιο του έτους 2011, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 47.952,52 ευρώ, (4) την ....2011 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 300,00 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Μ/…. Πράξη Επιβολής Αυτοτελούς Προστίμου (Π.Ε.Α.Π.) και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο Αυγούστου του έτους 2011, (5) την … πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 107.087,11 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την … Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Ιούνιο έως τον Σεπτέμβριο του έτους 2011, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 70.730,34 ευρώ, (6) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 58.569,31 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την …. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Οκτώβριο έως τον Δεκέμβριο του έτους 2011, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 36.720,94 ευρώ, (7) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 53.117,92 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την … Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Δεκέμβριο του έτους 2011 έως τον Φεβρουάριο του έτους 2012, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 32.086,34 ευρώ, (8) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 13.825,35 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την …. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Μαρτίου του έτους 2012, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 8.110,80 ευρώ, (9) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 49.590,73 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Απρίλιο έως τον Ιούνιο του έτους 2012, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 28.107,19 ευρώ, (10) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 13.326,72 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/… Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Ιουλίου του έτους 2012, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 7.285,21 ευρώ, (11) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 29.049,58 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο του έτους 2012, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 15.427,23 ευρώ, (12) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 10.888,00 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Δεκεμβρίου του έτους 2012, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 5.226,19 ευρώ, (13) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 12.525,62 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/… Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Δεκεμβρίου του έτους 2012, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 5.928,73 ευρώ, (14) την … πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 40.452,24 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/… Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του έτους 2013, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 18.745,47 ευρώ, (15) την ….2013 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 16.162,63 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Απρίλιο έως τον Μάιο του έτους 2013, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 7.219,23 ευρώ, (16) την …..2014 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 30.246,38 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Ιούνιο έως τον Αύγουστο του έτους 2013, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 13.110,26 ευρώ, (17) την ….2014 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 9.405,44 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Σεπτεμβρίου του έτους 2013, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 3.950,25 ευρώ, (18) την ….2014 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 7.962,87 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Οκτωβρίου του έτους 2013, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 3.291,29 ευρώ, (19) την …..2014 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 9.127,69 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Μ/…. Πράξη Επιβολής Πρόσθετης Επιβάρυνσης Εισφορών (Π.Ε.Π.Ε.Ε.) και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Νοέμβριο του έτους 2013 έως τον Αύγουστο του έτους 2014, (20) την …..2014 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 92.011,30 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Νοέμβριο του έτους 2013 έως τον Ιούλιο του έτους 2014, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 35.217,16 ευρώ, (21) την ....2014 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 20,76 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/…. Πράξη Επιβολής Πρόσθετου Τέλους (Π.Ε.Π.Τ.) και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Νοεμβρίου του έτους 2013, (22) την …..2015 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 18.237,97 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/… Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Δεκέμβριο του έτους 2013 έως τον Ιανουάριο του έτους 2015, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 5.955,36 ευρώ, (23) την …..2015 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 7.551,83 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Φεβρουαρίου του έτους 2015, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 2.315,87 ευρώ, (24) την …..2016 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 5.905,88 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Οκτωβρίου του έτους 2015, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.496,14 ευρώ, (25) την ….2016 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 9.364,41 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ..../2016 Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Νοεμβρίου του έτους 2015, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 2.309,86 ευρώ, (26) την ….2016 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 7.442,36 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Δεκεμβρίου του έτους 2015, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.786,15 ευρώ, (27) την ….2016 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 15.423,45 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ..../…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Δεκέμβριο του έτους 2015 έως τον Ιανουάριο του έτους 2016, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 3.598,77 ευρώ, (28) την ….2016 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 7.499,28 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/… Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Φεβρουαρίου του έτους 2016, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.699,82 ευρώ, (29) την …..2016 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 7.086,59 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Μαρτίου του έτους 2016, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.559,03 ευρώ, (30) την ….2016 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 7.335,48 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Απριλίου του έτους 2016, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.564,89 ευρώ, (31) την ....2016 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 3.807,22 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο, επίσης, του Απριλίου του έτους 2016, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 786,82 ευρώ, (32) την ...2016 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 1.819,78 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/… Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Αυγούστου του έτους 2016, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 339,69 ευρώ, (33) την 995133/31.12.2016 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 8.217,26 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο του έτους 2016, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.481,22 ευρώ, (34) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 8.045,39 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Οκτωβρίου του έτους 2016, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.394,52 ευρώ, (35) την …..2017 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 8.007,39 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Νοεμβρίου του έτους 2016, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.334,55 ευρώ, (36) την ….2017 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 7.144,76 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Δεκεμβρίου του έτους 2016, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.143,15 ευρώ, (37) την …..2017 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 14.452,97 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Δεκέμβριο του έτους 2016 έως τον Ιανουάριο του έτους 2017, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 2.216,10 ευρώ, (38) την …..2017 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 13.843,26 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/… Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Φεβρουάριο έως τον Μάρτιο του έτους 2017, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.985,40 ευρώ, (39) την ….2017 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 8.000 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Απρίλιο έως τον Μάιο του έτους 2017, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.013,33 ευρώ, (40) την ...2017 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 3.500 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την Α/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Ιουνίου του έτους 2017, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 420 ευρώ, (41) την …..2017 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 7.637,86 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Οκτωβρίου του έτους 2017, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 712,86 ευρώ, (42) την …. πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 6.750,08 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Νοεμβρίου του έτους 2017, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 585 ευρώ, (43) την …..2018 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 3.000 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Δεκεμβρίου του έτους 2017, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 240 ευρώ, (44) την ….2018 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 13.934,44 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Δεκέμβριο του έτους 2017 έως τον Ιανουάριο του έτους 2018, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 1.021,85 ευρώ, (45) την …..2018 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 6.696,89 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Φεβρουαρίου του έτους 2018, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 446,45 ευρώ, (46) την ….2018 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 6.734,04 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Μαρτίου του έτους 2018, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 404,04 ευρώ, (47) την …..2018 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 6.745,08 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Απριλίου του έτους 2018, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 359,73 ευρώ, (48) την …..2018 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 5.000 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο από τον Απρίλιο έως τον Μάιο του έτους 2018, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 233,33 ευρώ, (49) την ...2018 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 3.000 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Ιουνίου του έτους 2018, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 120 ευρώ, (50) την ....2018 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 3.500 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Ιουλίου του έτους 2018, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 116,66 ευρώ, (51) την ....2018 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 3.820 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Αυγούστου του έτους 2018, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 101,87 ευρώ, (52) την ...2018 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 4.000 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Σεπτεμβρίου του έτους 2018, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 80 ευρώ και (53) την …..2018 πράξη, με την οποία βεβαιώθηκε σε βάρος της κύρια εισφορά συνολικού ποσού 7.728,66 ευρώ, το οποίο καταλογίσθηκε με την ΑΚ/…. Π.Ε.Ε. και αντιστοιχεί στην ασφαλιστική περίοδο του Οκτωβρίου του έτους 2018, καθώς και πρόσθετα τέλη ύψους 103,05 ευρώ. Κατά της ανωτέρω ατομικής ειδοποίησης και των ως άνω πενήντα τριών (53) πράξεων ταμειακής βεβαίωσης, ο ήδη εφεσίβλητος άσκησε, ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Ηρακλείου, την από 5.3.2019 ανακοπή προβάλλοντας, μεταξύ άλλων, ότι η εν λόγω ατομική ειδοποίηση είναι παντελώς αόριστη, καθώς σε καμία καταχώριση του ενσωματωμένου σε αυτήν πίνακα οφειλών δεν αναγράφεται η ακριβής αιτία της κάθε οφειλής, ώστε να λάβει πλήρη γνώση αυτής και να έχει την ευχέρεια να ελέγξει τη νομιμότητα και βασιμότητα των επιμέρους οφειλόμενων ποσών και ότι στην ατομική ειδοποίηση δεν επισυνάπτονται οι καταλογιστικές των οφειλών πράξεις ή σχετικά έγγραφα, από τα οποία να προκύπτει ο υπολογισμός τους, το ακριβές ύψος τους, η περίοδος και τα πρόσωπα στα οποία αφορούν. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι, ενώ στην ατομική ειδοποίηση αναγράφεται ότι τα οφειλόμενα ποσά καταλογίσθηκαν σε βάρος του λόγω του ότι κατείχε την ιδιότητα του προέδρου της Α.Ε. από τις 22.7.2014 και εφεξής, στον ενσωματωμένο σε αυτήν πίνακα οφειλών περιλαμβάνεται το σύνολο των ασφαλιστικών υποχρεώσεων της εν λόγω εταιρείας, ασχέτως αιτίας και αδιακρίτως χρονικής περιόδου γέννησής τους, χωρίς, περαιτέρω, να προσδιορίζονται οι οφειλές για τις οποίες αυτός ευθύνεται προσωπικώς και αλληλεγγύως με την εταιρεία, με αποτέλεσμα να δημιουργείται σύγχυση ως προς το ακριβές ύψος της οφειλής του. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε μεν την ιδιότητα του προέδρου του Δ.Σ. της ανωτέρω Α.Ε. για το χρονικό διάστημα από 22.7.2014 έως 20.7.2017 και του αντιπροέδρου για το χρονικό διάστημα από 10.10.2017 έως 8.10.2020, όχι όμως και του διευθύνοντος συμβούλου, με αποτέλεσμα, όπως ισχυρίζεται, να μην ευθύνεται έναντι του εκκαλούντος προσωπικώς και αλληλεγγύως με την εν λόγω εταιρεία, για τις επίδικες οφειλές της, δεδομένου μάλιστα ότι δεν του είχαν ανατεθεί ούτε είχε ασκήσει εν τοις πράγμασι καθήκοντα διαχείρισης, τα οποία καθ’ όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα ασκούσε ο διευθύνων σύμβουλος της Α.Ε., ... .... Σε κάθε περίπτωση, κατά τους ίδιους ισχυρισμούς, οι οφειλές της Α.Ε. βεβαιώθηκαν ταμειακώς σε χρόνο είτε προγενέστερο είτε μεταγενέστερο της θητείας του ως προέδρου του Δ.Σ. αυτής και, ως εκ τούτου, δεν ευθύνεται για την πληρωμή τους, καθώς δεν ασκούσε καθήκοντα διαχείρισης. Προς απόδειξη των ισχυρισμών της ανακοπής, προσκομίσθηκαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, μεταξύ άλλων, τα εξής: (α) τα ΦΕΚ τ. Α.Ε. – Ε.Π.Ε. και Γ.Ε.ΜΗ. ……………, το ΦΕΚ τ. ΠΡΑ.Δ.Ι.Τ. …., την από 24.10.2017 εκτύπωση της ιστοσελίδας του Γ.Ε.ΜΗ., περί υποβολής της …. αίτησης καταχώρισης του από 10.10.2017 πρακτικού του Δ.Σ. της ως άνω ανώνυμης εταιρείας, καθώς και το τελευταίο αυτό πρακτικό, με το προπαρατεθέν περιεχόμενο, (β) η ενώπιον του συμβολαιογράφου Ηρακλείου, …. νομίμως ληφθείσα υπ’αρ….. ένορκη βεβαίωση του …., μετόχου της ανώνυμης εταιρείας από το έτος 1988 και φίλου του εφεσίβλητου, ο οποίος επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς του σχετικά με το ότι, παρότι είχε την ιδιότητα αρχικώς του προέδρου και κατόπιν του αντιπροέδρου του Δ.Σ της Α.Ε., δεν είχε καμιά αποφασιστική αρμοδιότητα, δεν ασκούσε εν τοις πράγμασι τα καθήκοντά του λόγω προβλημάτων υγείας, η συμμετοχή του ήταν εικονική και πραγματικός διαχειριστής της εταιρείας ήταν ο ... ..., (γ) τις από 7.12.2004 και 9.12.2004 βεβαιώσεις του Διευθυντή της Καρδιολογικής Κλινικής του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου, σύμφωνα με τις οποίες ο εφεσίβλητος έπασχε από στεφανιαία νόσο, που αντιμετωπίσθηκε επιτυχώς με διαδερμική αγγειοπλαστική δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας και (δ) τα από 19.7.2017, 31.7.2018, 17.7.2019 και 3.8.2020 διαθωρακικά υπερηχοκαρδιογραφήματα του εφεσίβλητου από την Καρδιολογική Κλινική – Εργαστήριο Υπερήχων του Γενικού Νοσοκομείου Ηρακλείου «....».
12. Επειδή το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, με την εκκαλούμενη απόφασή του, αφού δέχτηκε ότι στην ....2019 ατομική ειδοποίηση δεν αναγράφεται η ειδικότερη αιτία της ευθύνης του εφεσίβλητου ανά ταμειακή βεβαίωση, χωρίς να αρκεί η αναγραφή σε κάθε σελίδα της ατομικής ειδοποίησης ,κάτω από τα στοιχεία του εφεσίβλητου, ότι αυτός είχε την ιδιότητα του προέδρου του Δ.Σ. της ως άνω Α.Ε. από 22.7.2014 και εφεξής, έκρινε ότι η εν λόγω ατομική ειδοποίηση δεν περιλαμβάνει όλα τα απαιτούμενα στοιχεία, προκειμένου ο εφεσίβλητος να λάβει πλήρη και ασφαλή γνώση του ύψους και της αιτίας της οφειλής του. Και τούτο διότι πολλές εκ των οφειλών ,που καταλογίσθηκαν με τις πενήντα τρεις (53) ως άνω εκδοθείσες πράξεις (Π.Ε.Ε., Π.Ε.Π.Ε.Ε., Π.Ε.Α.Π. και Π.Ε.Π.Τ.) και εν συνεχεία βεβαιώθηκαν σε βάρος της Α.Ε., ανάγονται σε περιόδους είτε προγενέστερες του ανωτέρω χρονικού διαστήματος (οι από 1 έως 18 και η 21η από τις αναγραφόμενες στον εν λόγω πίνακα) είτε εν μέρει μόνο εμπίπτουν σε αυτό (οι 19, 20 και 22 από τις αναγραφόμενες στον εν λόγω πίνακα) είτε σε περιόδους, κατά τις οποίες ο εφεσίβλητος έφερε όχι την ιδιότητα του προέδρου, αλλά του αντιπροέδρου του Δ.Σ. της Α.Ε. (οι από 41 έως 53 αναγραφόμενες στον εν λόγω πίνακα). Περαιτέρω, έκρινε ότι δεν προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου , ούτε ο ήδη εκκαλών ασφαλιστικός Φορέας ισχυρίστηκε, ότι μέχρι τη λήξη της προθεσμίας άσκησης της ανακοπής είχαν γνωστοποιηθεί στον εφεσίβλητο έγγραφα στοιχεία, που να προσδιορίζουν επαρκώς το ύψος και την αιτία των οφειλών του, ώστε να έχει αυτός τη δυνατότητα να προβάλει με δικονομικά παραδεκτό τρόπο τους ισχυρισμούς του κατ’ αυτών. Περαιτέρω, έκρινε ότι ο εφεσίβλητος, κατά το χρονικό διάστημα από 23.6.2011 έως 30.1.2012, έφερε μεν την ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου της Α.Ε., έχοντας δικαίωμα υπογραφής και δέσμευσης της εταιρείας, είτε μεμονωμένα είτε από κοινού με τον γενικό διευθυντή και τον οικονομικό διευθυντή αυτής, ιδιότητα που καταφάσκει, κατ’ αρχήν, την προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη του, ωστόσο στην ένδικη ατομική ειδοποίηση δεν φέρεται ως αλληλεγγύως ευθυνόμενο πρόσωπο, καθώς ως ιδιότητα ,υπό την οποία ευθύνεται για τις οφειλές της Α.Ε, προσδιορίσθηκε από τον εκκαλούντα Φορέα αυτή του προέδρου και ο χρόνος έναρξής της προσδιορίσθηκε μεταγενέστερα, στις 22.7.2014. Ακολούθως, αφού δέχτηκε ότι, όπως προέκυπτε από τα προσκομισθέντα στοιχεία, ο εφεσίβλητος κατείχε την ιδιότητα του προέδρου του Δ.Σ. της εν λόγω εταιρείας από 22.7.2014 έως 10.10.2017, οπότε, με το με ίδια ημερομηνία πρακτικό του Δ.Σ. αυτής, με το οποίο τούτο συγκροτήθηκε σε σώμα, απέκτησε την ιδιότητα του αντιπροέδρου του Δ.Σ., έκρινε ότι για τμήμα της εν λόγω περιόδου και συγκεκριμένα, για το χρονικό διάστημα από 22.7.2014 έως τον χρόνο έναρξης ισχύος του άρθρου 31 του Ν. 4321/2015, λόγω της ιδιότητας του προέδρου, ο εφεσίβλητος δεν υπείχε αλληλέγγυα ευθύνη προς πληρωμή των βεβαιωθεισών σε βάρος της Α.Ε. οφειλών, οι οποίες ανάγονται στο ανωτέρω χρονικό διάστημα, δεδομένου ότι το άρθρο 115 του Ν. 2238/1994 είχε καταργηθεί από 1.1.2014, χωρίς να μπορούν να τύχουν αναδρομικής εφαρμογής οι διατάξεις του άρθρου 31 του Ν. 4321/2015, καθώς, σύμφωνα με την παρ. 5 του τελευταίου αυτού άρθρου, τούτο ισχύει από τον χρόνο κατάργησης του άρθρου 115 του Ν. 2238/1994 μόνο για τα πρόσωπα που υπείχαν αλληλέγγυα ευθύνη με βάση το άρθρο 4 παρ. 4 του Ν. 2556/1997, μεταξύ των οποίων δεν περιλαμβανόταν ο πρόεδρος του Δ.Σ. ανώνυμης εταιρείας, ενώ, σε κάθε περίπτωση, όπως προέκυπτε από το περιεχόμενο του ΦΕΚ τ. ΠΡΑ.Δ.Ι.Τ. …., τα καθήκοντα που σχετίζονταν με την συμμόρφωση της ανωτέρω εταιρείας προς τις απορρέουσες από την ασφαλιστική νομοθεσία υποχρεώσεις της είχαν ανατεθεί σε άλλο, πλην αυτού, πρόσωπο και συγκεκριμένα, στον διευθύνοντα σύμβουλο αυτής, ... .... Επιπλέον έκρινε ότι ,για το χρονικό διάστημα από τον χρόνο έναρξης ισχύος του άρθρου 31 του Ν. 4321/2015 έως τις 10.10.2017, ο εφεσίβλητος έφερε μεν την ιδιότητα του προέδρου, ήτοι ιδιότητα η οποία συνεπάγεται, κατ’ αρχήν, την αλληλέγγυα ευθύνη του για τις οφειλές της Α.Ε., εντούτοις δεν του είχαν ανατεθεί με βάση το καταστατικό ούτε προκύπτει να άσκησε εν τοις πράγμασι καθήκοντα διοίκησης και διαχείρισης της εταιρίας και συνεπώς, δεν αποδείχτηκε η συνδρομή πταίσματος στο πρόσωπό του για τη μη καταβολή των αναγόμενων στην εν λόγω χρονική περίοδο ασφαλιστικών οφειλών. Τέλος, έκρινε ότι για το χρονικό διάστημα από 10.10.2017 και εφεξής ο εφεσίβλητος ήταν αντιπρόεδρος και όχι πρόεδρος του Δ.Σ. της Α.Ε., όπως εσφαλμένα αναγραφόταν στην ατομική ειδοποίηση και ως εκ τούτου, για το εν λόγω διάστημα , λόγω της ιδιότητάς του αυτής δεν υπείχε, κατά το άρθρο 31 του Ν. 4321/2015, αλληλέγγυα με την εταιρεία ευθύνη προς πληρωμή των βεβαιωθεισών σε βάρος της οφειλών που ανάγονται στο ανωτέρω χρονικό διάστημα, δεδομένου ότι, όπως προέκυπτε από το περιεχόμενο του από 10.10.2017 πρακτικού και της από 24.10.2017 εκτύπωσης της ιστοσελίδας του Γ.Ε.ΜΗ., περί υποβολής της …. αίτησης καταχώρισης του εν λόγω πρακτικού, τα καθήκοντα που σχετίζονταν με την συμμόρφωση της ανωτέρω εταιρείας προς τις απορρέουσες από την ασφαλιστική νομοθεσία υποχρεώσεις της είχαν ανατεθεί σε άλλο, πλην αυτού, πρόσωπο και συγκεκριμένα, στον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο αυτής, ... ..., μόνο δε σε περίπτωση απουσίας τούτου στον εφεσίβλητο, χωρίς να προκύπτει - ούτε ο εκκαλών Φορέας να επικαλείται- ότι πράγματι ο τελευταίος άσκησε τα εν λόγω καθήκοντα, λόγω απουσίας του, κατ’ αρχήν, αρμοδίου προέδρου και διευθύνοντος συμβούλου. Με αυτές τις παραδοχές το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο κατέληξε στην κρίση ότι η ....2019 ατομική ειδοποίηση είναι μη νόμιμη και πρέπει να ακυρωθεί και να καταστούν ανενεργές οι αποτελούσες έρεισμα αυτής πενήντα τρεις (53) πράξεις ταμειακής βεβαίωσης, καθ’ ο μέρος αφορούν στον εφεσίβλητο υπό την ιδιότητα και για το χρονικό διάστημα που προσδιορίσθηκε με αυτήν η προσωπική και αλληλέγγυα με την ανώνυμη εταιρεία ευθύνη του.
13. Επειδή, με την κρινόμενη έφεση, όπως αυτή αναπτύσσεται παραδεκτώς με το από 18.6.2024 υπόμνημα, ο εκκαλών Φορέας αμφισβητεί την ορθότητα της κρίσης της εκκαλούμενης απόφασης και ζητά την εξαφάνισή της, προβάλλοντας ότι ,κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία των σχετικών διατάξεων και κατά κακή εκτίμηση των αποδείξεων, έγινε δεκτή την ανακοπή του εφεσίβλητου. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι η ....2019 ατομική ειδοποίηση έφερε όλα τα εκ του νόμου (άρθρο 4 παρ. 1 του ν.δ. 356/1974) απαιτούμενα στοιχεία για τον προσδιορισμό της οφειλής του εφεσίβλητου, χωρίς να ασκεί επιρροή το γεγονός ότι με αυτήν κλήθηκε να καταβάλει το σύνολο των ένδικων ασφαλιστικών εισφορών μόνο υπό την ιδιότητα του προέδρου, για όλο το αναγραφόμενο σε αυτήν χρονικό διάστημα, παρότι ο εφεσίβλητος κατείχε, ήδη από 23.6.2011 έως 30.1.2012, την ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου και από 10.10.2017 και εφεξής αυτήν του αντιπροέδρου της ως άνω ανώνυμης εταιρείας. Επίσης, ο εκκαλών Φορέας υποστηρίζει ότι η ευθύνη των αλληλεγγύως ευθυνόμενων προσώπων, τα οποία διευθύνουν ημεδαπές ανώνυμες εταιρείες, είναι αντικειμενική και απορρέει από μόνη την ιδιότητα των εν λόγω προσώπων και τα καθήκοντα που συνεπάγεται η ιδιότητα αυτή, ανεξάρτητα αν, εν προκειμένω, ο εφεσίβλητος ασκούσε πραγματική διοίκηση της Α.Ε. είτε κατά το χρονικό διάστημα από 23.6.2011 έως 30.1.2012, που έφερε την ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου, είτε από 22.7.2014 έως 10.10.2017, που έφερε την ιδιότητα του προέδρου του Δ.Σ. της Α.Ε. Αντιθέτως, ο εφεσίβλητος, με το από 4.6.2024 υπόμνημά του, αμφισβητεί τη βασιμότητα της υπό κρίση έφεσης, επαναλαμβάνοντας όσα προέβαλε πρωτοδίκως, ήτοι ότι κατά το διάστημα που υπήρξε πρόεδρος της Α.Ε. ουδέποτε διενήργησε πράξεις διοίκησης και διαχείρισης της εταιρείας, λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, αλλά και λόγω έλλειψης γνώσεων σε κρίσιμα θέματα για την εταιρεία, όπως ήταν η υλοποίηση της συμφωνίας εξυγίανσης (με βάση την 28/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ηρακλείου), η οποία ήταν σε εξέλιξη κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα.
14. Επειδή, με τα ανωτέρω δεδομένα, το Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη ότι: 1) σκοπός της αποστολής ατομικής ειδοποίησης στα πρόσωπα που ευθύνονται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με τον αρχικό οφειλέτη, όπως είναι, μεταξύ άλλων, οι διευθύνοντες σύμβουλοι ή οι πρόεδροι των ημεδαπών ανώνυμων εταιρειών, είναι η γνωστοποίηση στα πρόσωπα αυτά του εν λόγω χρέους, ούτως ώστε αυτά να μπορέσουν να αμυνθούν αποτελεσματικά με την άσκηση ανακοπής, 2) στην ατομική ειδοποίηση απαιτείται να αναφέρονται τα προσδιοριστικά στοιχεία του χρέους, ήτοι η αιτία της συνολικής οφειλής, η μισθολογική περίοδος στην οποία ανάγεται, ο αριθμός και η ημερομηνία των ταμειακών βεβαιώσεων, το ποσό των εισφορών που βεβαιώθηκε ταμειακώς, το ύψος των προσθέτων τελών, αλλά και η ιδιότητα υπό την οποία τα ως άνω πρόσωπα καλούνται να εξοφλήσουν τις σχετικές οφειλές του νομικού προσώπου, χωρίς η παράλειψη της τελευταίας (ιδιότητας) να μπορεί να συναχθεί ή αναπληρωθεί με παραπομπή στις επιμέρους ταμειακές βεβαιώσεις του συνημμένου πίνακα οφειλών και 3) ο εφεσίβλητος, εν προκειμένω, κλήθηκε να καταβάλει ή να ρυθμίσει τις ένδικες οφειλές, όπως ρητά κατονομάζεται στην ....2019 ατομική ειδοποίηση, μόνο υπό την ιδιότητα του προέδρου της ανώνυμης εταιρείας «….», κρίνει ότι ο εφεσίβλητος φέρεται, κατ’αρχάς, ως αλληλεγγύως ευθυνόμενο πρόσωπο μόνο για τις οφειλές της Α.Ε., που αφορούν στο χρονικό διάστημα από 22.7.2014 (όπου σύμφωνα με το ΦΕΚ …. απέκτησε την ιδιότητα του προέδρου του Δ.Σ. της Α.Ε.) και εφεξής, και όχι για τις οφειλές του χρονικού διαστήματος από 23.6.2011 έως 30.1.2012, όπως ορθά έκρινε και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Περαιτέρω, όσον αφορά τις ασφαλιστικές εισφορές που ανάγονται στο χρονικό διάστημα από 22.7.2014, που ο εφεσίβλητος απέκτησε για πρώτη φορά την ιδιότητα του προέδρου της Α.Ε., έως την έναρξη ισχύος του Ν. 4321/2015( την 21.3.2015 ,σύμφωνα με την παράγραφο 5 του άρθρου 31 του νόμου αυτού) και δεδομένου ότι : α) βάσει των διατάξεων που εκτέθηκαν στις σκέψεις 5 και 6 και όσων έγιναν ερμηνευτικώς δεκτά στη σκέψη 7, ο πρόεδρος του Δ.Σ. ανώνυμης εταιρείας δεν ευθύνεται αλληλέγγυα για τις ασφαλιστικές οφειλές της εταιρείας για το προ της έναρξης εφαρμογής του Ν. 4321/2015 διάστημα, εφόσον δεν είχε την ιδιότητα του διευθύνοντος ή εντεταλμένου συμβούλου και δεν διοικούσε και εκπροσωπούσε νόμιμα την εταιρεία, ήτοι δεν είχε ορισθεί υποκατάστατο όργανο, εκφράζοντας πρωτογενώς τη βούληση του νομικού προσώπου της εταιρείας, β) για τις οφειλές αυτές, που προέκυψαν μέχρι την έναρξη ισχύος του Ν. 4321/2015 ,ευθύνονται μόνο τα πρόσωπα που ήταν διευθυντές, διαχειριστές ή διευθύνοντες σύμβουλοι και όχι τα μέλη του Δ.Σ., μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος και γ) στην προκειμένη περίπτωση, από τα πραγματικά περιστατικά προκύπτει ότι, για τα χρονικά διαστήματα πριν από την έναρξη εφαρμογής του Ν. 4321/2015, ο εφεσίβλητος δεν έφερε την ιδιότητα του διευθύνοντος συμβούλου, αλλά μόνο αυτήν του προέδρου του Δ.Σ. της Α.Ε., ενώ από κανένα στοιχείο του φακέλου δεν προκύπτει ότι του είχαν ανατεθεί καθήκοντα που τον καθιστούσαν υποκατάστατο όργανο της Α.Ε., το Δικαστήριο κρίνει ότι ο εφεσίβλητος δεν φέρει αλληλέγγυα με την εταιρεία ευθύνη για την πληρωμή των συγκεκριμένων, οφειλόμενων εκ μέρους της, ασφαλιστικών χρεών, όπως ορθώς και νομίμως κρίθηκε και με την εκκαλούμενη απόφαση. Τέλος, όσον αφορά στο μεταγενέστερο χρονικό διάστημα, ήτοι από τις 21.3.2015 (έναρξη ισχύος του Ν. 4321/2015) έως τις 10.10.2017 (παύση της ιδιότητας του προέδρου), το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη ότι : α) ο εφεσίβλητος είχε μεν την ιδιότητα του προέδρου της Α.Ε. κατά το επίμαχο αυτό διάστημα, αλλά, σύμφωνα με το από 22.7.2024 πρακτικό του Δ.Σ., δεν του ανατέθηκαν καθήκοντα εκπροσώπησης και διαχείρισης της εταιρείας, αλλά ότι, αντιθέτως, τα καθήκοντα αυτά ανατέθηκαν στον διευθύνοντα σύμβουλο αυτής, ... ... (με βάση το άρθρο 20 του Καταστατικού, στον τελευταίο ανατέθηκε «η εκπροσώπηση της Εταιρείας και η άσκηση των δικαιωμάτων και εξουσιών στο σύνολό τους») και β) στην από 3.9.2021 ένορκη κατάθεση ενώπιον του Συμβολαιογράφου Ηρακλείου, …., το περιεχόμενο της οποία εκτιμάται ελεύθερα, ο …., μέτοχος της εν λόγω Α.Ε. από το έτος 1988, δήλωσε ότι ο εφεσίβλητος συμμετείχε μόνο τυπικά στην Α.Ε., διότι, λόγω ηλικίας, προβλημάτων υγείας και έλλειψης γνώσεων σχετικά με την διενεργούμενη διαδικασία εξυγίανσης της εταιρείας, δεν μπορούσε να κάνει πραγματική διαχείριση, ενώ το πρόσωπο που λάμβανε όλες τις αποφάσεις και είχε τον απόλυτο έλεγχο της επιχείρησης, χωρίς, μάλιστα, να ενημερώνει τον εφεσίβλητο, ήταν ο διευθύνων σύμβουλος, ... ..., κρίνει ότι ο εφεσίβλητος απέδειξε ότι, κατά την κρίσιμη ως άνω περίοδο, δεν ήταν εντεταλμένος στην εν γένει οικονομική διοίκηση ή διαχείριση ή εκπροσώπηση της προαναφερθείσας Α.Ε. και ότι δεν συνέβαλε, κατά λογική συνεκδοχή, με την άσκηση ή την παράλειψη άσκησης της ιδιότητάς του ως προέδρου, στη μη καταβολή των ασφαλιστικών οφειλών αυτής και ότι συνεπώς δεν θεμελιώνεται, εν προκειμένω, προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη του για την πληρωμή των επίμαχων οφειλών, κατά τα οριζόμενα στις διατάξεις του άρθρου 31 παρ. 1 του Ν. 4321/2015, όπως ισχύουν μετά την αντικατάστασή τους με το άρθρο 64 του Ν. 4646/2019, σύμφωνα και με όσα έγιναν δεκτά στην σκέψη 9 της παρούσας. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφαση έκρινε ομοίως και ακύρωσε την ....2019 ατομική ειδοποίηση ληξιπρόθεσμων οφειλών του Διευθυντή του Περιφερειακού Κ.Ε.Α.Ο. Ηρακλείου και τις αναφερόμενες σε αυτήν πράξεις ταμειακής βεβαίωσης, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τον νόμο και εκτίμησε τα πραγματικά περιστατικά, απορριπτομένων των αντίθετων ισχυρισμών του εκκαλούντος ως αβασίμων.
15. Επειδή, κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη έφεση στο σύνολό της. Ωστόσο, κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, πρέπει να απαλλαγεί το εκκαλούν ν.π.δ.δ από τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου, κατ’ εφαρμογή της διάταξης του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 1 του άρθρου 275 του Κ.Δ.Δ..
ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Απορρίπτει την έφεση.
Απαλλάσσει το εκκαλούν από τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου.
Η διάσκεψη του Δικαστηρίου έγινε στα Χανιά στις 15-05-2025 και 04-12-2025 και η απόφαση δημοσιεύτηκε στο ακροατήριό του, στον ίδιο τόπο, κατά την έκτακτη δημόσια συνεδρίαση της 26-01-2026.
Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΕΙΣΗΓΗΤΡΙΑ
ΣΟΦΙΑ ΜΑΡΑΒΕΛΑΚΗ ΑΛΕΞΙΑ ΓΟΝΑΛΑΚΗ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ ΓΕΩΡΓΑΚΑΚΗ
Ακριβές αντίγραφο
Χανιά………………
Η Γραμματέας