ΤΡΑΠΕΖΑ – ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΣΥΜΒΑΣΗ ΠΙΣΤΩΣΗΣ ΜΕ ΑΛΛΗΛΟΧΡΕΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ – ΕΚΔΟΣΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ – ΑΝΑΚΟΠΗ – ΕΦΕΣΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ – ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΤΑΙΡΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΚΑΘ’ΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ. ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ – ΕΛΛΕΙΨΗ ΛΟΓΙΣΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΑΛΟΙΠΟ ΤΟΥ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ – ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ – ΑΚΥΡΩΣΗ ΔΙΑΤΑΓΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ – ΔΕΚΤΗ Η ΑΝΑΚΟΠΗ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΤΕΛΟΥΣ ΠΡΟΣΘΕΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ. Εν προκειμένω, οι ανακόπτουσες και ήδη εφεσίβλητες ζήτησαν να ακυρωθεί, η σε βάρος τους διαταγή πληρωμής η οποία εκδόθηκε με βάση σύμβαση πίστωσης με αλληλόχρεο λογαριασμό – Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, δέχθηκε την ανακοπή και ακύρωσε τη διαταγή πληρωμής – Κατά της απόφασης αυτή παραπονείται η καθ’ής η ανακοπή τραπεζική εταιρία με την παρούσα έφεσή της, ενώ αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση άσκησε υπέρ αυτής η εταιρία διαχείρισης της απαίτησης – Μεταξύ δε, της κυρίας διαδίκου τραπεζικής εταιρείας και της αυτοτελώς υπέρ αυτής προσθέτως παρεμβαίνουσας εταιρείας διαχείρισης δημιουργείται σχέση επιγενόμενης αναγκαίας ομοδικίας. Εν προκειμένω, προκύπτει από τα προσκομιζόμενα αποσπάσματα των εμπορικών βιβλίων της Τράπεζας, ότι από την ημερομηνία υπογραφής της από το 2010 πρόσθετης πράξης – τοκοχρεολυτικού δανείου, εκ ποσού 34.550 ευρώ, οπότε τηρήθηκαν οι δύο λογαριασμοί εξυπηρέτησής της, μέχρι την καταγγελία της και το οριστικό τους κλείσιμο εμφανίζονται εγγραφές, ως προς την ορθότητα των ποσών των οποίων, με την αιτιολογία που αναγράφονται, δεν υφίσταται αμφιβολία, ούτε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ούτε από το παρόν δευτεροβάθμιο Δικαστήριο. Πλην όμως, ο τρόπος αναγραφής τους και η αιτιολογία τους δεν παρουσιάζει λογιστική συνέχεια με το κατάλοιπο του πρώτου λογαριασμού, που μεταφέρεται στον έτερο λογαριασμό, βάσει του οποίου εκδόθηκε στη συνέχεια η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής. Συνεπώς, από τις κινήσεις και τη μεταξύ των δύο λογαριασμών μεταφορά, δεν προκύπτει με σαφή αλληλουχία το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου και υφίσταται αβεβαιότητα ως προς το οριστικό του κατάλοιπο κατά την καταγγελία της συμβάσεως και συνεπώς ο δικαστής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, όφειλε, κατ’ άρθρο 628 ΚΠολΔ, να μην εκδώσει την προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, λόγω της έλλειψης της διαδικαστικής αυτής προϋπόθεσης. Κατά συνέπεια, η ανακοπή πρέπει να γίνει δεκτή και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, όπως ορθά κατ’ αποτέλεσμα έκρινε και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αν και με εν μέρει ελλιπή αιτιολογία, η οποία συμπληρώνεται από την αιτιολογία της παρούσας. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’ αρ. 10525/20 απόφασης του ΜονΠρωτΑθηνών – Απορρίπτει την αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση. [ Αρ. 80,83, 623, 624 ΚΠολΔ ]