ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

ΤΜΗΜΑ 14ο

ΑΡΙΘΜΟΣ 3457/2025

ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕΝΟ από τη Δικαστή Ηλιάνα Ζαμανίκα, Εφέτη, την οποία όρισε η Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοικήσεως του Εφετείου και από την Γραμματέα Ερασμία Κανατά.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 20.2.2025, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.», με έδρα στην Αθήνα, οδός … [ΑΦΜ ..., ΔΌΎ. ΦΑΕ Αθηνών και ΓΕΜΗ ...], ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.», [ΑΦΜ ..., Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών και ΓΕΜΗ ...], μετά τη διάσπαση της τελευταίας (διασπώμενης) δια της απόσχισης του κλάδου τραπεζικής δραστηριότητας της με σύσταση νέας εταιρείας - πιστωτικού ιδρύματος (επωφελούμενης), η οποία εγκρίθηκε με τη με αριθ. πρωτ. ....2020 απόφαση του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων και καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ δυνάμει της με αριθ. πρωτ. ....2020 ανακοίνωσης του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, η οποία παραστάθηκε στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου δια της πληρεξούσιας Δικηγόρου της Ζαννιά Ελένης, μέλους της Δικηγορικής Εταιρείας με την επωνυμία «ΝΙΚΟΛΑΟΣ Α. ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», η οποία κατέθεσε το υπ' αριθ. …2025 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων του Δ.Σ. Αθηνών.

ΤΩΝ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ : (1) Της υπό εκκαθάριση τελούσας εταιρείας με την επωνυμία «...Ε.Ε.», με έδρα στην Αθήνα, ......, νομίμως εκπροσωπούμενης από τους εκκαθαριστές της και (2) ... ... του ..., κατοίκου ... Αττικής, οδός ..., αριθ. 19, οι οποίες παραστάθηκαν κατ' άρθρα 524 παρ. 1 και 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, βάσει της από 19.2.2025 δήλωσης του πληρεξουσίου Δικηγόρου τους Βαγενά Επαμεινώνδα, ο οποίος προκατέθεσε το υπ' αριθ. ….2025 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων του Δ.Σ. Αθηνών.

Οι ανακόπτουσες και ήδη εκκαλούσες άσκησαν κατά της καθ’ ης η ανακοπή και ήδη εφεσίβλητης Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας την από 15.1.2016... [αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../18.1.2016] ανακοπή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Το Δικαστήριο εκείνο εξέδωσε αντιμωλία των διαδίκων την υπ’ αριθ. 10525/8.7.2020 οριστική απόφασή του με την οποία δέχθηκε την από 14.1.2016 ανακοπή και ακύρωσε την υπ’ αριθ....../2015 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την απόφαση αυτή προσέβαλε καθ’ ης η ανακοπή Τράπεζα και ήδη εκκαλούσα με την από 20.12.2021 έφεσή της, στρεφόμενη κατά των ανακοπτόντων και ήδη εφεσιβλήτων, η οποία [έφεση] κατατέθηκε στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου με αριθ. εκθ. κατ. δικογρ. ενδ. μέσου .../4.2.2022 και στο παρόν Δικαστήριο με αριθ. έκθ. κατάθ. προσδ. δικογρ. .../24.1.2024 για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, οπότε και εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο.

ΤΗΣ ΕΚΟΥΣΙΩΣ ΑΥΤΟΤΕΛΩΣ ΠΡΟΣΘΕΤΩΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία “...” και τον διακριτικό τίτλο “...Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π.”, που εδρεύει στην Αθήνα, ..., [ΑΦΜ ..., Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών], νομίμως εκπροσωπούμενης, ως νόμιμης διαχειρίστριας και εκπροσώπου, δυνάμει της από 11.06.2021 σύμβασης διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων, νομίμως δημοσιευθείσας σε περίληψη με αριθ. πρωτ. ...το Ενεχυροφυλακείο Αθηνών (τ…., αριθ. ….) την 29η.07.2021, των απαιτήσεων της εδρεύουσας στο ... ..., …., καταχωρημένης στο Γραφείο Μητρώου Εταιριών υπό τον αριθμό ... εταιρίας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «...», νομίμως εκπροσωπουμένης, ούσας ειδικής διαδόχου της Ανωνύμου Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.», με έδρα στην Αθήνα, οδός ..., με αριθ. ΓΕΜΗ ... και ΑΦΜ ..., ΔΟΥ ΦΑΕ ΑΘΗΝΩΝ, νομίμως εκπροσωπουμένης, δυνάμει της από 16.3.2021 σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης επιχειρηματικών απαιτήσεων, και σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 10 του N. 3156/2003, 61 του N. 4548/2018 και 455 ΑΚ, νομίμως δημοσιευθείσας σε περίληψη με αριθ. πρωτ. ...το Ενεχυροφυλακείο Αθηνών (τ. …., αριθ. …) την 17η.03.2021, η οποία αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσα παραστάθηκε στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου δια της πληρεξούσιας Δικηγόρου της Ζαννιά Ελένης, μέλους της Δικηγορικής Εταιρείας με την επωνυμία «ΝΙΚΟΛΑΟΣ Α. ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», η οποία κατέθεσε το υπ' αριθ. …2.2025 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων του Δ.Σ. Αθηνών.

ΚΑΘ’ ΩΝ Η ΕΚΟΥΣΙΑ ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: (1) Της υπό εκκαθάριση τελούσας εταιρείας με την επωνυμία «...Ε.Ε.», με έδρα στην Αθήνα, ......, νομίμως εκπροσωπουμένης από τους εκκαθαριστές της και (2) ... ... του ..., κατοίκου ... , οδός ..., αριθ. ..., οι οποίες παραστάθηκαν κατ' άρθρα 524 παρ. 1 και 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, βάσει της από 19.2.2025 δήλωσης του πληρεξουσίου Δικηγόρου τους Βαγενά Επαμεινώνδα, ο οποίος προκατέθεσε το υπ' αριθ. ….2025 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων του Δ.Σ. Αθηνών.

ΥΠΕΡ ΗΣ Η ΕΚΟΥΣΙΑ ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.», με έδρα στην Αθήνα, οδός ... [ΑΦΜ ..., Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών και ΓΕΜΗ ...], ως καθολικής διαδόχου της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.», [ΑΦΜ ..., Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών και ΓΕΜΗ ...], μετά τη διάσπαση της τελευταίας (διασπώμενης) δια της απόσχισης του κλάδου τραπεζικής δραστηριότητας της με σύσταση νέας εταιρείας - πιστωτικού ιδρύματος (επωφελούμενης), η οποία εγκρίθηκε με τη με αριθ. πρωτ. ....2020 απόφαση του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων και καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ δυνάμει της με αριθ. πρωτ. ....2020 ανακοίνωσης του Υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων, η οποία παραστάθηκε στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου δια της πληρεξούσιας Δικηγόρου της Ζαννιά Ελένης, μέλους της Δικηγορικής Εταιρείας με την επωνυμία «ΝΙΚΟΛΑΟΣ Α. ΑΝΔΡΙΚΟΠΟΥΛΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ», η οποία κατέθεσε το υπ' αριθ. ….2025 γραμμάτιο προκαταβολής εισφορών και ενσήμων του Δ.Σ. Αθηνών.

Η εκουσίως αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσα ανώνυμη τραπεζική εταιρία με την “...”, η οποία εφεξής, χάριν συντομίας, θα αναφέρεται ως «...Α.Ε.Δ.Α.Δ.Π.», υπό την ως άνω ιδιότητά της άσκησε ενώπιον του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου την από 6.2.2025 εκούσια αυτοτελή πρόσθετη παρέμβασή της, η οποία κατατέθηκε στην Γραμματεία του με αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../7.2.2025 και προσδιορίστηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, οπότε και εκφωνήθηκε στη σειρά της από το οικείο πινάκιο.

Κατά τη συζήτηση αμφοτέρων των ως άνω υποθέσεων στο ακροατήριο του παρόντος Δικαστηρίου, τα δικόγραφα των οποίων συνεκφωνήθηκαν, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται ανωτέρω και η μεν πληρεξούσια Δικηγόρος της εκκαλούσας - υπέρ ης η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση Τράπεζας και της αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσας ανώνυμης εταιρείας αναφέρθηκε στις έγγραφες προτάσεις, που κατέθεσε στο ακροατήριο και ζήτησε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σε αυτές, ενώ ο πληρεξούσιος Δικηγόρος των εφεσιβλήτων - καθ’ ων η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, αλλά κατέθεσε την από 19.2.2025 κατ' άρθρα 524 παρ.1 και 242 παρ. 2 ΚΠολΔ δήλωση και προκατέθεσε προτάσεις, αιτούμενος να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται σε αυτές. ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Αναφορικά με την υπό στοιχείο [Α] από 20.12.2021 [αριθ. εκθ. κατ. δικογρ. ενδ. μέσου .../4.2.2022 και αριθ. έκθ. κατάθ. προσδιορ. δικογρ. .../24.1.2024] έφεση της εκκαλούσας-καθ’ ης η ανακοπή Τράπεζας, που ηττήθηκε στην πρωτόδικη δίκη, κατά της υπ’ αριθ. 10525/8.7.2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών [άρθρα 614 επ. ΚΠολΔ] και με την οποία έγινε δεκτή η από 15.1.2016 [αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../18.1.2016] ανακοπή των ανακοπτόντων και ήδη εφεσιβλήτων, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, με κατάθεση του δικογράφου της στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στις 4.2.2022, πριν από κάθε επίδοση της εκκαλουμένης, δεδομένου ότι κανείς από τους διαδίκους δεν επικαλείται ότι έχει λάβει χώρα τέτοια επίδοση, ούτε από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει το αντίθετο ή άλλος λόγος απαραδέκτου [άρθρα 495, 499, 511, 513 παρ.1 εδ.β’, 516 παρ.1, 517, 518 παρ.2 και 520 παρ.1 ΚΠολΔ], αρμόδια, δε, φέρεται προς εκδίκαση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου [άρθρο 19 ΚΠολΔ σε συνδ. με άρθρο 72 παρ. 13 N. 3994/2011, ΦΕΚ Α’ 165/25-7-2011]. Πρέπει, επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή και να εξεταστεί περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρα 522 και 533 παρ. 1 ΚΠολΔ), κατά την αυτή ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών [άρθρα 614 επ. ΚΠολΔ], κατά την οποία εκδόθηκε η εκκαλουμένη απόφαση, σημειουμένου ότι για το παραδεκτό αυτής [α] έχει καταβληθεί το προβλεπόμενο από τη διάταξη του άρθρου 495 παρ.3 στοιχ. Α’ περ. β' ΚΠολΔ μετά την ισχύ του N. 4446/2016 [ΦΕΚ Α' 240/22-12-2016] παράβολο ποσού εκατό (100) ευρώ (βλ. το υπ’ αριθ. …/2022 ηλεκτρονικό παράβολο του Δημοσίου που εκδόθηκε από την ΓΓΠΠΣ, που είναι συνημμένο στην ως άνω έκθεση κατάθεσης ενδίκου μέσου) και [β] προσκομίζονται τα κατ’ άρθρο 61 N.4194/2013 προαναφερόμενα γραμμάτια προκαταβολής εισφορών των πληρεξουσίων Δικηγόρων των διαδίκων.

[I] Βάσει της διάταξης του άρθρου 80 ΚΠολΔ, τρίτος μπορεί να ασκήσει σε εκκρεμή μεταξύ άλλων δίκη, πρόσθετη παρέμβαση για την υποστήριξη κάποιου διαδίκου, μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση, περιοριζόμενος σε μόνη την υποστήριξη των λόγων της έφεσης, εφόσον έχει έννομο συμφέρον. Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 81 παρ. 1 και 215 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η πρόσθετη παρέμβαση ασκείται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για την αγωγή, δηλαδή με κατάθεση του δικογράφου στη Γραμματεία του Δικαστηρίου, στο οποίο απευθύνεται, που είναι αναγκαίο στοιχείο της προδικασίας και ολοκληρώνεται με την κοινοποίηση αυτής στους διαδίκους - η οποία στην περίπτωση που ασκείται για πρώτη φορά στο Εφετείο πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 524 παρ.1 και 591 παρ.1 στοιχ. β' και 7 ΚΠολΔ, σε όλους τους μέχρι της ασκήσεώς της διαδίκους- τουλάχιστον δέκα [10] ημέρες πριν από τη συζήτηση, η οποία ορίζεται υποχρεωτικά κατά την ημερομηνία συζήτησης της κύριας υπόθεσης [ΑΠ 368/2019, ΑΠ 1736/2019, δημοσιευμένες στην ΤΝΠ Νόμος]. Η μη κοινοποίησή της σε όλους τους διαδίκους δεν ολοκληρώνει την άσκησή της με συνέπεια την απόρριψή της ως απαράδεκτης και αυτεπαγγέλτως [ΑΠ 555/2019, ΑΠ 1433/2013, ΑΠ 502/2011, δημοσιευμένες στην ΤΝΠ Νόμος]. Έννομο συμφέρον για την άσκηση της πρόσθετης παρέμβασης υφίσταται, όταν με την πρόσθετη παρέμβαση μπορεί να προστατευθεί δικαίωμα του παρεμβαίνοντος ή να αποτραπεί η δημιουργία σε βάρος του νομικής υποχρέωσης, που είτε απειλούνται από τη δεσμευτικότητα και την εκτελεστότητα της αποφάσεως που θα εκδοθεί, είτε υπάρχει κίνδυνος προσβολής τους από τις αντανακλαστικές συνέπειές της, ως τρίτος δε, κατά την έννοια της ίδιας διατάξεως του άρθρου 80 ΚΠολΔ, νοείται εκείνος ο οποίος δεν είχε προσλάβει την ιδιότητα του διαδίκου με οποιοδήποτε τρόπο στην αρχική δίκη ή σε στάδιο προηγούμενης δίκης επί της υποθέσεως [ΑΠ 368/2019, ΑΠ 1329/2017, ΑΠ 611/2013, ΑΠ 1171/2012, δημοσιευμένες στην ΤΝΠ Νόμος]. Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 83 ΚΠολΔ, αν η ισχύς της απόφασης στην κύρια δίκη εκτείνεται και στις έννομες σχέσεις εκείνου που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση προς τον αντίδικό του, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 76 έως 78 του ιδίου κώδικα. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι αποφασιστικό κριτήριο για το χαρακτηρισμό της πρόσθετης παρέμβασης ως αυτοτελούς είναι η επέκταση της ισχύος της απόφασης, δηλαδή των υποκειμενικών ορίων του δεδικασμένου, της εκτελεστότητας και της διαπλαστικής ενέργειας αυτής στις έννομες σχέσεις του τρίτου προς τον αντίδικό του. Το δικονομικό δικαίωμα της άσκησης αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης παρέχεται όχι λόγω της πιθανής εκδήλωσης δυσμενών ενεργειών της απόφασης σε βάρος τρίτου, αλλά λόγω της δεσμευτικότητας αυτών που θα κριθούν στην ήδη εκκρεμή δίκη, όσον αφορά στις σχέσεις του παρεμβαίνοντος προς τον αντίδικό του, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα άλλης διαδικασίας. Με την άσκηση της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης ο παρεμβαίνων, χωρίς να εισάγει στη δίκη μια νέα έννομη σχέση, αντιδικεί για την ήδη εκκρεμή έννομη σχέση, η διάγνωση της οποίας επισύρει την επέκταση της ισχύος της απόφασης. Η ασκούμενη κατά το άρθρο 83 ΚΠολΔ αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση δημιουργεί περιορισμένου περιεχομένου επιγενόμενη αναγκαία ομοδικία του παρεμβαίνοντος με το διάδικο υπέρ του οποίου η παρέμβαση, στο μέτρο που ο παρεμβαίνων θεωρείται κατά πλάσμα δικαίου ως αναγκαίος ομόδικος με τις παρεχόμενες δικονομικές εξουσίες αυτού, χωρίς όμως να έχει στη διάθεσή του διαδικαστικές ευχέρειες που προσιδιάζουν αποκλειστικά στο πρόσωπο του κυρίου διαδίκου [ΑΠ 1260/2019, ΑΠ 368/2019, ΑΠ 1485/2006, ΑΠ 91/2005, ΕφΠατρών 142/2020, ΕφΑΘ 5722/2011, δημοσιευμένες στην ΤΝΠ Νόμος]. Ως αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση πρέπει να θεωρηθεί και εκείνη, την οποία ασκεί αυτός που έγινε διάδοχος του διαδίκου όσο διαρκούσε η δίκη ή μετά το πέρας αυτής [άρθρο 225 παρ. 2 ΚΠολΔ], αφού το δεδικασμένο από τη δίκη ισχύει υπέρ και κατά αυτού κατά το άρθρο 325 αριθ. 2 ΚΠολΔ [ΑΠ 368/2019, ΑΠ 1564/2017, ΑΠ 1731/2011, δημοσιευμένες στην ΤΝΠ Νόμος]. Για το χαρακτηρισμό της παρέμβασης ως αυτοτελούς αρκεί κατ’ αρχήν ο ισχυρισμός του παρεμβαίνοντος περί διαδοχής, ο οποίος βασίζεται σε κατάλληλο, κατά το ουσιαστικό δίκαιο, πραγματικό γεγονός, το οποίο όμως σε περίπτωση αμφισβήτησης πρέπει να αποδεικνύεται [ΑΠ 1260/2019, ΑΠ 368/2019, ΑΠ 1564/2017, ΑΠ 1731/2011, δημοσιευμένες στην ΤΝΠ Νόμος]. Συνέπειες, δε, της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης ως προς τη διαδικαστική θέση του αυτοτελώς παρεμβαίνοντος είναι η χωριστή κίνηση προθεσμιών με τις προς αυτόν επιδόσεις, η ελεύθερη εκτίμηση της ομολογίας του και ο αποκλεισμός της εξέτασής του ως μάρτυρα, η επέλευση βίαιης διακοπής της δίκης με την μεταβολή του προσώπου του, η εκπροσώπησή του κατά την απουσία του από τον υπέρ ου η παρέμβαση και αντιστρόφως, εφόσον υφίσταται νόμιμη κλήτευση συμμετοχής στη δίκη, η καταδίκη στα έξοδα κατά τους κανόνες των άρθρων 180 και 182 ΚΠολΔ και η απεύθυνση των ενδίκων μέσων και κατ' αυτού [βλ. Π. Γέσιου-Φάλτση, “Η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση”, σε τόμο εις μνήμην Κ. Καραβά σελ. 566-580, Β. Βαθρακοκοίλη, ΕρμΚΠολΔ, τόμος Α', υπό ερμηνεία άρθρων 80 έως 83, ΕφΠατρών 142/2020, ό.π.]. Περαιτέρω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1 περ. γ' του N. 4354/2015 «Διαχείριση μη εξυπηρετούμενων δανείων, μισθολογικές ρυθμίσεις και άλλες επείγουσες διατάξεις εφαρμογής της συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων» προκύπτει ότι σε ανώνυμες εταιρείες, που εδρεύουν στην Ελλάδα, στους σκοπούς των οποίων συμπεριλαμβάνεται η διαχείριση απαιτήσεων από μη εξυπηρετούμενα δάνεια και πιστώσεις, αφού λάβουν ειδική προς τούτο άδεια από την Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης, μπορεί να ανατεθεί η διαχείριση απαιτήσεων από συμβάσεις δανείων ή/και πιστώσεων, οι οποίες δεν εξυπηρετούνται για διάστημα μεγαλύτερο των [90] ημερών. Οι μεταβιβαζόμενες αυτές απαιτήσεις λογίζονται ως τραπεζικές και μετά τη μεταβίβασή τους, οι δε εταιρίες διαχείρισης απαιτήσεων ευθύνονται για όλες τις υποχρεώσεις απέναντι στο Δημόσιο και σε τρίτους, οι οποίες βαρύνουν τις εταιρίες απόκτησης απαιτήσεων και απορρέουν από τις μεταβιβαζόμενες ως άνω απαιτήσεις. Στην περίπτωση αυτή οι εταιρείες διαχείρισης νομιμοποιούνται, ως μη δικαιούχοι διάδικοι, να εγείρουν κάθε ένδικο βοήθημα και να προβαίνουν σε κάθε άλλη δικαστική ενέργεια για την είσπραξη των υπό διαχείριση απαιτήσεων, κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στο άρθρο 2 του ως άνω νόμου, όπως είναι η παράστασή τους σε εκκρεμή δίκη προς διασφάλιση της απαίτησης που διαχειρίζονται κατ’ ανάθεση, οπότε δεν ενεργούν ως αντιπρόσωποι ή εκπρόσωποι της αναθέτουσας τράπεζας, αλλά «ιδίω ονόματι». Άλλωστε, κατά την αυτή ως άνω διάταξη του άρθρου 2 παρ. 4 N. 4354/2015 η κύρια διάδικος Τράπεζα δεν υποκαθίσταται αυτοδικαίως από την εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων στις εκκρεμείς δίκες, ούτε αντιπροσωπεύεται από αυτήν. Πρέπει, δε, να σημειωθεί ότι στην προκειμένη περίπτωση του άρθρου 2 παρ. 4 του N. 4354/2015, σε αντίθεση με την περίπτωση της μεταβίβασης απαιτήσεων με σκοπό την τιτλοποίηση κατά τους ορισμούς του N. 3156/2003, όπου δεν απονέμει στην εταιρεία διαχειρίσεως, με την οποία συμβάλλεται η εταιρεία αποκτήσεως, την ιδιότητα του μη δικαιούχου ή μη υπόχρεου διαδίκου έστω και έμμεσα, χωρίς πανηγυρική διατύπωση, ώστε η τελευταία να ασκεί ως μη δικαιούχος διάδικος, κατά παραχώρηση του νομοθέτη, αγωγές και άλλα ένδικα βοηθήματα ενώπιον των δικαστηρίων για τα δικαιώματα της εταιρείας αποκτήσεως, αιτούμενη έννομη προστασία στο όνομά της, με άλλα λόγια δεν της απονέμει ενεργητική κατ' εξαίρεση νομιμοποίηση, στις εταιρίες διαχειρίσεως του N. 4354/2015 στο άρθρο 2§4 αυτού, η εν λόγω (ενεργητική) νομιμοποίηση παρέχεται ρητά (ΟλΑΠ 1/2023, ΑΠ 822/2022). Εφόσον, δε, κατά την ως άνω διάταξη του άρθρου 2 παρ. 4 N. 4354/2015 η κύρια διάδικος Τράπεζα δεν υποκαθίσταται αυτοδικαίως από την εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων στις εκκρεμείς δίκες, ούτε αντιπροσωπεύεται από αυτήν και ο νόμος δεν ορίζει τον τρόπο με τον οποίο η τελευταία εισέρχεται στη δίκη, εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις του ΚΠολΔ. Επομένως, για να εισέλθει η εταιρεία διαχείρισης στην εκκρεμή, ήδη μεταξύ του οφειλέτη και της δανείστριας τραπεζικής εταιρείας, δίκη και να μετάσχει σε αυτήν ως μη δικαιούχος διάδικος πρέπει να ασκήσει παρέμβαση, η οποία έχει το χαρακτήρα αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, κατά τα ανωτέρω. Συνεπώς, ασκείται με αυτοτελές δικόγραφο, που πρέπει να κατατεθεί και να επιδοθεί σε όλους τους υπόλοιπους διαδίκους, άρα και στην υπέρ ης κύρια διάδικο, εντός της νόμιμης προθεσμίας πριν από τη συζήτηση, άλλως απορρίπτεται και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη, κατά τα ανωτέρω. Μεταξύ της κυρίας διαδίκου τραπεζικής εταιρείας και της αυτοτελώς υπέρ αυτής προσθέτως παρεμβαίνουσας εταιρείας διαχείρισης δημιουργείται σχέση επιγενόμενης αναγκαίας ομοδικίας, κατά τα αναλυτικά προεκτεθέντα [ΟλΑΠ 1/2023, ΑΠ 64/2017, ΕφΛαρ 299/2019, δημοσιευμένες στην ΤΝΠ Νόμος]. Κατά δε την έννοια του άρθρου 76 παρ. 4 ΚΠολΔ η άσκηση των ενδίκων μέσων από κάποιον από τους αναγκαίους ομοδίκους έχει αποτέλεσμα και για τους άλλους. Έτσι, αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος άσκησε ένδικο μέσο, θεωρούνται από το νόμο ως ασκήσαντες αυτό και οι ομόδικοί του παρόλο που αδράνησαν, έστω και αν έχει παρέλθει ως προς αυτούς η προθεσμία άσκησης του ενδίκου μέσου (ΟλΑΠ 63/1981,ΝοΒ 29.1257, ΕφΑιγ 31/2020,αδημ). Στην περίπτωση αυτή (της πλασματικής άσκησης του ενδίκου μέσου) οι μη ασκήσαντες αυτό ομόδικοί πρέπει να καλούνται σε όλες τις συζητήσεις του ενδίκου μέσου (άρθρα 76 παρ. 3 και 110 παρ. 2 ΚΠολΔ) διαφορετικά η συζήτηση αυτού κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους (ΕφΘεσ 266/2021, Αρμ 2021.416, ΕφΛαρ 212/2015, Δικογραφία 2015.510, βλ. Β.Βαθρακοκοίλη, ΕρμΚΠολΔ, υπό τα άρθρα 80 και 83). Άρα, για τους αναγκαίους ομοδίκους που απουσιάζουν, δεν επέρχονται οι συνέπειες της ερημοδικίας, αλλά αυτοί αντιπροσωπεύονται από τους παριστάμενους ομοδίκους τους (ΑΠ 368/2019, ΕΠΟΛΔ 2019.423, ΕφΠατρ 128/2021, αδημ, ΕφΠατρ 58/2021, αδημ, ΕφΑιγ 31/2020, αδημ, βλ. Κεραμέως-Κονδύλη-Νίκα, ΕρμΚΠολΔ, Τόμος I, υπ’ άρθρο 83, σελ. 193, παρ. 3 και υπ’ άρθρο 76 σελ. 178, παρ. 7).

Αναφορικά με την υπό στοιχείο [Β] από 6.2.2025 [αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../7.2.2025] εκούσια αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση: Στην προκειμένη περίπτωση η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «...», επικαλούμενη έννομο προς τούτο συμφέρον ενόψει τού ότι τυγχάνει μη ειδική διάδοχος, νόμιμη διαχειρίστρια και εκπρόσωπος, των απαιτήσεων της εδρεύουσας στο ... ... εταιρίας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «...», της τελευταίας ως ειδικής διαδόχου της εκκαλούσας ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.», με το από 6.2.2025 [αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../7.2.2025] ιδιαίτερο δικόγραφο άσκησε το πρώτον ενώπιον του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, εκούσια αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της άνω εκκαλούσας Τράπεζας. Ειδικότερα, ισχυρίζεται ότι η προαναφερόμενη αλλοδαπή εταιρεία μετά την έναρξη της εκκρεμοδικίας [και συγκεκριμένα μετά την αναβίωση αυτής με την άσκηση της υπό κρίση έφεσης], έχει καταστεί ειδική διάδοχος της εκκαλούσας Τράπεζας, υπέρ και κατά της οποίας ισχύει το δεδικασμένο από την παρούσα κύρια δίκη [άρθρο 325 ΚΠολΔ]. Συγκεκριμένα, ότι η εκκαλούσα - καθ’ ης η ανακοπή Τράπεζα ... προέβη σε μεταβίβαση της επίδικης απαίτησης, που πηγάζει από την υπ’ αριθ. .../2.7.2008 σύμβαση ανοίγματος πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, και τις πρόσθετες πράξεις αυτής, στην εταιρία ειδικού σκοπού «...», δυνάμει της από 16.3.2021 σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης επιχειρηματικών απαιτήσεων, περίληψη της οποίας δημοσιεύθηκε νομίμως με αριθ. πρωτ. ...το Ενεχυροφυλακείο Αθηνών (τ…., αριθ....). Ότι δυνάμει της από 16.3.2021 σύμβασης διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων, περίληψη της οποίας με αριθ. πρωτ. …. δημοσιεύθηκε νομίμως στο ειδικό βιβλίο του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών (τ. …., αριθ. ....) η εταιρεία ειδικού σκοπού «...» ανέθεσε σε αυτήν (αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσα) την είσπραξη και διαχείριση των τιτλοποιούμενών απαιτήσεών της από χορηγήσεις δανείων και πιστώσεων προς οφειλέτες, που οι οφειλές τους έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες και έχουν καταγγελθεί, στις οποίες, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνεται και η απαίτηση της εκκαλούσας - υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση Τράπεζας, που απορρέει από την προαναφερόμενη σύμβαση πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, και τις πρόσθετες πράξεις αυτής, στις οποίες περιλαμβάνεται η υπ’ αριθ. …..2010 πρόσθετη πράξη - τοκοχρεολυτικό δάνειο, εκ ποσού 34.550, την οποία είχε καταρτίσει με τις εφεσίβλητες - καθ’ ων η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση η δανείστρια Τράπεζα «…. Α.Ε.», της οποίας η εκκαλούσα «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.» κατέστη καθολική διάδοχος, οι οποίες (εφεσίβλητες) άσκησαν την ένδικη ανακοπή τους, εκδοθείσας επ’ αυτής της εκκαλουμένης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, επί της οποίας ερείδεται η ένδικη έφεση της κύριας δίκης. Ζητεί, δε, ως διαχειρίστρια της άνω απαιτήσεως και ειδική πληρεξούσια, της ειδικής διαδόχου της ως άνω εκκαλούσας τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.» στο ουσιαστικό δικαίωμα, που αποτελεί το αντικείμενο της προκείμενης δίκης, και συνακόλουθα ως αναγκαία με αυτήν ομόδικος, να αποβεί η δίκη υπέρ της εκκαλούσας δικαιοπαρόχου της, με την αποδοχή της έφεσής της, με την οποία ζητεί να απορριφθεί η ασκηθείσα εκ μέρους των εφεσιβλήτων ως άνω ανακοπή τους, καθώς και να καταδικαστούν οι καθ’ ων στη δικαστική της δαπάνη. Η παρέμβαση αυτή, σύμφωνα και με την υπό στοιχείο [I] προαναφερόμενη νομική σκέψη, φέρει το χαρακτήρα αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, διότι η παρεμβαίνουσα κατέστη νόμιμη διαχειρίστρια της ειδικής διαδόχου της εκκαλούσας Τράπεζας κατά τη διάρκεια της δίκης. Ασκήθηκε με αυτοτελές δικόγραφο, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου, προς το οποίο απευθύνεται, συνταγείσας σχετικώς της ανωτέρω σημειούμενης αριθ. .../7.2.2025 έκθεσης κατάθεσης δικογράφου, και επιδόθηκε σε όλους τους διαδίκους εμπρόθεσμα [βλ. τις υπ' αριθ. ….2025 εκθέσεις επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, με έδρα στο Πρωτοδικείο Αθηνών, …., προς τους καθ’ ων η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση (εφεσίβλητες) και την υπ’ αριθ. ….2025 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών, με έδρα στο Πρωτοδικείο Αθηνών ..., προς την υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση (εκκαλούσα) Τράπεζα]. Κατά συνέπεια, η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, για τη συζήτηση της οποίας στο παρόν Δικαστήριο προσκομίζονται τα κατ’ άρθρο 61 N. 4194/2013 προαναφερόμενα γραμμάτια προκαταβολής εισφορών και ενσήμων των Δικηγόρων των διαδίκων, ασκήθηκε παραδεκτά και νόμιμα, κατ’ άρθρα 80 και 83 ΚΠολΔ και δημιουργεί μεταξύ αυτής και της κυρίας διαδίκου - εκκαλούσας - υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση τραπεζικής εταιρίας σχέση επιγενόμενης αναγκαίας ομοδικίας.

Μετά ταύτα, οι φερόμενες προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου [Α] από 20.12.2021 [αριθ. εκθ. κατ. δικογρ. ενδ. μέσου .../4.2.2022 και αριθ. έκθ. κατάθ. προσδιορ. δικογρ. .../24.1.2024] έφεση και [Β] από 6.2.2025 [αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../7.2.2025] εκούσια αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της καθ’ ης η ανακοπή - εκκαλούσας Τράπεζας, πρέπει να ενωθούν και συνεκδικαστούν, κατ’ άρθρα 31, 80, 83 και 246 σε συνδ. με 524 παρ. 1 ΚΠολΔ, καθόσον έχουν μεταξύ τους σχέση κύριου και παρεπόμενου, υπάγονται στην ίδια διαδικασία, εκκρεμούν στο παρόν Δικαστήριο ανάμεσα σε διαφορετικούς διαδίκους και από τη συνεκδίκασή τους, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, διευκολύνεται η διεξαγωγή της δίκης.

Με την από 15.1.2016 [αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../18.1.2016] ανακοπή τους οι ανακόπτουσες και ήδη εφεσίβλητες ζήτησαν να ακυρωθεί, για τους λόγους που ειδικότερα εκθέτουν στην ανακοπή τους, η υπ’ αριθ. .../2015 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία εκδόθηκε σε βάρος τους κατόπιν αιτήσεως της καθ' ης η ανακοπή και νυν εκκαλούσας ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.» με βάση την υπ’ αριθ. .../2.7.2008 σύμβαση ανοίγματος πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό και τις πρόσθετες πράξεις αυτής, στις οποίες περιλαμβάνεται η υπ’ αριθ. ...2010 πρόσθετη πράξη - τοκοχρεολυτικό δάνειο, εκ ποσού 34.550. Ειδικότερα, οι ανακόπτουσες ιστορούν ότι με την ως άνω διαταγή πληρωμής υποχρεώθηκαν να καταβάλουν στην καθ' ης η ανακοπή Τράπεζα, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον έκαστη, το ποσό των 47.841,93 ευρώ, πλέον νομίμων τόκων και εξόδων και 813 ευρώ για επιδικασθείσα δικαστική δαπάνη. Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλουμένη απόφασή του, αφού έκρινε ότι η κρινόμενη ανακοπή του άρθρου 632 ΚΠολΔ είναι παραδεκτή και νόμιμη, στη συνέχεια, ερευνώντας περαιτέρω το παραδεκτό, νόμιμο και βάσιμο των προβαλλόμενων λόγων, δέχθηκε την ανακοπή, ακύρωσε την υπ’ αριθ. ..../2015 διαταγή πληρωμής και επέβαλλε σε βάρος της καθ’ ης η ανακοπή Τράπεζας τη δικαστική δαπάνη των ανακοπτόντων ποσού 1.500 ευρώ. Κατά της ως άνω αποφάσεως παραπονείται η εκκαλούσα Τράπεζα με την κρινόμενη από 20.12.2021 [αριθ. εκθ. κατ. δικογρ. ενδ. μέσου .../4.2.2022 και αριθ. έκθ. κατάθ. προσδιορ. δικογρ. .../24.1.2024] έφεσή της, για το μοναδικό λόγο που αναφέρει σε αυτή και που ανάγεται στο σύνολό του και κατά τα επιμέρους σκέλη του σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων, και ζητεί να εξαφανιστεί η προσβαλλόμενη υπ’ αριθ. 10525/2020 απόφαση, με σκοπό να απορριφθεί η ανακοπή, να επικυρωθεί η ως άνω διαταγή πληρωμής και να καταδικαστούν οι εφεσίβλητες στη δικαστική της δαπάνη και των δύο βαθμών δικαιοδοσίας.

[II]. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 623 και 624 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι μεταξύ των ουσιαστικών και διαδικαστικών προϋποθέσεων, με τη συνδρομή ή μη των οποίων μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής, είναι αφενός η ύπαρξη χρηματικής απαίτησης του αιτούντος από ορισμένη έννομη σχέση και αφετέρου η απαίτηση αυτή, καθώς και το ποσόν της, να αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο. Εάν η απαίτηση ή το ποσόν αυτής δεν αποδεικνύονται εγγράφως, και δεν είναι βεβαία και εκκαθαρισμένη η απαίτηση ο Δικαστής οφείλει, κατ' άρθρο 628 ΚΠολΔ, να μην εκδώσει διαταγή πληρωμής, εάν δε, παρά την έλλειψη της διαδικαστικής αυτής προϋπόθεσης, εκδοθεί διαταγή πληρωμής, τότε αυτή ακυρώνεται ύστερα από ανακοπή του οφειλέτη, κατά τα άρθρα 632 και 633 ΚΠολΔ. Η ακύρωση της διαταγής πληρωμής για το λόγο αυτό απαγγέλλεται λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου, ανεξάρτητα από την ύπαρξη και τη δυνατότητα αποδείξεως της απαίτησης με άλλα αποδεικτικά μέσα (ΟλΑΠ 10/1997, ΑΠ 2206/2009). Συνεπώς, για την εγκυρότητα της διαταγής πληρωμής, η οποία εκδόθηκε βάσει χρεωστικού υπολοίπου δανειακής σύμβασης, που καταρτίστηκε με Τράπεζα, αρκεί να αναφέρεται, έστω και συνοπτικά, η κατάρτιση της συμβάσεως από την αιτούσα δανείστρια Τράπεζα με τον πρωτοφειλέτη, το κλείσιμο του λογαριασμού, καθώς και ότι το ποσό, το οποίο διατάσσεται ο καθ' ου να πληρώσει, αποτελεί το σε βάρος του ως πρωτοφειλέτη χρεωστικό υπόλοιπο ή αν πρόκειται για τον εγγυητή, η εκ μέρους του καθ' ου παροχή εγγυήσεως για την πληρωμή του χρεωστικού υπολοίπου, που οφείλει ο τρίτος ως πρωτοφειλέτης στη δανείστρια Τράπεζα (ΑΠ 1579/2013). Τέλος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 623 ΚΠολΔ, κατά την ειδική διαδικασία των άρθρων 624 έως 634 του ιδίου Κώδικα μπορεί να ζητηθεί η έκδοση διαταγής πληρωμής για χρηματικές απαιτήσεις ή απαιτήσεις παροχής χρεογράφων, εφόσον η απαίτηση και το οφειλόμενο ποσό αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο, κατά δε το άρθρο 626 § 3 ΚΠολΔ, στην αίτηση του δικαιούχου για την έκδοση διαταγής πληρωμής πρέπει να επισυνάπτονται και όλα τα έγγραφα από τα οποία προκύπτει η απαίτηση και το ποσό της. Εξάλλου, διαταγή πληρωμής μπορεί να εκδοθεί και για το χρεωστικό υπόλοιπο δανείου, εφόσον αποδεικνύονται εγγράφως η δανειακή σύμβαση, η κίνηση του τηρηθέντος λογαριασμού, η καταγγελία της συμβάσεως και το οριστικό υπόλοιπο του δανείου. Η περιλαμβανόμενη στη σύμβαση χορήγησης δανείου ειδική συμφωνία ότι η οφειλή του δανειολήπτη προς την πιστώτρια τράπεζα θα αποδεικνύεται από το απόσπασμα των εμπορικών βιβλίων της Τράπεζας, είναι, ως δικονομική σύμβαση, έγκυρη, εφόσον δεν επηρεάζει το βάρος απόδειξης, ούτε αποκλείει ή περιορίζει υπέρμετρα τη δυνατότητα του δανειολήπτη ή πιστούχου καταναλωτή να αμφισβητήσει τα επί μέρους κονδύλια του λογαριασμού, οπότε με την απόδειξη της ακρίβειας αυτών και του προκύπτοντος από τη σύγκριση αυτών καταλοίπου, υποχρεούται η πιστώτρια Τράπεζα (ΑΠ 35/2011, 370/2012). Ο δανειολήπτης, ωστόσο, έχει δικαίωμα να αμφισβητήσει τα ειδικότερα κονδύλια που περιέχονται στα αποσπάσματα αυτά με την ανακοπή κατά το άρθρο 632 ΚΠολΔ. Στην περίπτωση αυτή, αυτός φέρει το βάρος των σχετικών αντίθετων ισχυρισμών του, οι οποίοι πρέπει να είναι σαφείς και ορισμένοι, ώστε να καταστούν αντικείμενο απόδειξης (ΑΠ 1071/2017, ΑΠ 916/2002).

Με τον πρώτο λόγο της ανακοπής τους, ο οποίος συνέχεται απόλυτα με τον τρίτο λόγο αυτής και, κατ’ ορθήν εκτίμηση αυτών, οι ανακόπτουσες ισχυρίστηκαν ότι η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής πάσχει ακυρότητας λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου. Ειδικότερα, από το δικόγραφο της από 15.1.2016 ανακοπής, προκύπτει ότι με τους ως άνω λόγους, οι ανακόπτουσες και ήδη εφεσίβλητες, υποστηρίζουν ότι η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών πάσχει ακυρότητας, διότι από τα αποσπάσματα των μηχανογραφικώς τηρούμενων λογαριασμών, που προσκόμισε η καθ’ ης η ανακοπή Τράπεζα (ήδη εκκαλούσα) κατά την υποβολή της αιτήσεώς της για την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής υπάρχει αμφιβολία ως προς το ακριβές ύψος της οφειλής και η απαίτησή της δεν είναι βέβαιη και εκκαθαρισμένη και ως εκ τούτων ο Δικαστής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών δεν έπρεπε να προβεί στην έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής. Ειδικότερα, οι ανακόπτουσες εκθέτουν ότι αντικείμενο της υπ’ αριθ. .../2.7.2008 συμβάσεως δανείου, την οποία κατάρτισαν με την Τράπεζα «...Α.Ε.», ήταν η χορήγηση, στην πρώτη εξ αυτών ετερόρρυθμη εταιρεία, πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό κεφαλαίου κίνησης, μέχρι του ποσού των 40.000 ευρώ, το οποίο στις 6.3.2009 αυξήθηκε στο ποσό των 43.000 ευρώ, για την οποία εγγυήθηκε η δεύτερη εξ αυτών (ομόρρυθμη εταίρος της ετερόρρυθμης πρώτης ανακόπτουσας εταιρείας), ενώ την 25.6.2010, δυνάμει νεότερης συμβάσεως, έλαβε χώρα νέα δανειοδότηση (αναχρηματοδότηση) της πρώτης ανακόπτουσας εταιρείας, ποσού 34.550 ευρώ, προκειμένου να εξοφληθεί το υπόλοιπο της προηγούμενης δανειοδότησης, το οποίο συμφωνήθηκε πληρωτέο σε 144 μηνιαίες δόσεις, αποτελούμενες εν μέρει από κεφάλαιο και εν μέρει από τόκους. Ότι το επιτόκιο συμφωνήθηκε να κυμαίνεται να είναι κάθε φορά ίσο με το «Επιτόκιο Χορηγήσεων Μικρών Επιχειρήσεων - ΕΧΜΕ», προσαυξημένο κατά 1,75% και κατά 0,60%, που αφορούσε στην εισφορά του N. 128/1974. Ότι κατά τη λειτουργία της εν λόγω δεύτερης δανειακής σύμβασης η πρώτη εξ αυτών πραγματοποίησε καταβολές, τις οποίες η τότε δανείστρια Τράπεζα εμφάνιζε στον σχετικό χρεωπιστωτικό λογαριασμό. Τις καταβολές, δε, αυτές η δανείστρια Τράπεζα τις καταλόγιζε κάθε φορά σε τόκους συμβατικούς ή υπερημερίας και στο κεφάλαιο της παλαιότερης οφειλόμενης δόσης. Ότι από τα εξαχθέντα βιβλία της καθ’ ης η ανακοπή, τα οποία ενσωμάτωσε η τελευταία στην αίτηση προς έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής, αποδεικνύεται ότι : α) το εν λόγω δάνειο εξυπηρετήθηκε τελευταία φορά την 10.9.2012, με την καταβολή ποσού 400 ευρώ εκ μέρους της πρώτης ανακόπτουσας εταιρείας, το οποίο καταλογίστηκε ποσό 89,05 ευρώ σε κεφάλαιο πληρωτέο την 28.3.2012, ποσό 7,36 ευρώ σε κεφάλαιο πληρωτέο στις 28.4.2012 και το υπόλοιπο ποσό στους αντίστοιχους τόκους και εκ της εγγραφής αυτής αποδεικνύεται ότι οι προγενέστερες του μηνός Απριλίου του έτους 2012 δόσεις του δανείου ήταν εξοφλημένες (άλλως το ποσό των 400 ευρώ θα καταλογίζονταν σε κεφάλαιο και τόκους παλαιότερης δόσης). Πλην όμως, στην αίτησή της προς έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής η καθ’ ης η ανακοπή αναφέρει ως ανεξόφλητες τις δόσεις από το μήνα Απρίλιο του έτους 2011, γεγονός που μνημονεύεται ρητά και στην προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής και δεν ανταποκρίνεται στις ως άνω λογιστικές εγγραφές των βιβλίων της καθ' ης η ανακοπή, και καθιστά την απαίτησή της αβέβαιη και ανεκκαθάριστη και (β) ότι στον ως άνω λογαριασμό της δανείστριας Τράπεζας «...Α.Ε.», που έκλεισε στις 18.11.2013, αναγράφεται ποσό κεφαλαίου 28.315,28 ευρώ, ενώ στον λογαριασμό που ανοίχτηκε την ίδια ημέρα προς εξυπηρέτηση της σύμβασης στην καθ’ ης η ανακοπή «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.» εμφανίζεται από μεταφορά το ποσό των 33.235,51 ευρώ, χωρίς να προκύπτει σε τι αντιστοιχεί η διαφορά του ποσού των 4.850,23 ευρώ, γεγονός το οποίο καθιστά επίσης αβέβαιη και ανεκκαθάριστη την απαίτηση, με βάση τους λογαριασμούς, που η καθ’ ης η ανακοπή προσκόμισε για την έκδοση της διαταγής πληρωμής. Με βάσει όλα τα ανωτέρω οι ανακόπτουσες ζήτησαν να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής.

Οι ως άνω λόγοι ανακοπής είναι νόμιμοι, σύμφωνα με τα αναλυτικώς αναφερόμενα στην υπό στοιχείο [II] νομική σκέψη της παρούσας, απορριπτομένου ως ουσιαστικά αβάσιμου του σχετικού σκέλους του μοναδικού λόγου έφεσης, με τον οποίο η εκκαλούσα Τράπεζα ισχυρίζεται τα αντίθετα. Ειδικότερα, στην ένδικη ανακοπή, με συνοπτικό τρόπο, γίνεται σαφής και ορισμένη αναφορά των συμβάσεων των δανείων, που καταρτίστηκαν με την δανείστρια Τράπεζα, των χρηματικών ποσών, που χορηγήθηκαν δυνάμει των συμβάσεων αυτών, των όρων και προϋποθέσεων βάσει των οποίων χορηγήθηκαν τα δάνεια αυτά, ο χρόνος εκταμίευσης του κάθε δανείου, οι λογαριασμοί που τηρήθηκαν για την εξυπηρέτησή τους, καθώς και προσδιορισμός της ημερομηνίας λογιστικής εγγραφής των δόσεων του δανείου αναχρηματοδότησης που ενδιαφέρει εν προκειμένω, οι πιστώσεις που καταχωρήθηκαν, το ποσό που κατέβαλε η πρώτη ανακόπτουσα κατά την τελευταία, πριν το κλείσιμο και τη μεταφορά του υπολοίπου, δόση και τις χρεοπιστώσεις που καταχωρήθηκαν, καθώς και το συνολικό ποσό του άληκτου κεφαλαίου, που μεταφέρθηκε από τον ως άνω λογαριασμό της δανείστριας Τράπεζας «...Α.Ε.», που έκλεισε στις 18.11.2013 (28.315,28 ευρώ), και το ποσό του κεφαλαίου που εμφανίζεται από μεταφορά στον λογαριασμό που ανοίχτηκε την ίδια ημέρα προς εξυπηρέτηση της σύμβασης στην καθ’ ης η ανακοπή «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.» (33.235,51 ευρώ). Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε όμοια ότι οι ως άνω λόγοι ανακοπής, που συνέχονται απόλυτα μεταξύ τους, είναι νόμιμοι (και ορισμένοι), δεν έσφαλε και ο σχετικός λόγος έφεσης, ως προς το σκέλος του αυτό, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος. Σημειώνεται ότι το σκέλος του μοναδικού λόγου έφεσης, με το οποίο η εκκαλούσα Τράπεζα εκθέτει αναλυτικώς την αποδεικτική δύναμη των τηρούμενων εκ μέρους της μηχανογραφικών βιβλίων και των αποσπασμάτων αυτών, που προσκομίστηκαν σε αντίγραφα κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής, και ότι τα αντίγραφα αυτών έχουν αποδεικτική δύναμη ίση με το πρωτότυπο, εφόσον η ακρίβεια τους βεβαιώθηκε από τα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα της Τράπεζας, πρέπει να απορριφθεί ως αλυσιτελώς προβαλλόμενο, καθώς ούτε οι ανακόπτουσες στην κρινόμενη ανακοπή τους, με τους σχετικούς λόγους της, αμφισβήτησαν την αποδεικτική ισχύ των ως άνω εγγράφων, ούτε στην εκκαλουμένη εκφέρεται σχετική δικανική κρίση ως προς το συγκεκριμένο ζήτημα, ώστε να ελεγχθεί ο ορθότητα αυτής από το παρόν δευτεροβάθμιο Δικαστήριο. Η απλή αναφορά στη νομική σκέψη της εκκαλουμένης για την αποδεικτική ισχύ των εν λόγω εγγράφων, χωρίς αντίστοιχο συσχετισμό με τους σχετικούς λόγους ανακοπής, δεν καθιστά βάσιμο τον σχετικό λόγο έφεσης, όπως αυτός αναπτύσσεται εκτενώς στο αντίστοιχο σκέλος του, και πρέπει να απορριφθεί. Περαιτέρω, οι συγκεκριμένοι λόγοι της κρινόμενης ανακοπής, όπως αυτοί αναλύονται ανωτέρω [υπό στοιχεία (α) και (β)], κατά τα διαλαμβανόμενα στην υπό στοιχείο [II] νομική σκέψη της παρούσας, αποδείχθηκε ότι είναι και ουσιαστικά βάσιμοι. Ειδικότερα, από το σύνολο των εγγράφων, που οι διάδικοι νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, χωρίς να παραλείπεται κανένα κατά την εκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης, ασχέτως αν μνημονεύεται ή όχι ειδικά, στα οποία περιλαμβάνονται αυτά που προσκομίζονται μετ’ επικλήσεως για πρώτη φορά στην παρούσα κατ’ έφεση δίκη, κατ’ άρθρο 529 παρ. 1 ΚΠολΔ, διότι κατά την κρίση του Δικαστηρίου η μη προσκομιδή τους δεν οφείλεται σε πρόθεση στρεψοδικίας ή βαριάς αμέλειας (άρθρο 529 παρ. 2 ΚΠολΔ), σε συνδυασμό και με τα διδάγματα της κοινής πείρας που λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο αυτεπαγγέλτως και χωρίς απόδειξη [άρθρο 336 ΚΠολΔ], αποδείχθηκε ότι για την εξυπηρέτηση της υπ’ αριθ. ...2010 πρόσθετης πράξης - τοκοχρεολυτικού δανείου, εκ ποσού 34.550 ευρώ, πληρωτέο σε 144 δόσεις τηρήθηκε από τη δανείστρια Τράπεζα «...Α.Ε.» ο υπ’ αριθ. ... λογαριασμός, ο οποίος κινήθηκε από την 28.6.2010 (ημερομηνία εκταμίευσης του δανείου) έως την 18.11.2013, οπότε και έκλεισε οριστικά λόγω μηχανογραφικής μετάπτωσης και μεταφοράς του υπολοίπου στον υπ’ αριθ. ...λογαριασμό της καθ’ ης η ανακοπή «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.», καθολικής διαδόχου της δανείστριας Τράπεζας «...ΤΡΑΠΕΖΑΑ.Ε.» και κινήθηκε μέχρι την 18.12.2014, οπότε και έκλεισε οριστικά με χρεωστικό υπόλοιπο το ποσό των 47.841,93 ευρώ. Ειδικότερα, όπως προκύπτει από τα προσκομιζόμενα μετ’ επικλήσεως από αμφότερες τις διάδικες πλευρές αποσπάσματα των εμπορικών βιβλίων της Τράπεζας, από την ημερομηνία υπογραφής της υπ’ αριθ. ...2010 πρόσθετης πράξης - τοκοχρεολυτικού δανείου, εκ ποσού 34.550 ευρώ, οπότε τηρήθηκαν οι ως άνω δύο λογαριασμοί εξυπηρέτησής της, κατά τα αναλυτικώς προαναφερόμενα, μέχρι την καταγγελία της και το οριστικό τους κλείσιμο εμφανίζονται οι ακόλουθες εγγραφές : (Α) από το απόσπασμα του υπ’ αριθ. ... λογαριασμού αποδεικνύεται ότι στις 18.11.2013 ρητά αναγράφονται (1) ως άληκτο κεφάλαιο σε μεταφορά το ποσό των 28.315,28 ευρώ, (2) ως μεταφορά δεδουλευμένων τόκων το ποσό των 150,31 ευρώ, (3) ως μεταφορά ληξιπρόθεσμου κεφαλαίου το ποσό των 4.912,87 ευρώ, (4) ως μεταφορά ληξιπρόθεσμου τόκου το ποσό των 7.096,98 ευρώ, (5) ως μεταφορά δεδουλευμένων τόκων ληξιπρόθεσμων οφειλών δανείου το ποσό των 1.927,65 ευρώ και (6) ως μεταφορά ληξιπρόθεσμων εξόδων το ποσό των 771,60 ευρώ, και (Β) από το απόσπασμα του υπ’ αριθ. ...λογαριασμού αποδεικνύεται ότι στις 18.11.2013 μεταφέρεται από τον υπ’ αριθ. ... λογαριασμό το ποσό των 33.235,31 ευρώ. Το τελευταίο αυτό ποσό, ακόμα και αν αθροιστούν οι εγγραφές που αναφέρονται στον υπό μεταφορά υπ’ αριθ. ... λογαριασμό της 18.11.2013, ήτοι τα ποσά των 28.315,28 ευρώ, 150,31 ευρώ 4.912,87 ευρώ, 7.096,98 ευρώ, 1.927,65 ευρώ και 771,60 ευρώ (άληκτο κεφάλαιο, δεδουλευμένοι τόκοι, ληξιπρόθεσμο κεφάλαιο, ληξιπρόθεσμος τόκος, δεδουλευμένοι τόκοι, ληξιπρόθεσμες οφειλές δανείου και ληξιπρόθεσμα έξοδα), οι οποίες ανέρχονται κατά την συγκεκριμένη ημέρα μεταφοράς στο συνολικό ποσό των 43.174,69 ευρώ, δεν αντιστοιχούν στο ποσό των 33.235,31 ευρώ που ρητά αναγράφεται στο ως άνω απόσπασμα των βιβλίων της καθ’ ης η ανακοπή Τράπεζας ως «μεταφορά από λογαριασμό ...». Ακόμα και αν ήταν ουσιαστικά βάσιμος ο ισχυρισμός της εκκαλούσας ότι η μεταφορά του ποσού των 33.235,51 ευρώ στον υπ’ αριθ. ...λογαριασμό προκύπτει από το κατάλοιπο του λογαριασμού ..., το οποίο την 18.11.2013 ανερχόταν στο συνολικό ποσό των 41.096,73 ευρώ (γραμμή … της κίνησης ... - 25.10.2013) και το οποίο μεταφέρεται στον υπ’ αριθ. ...λογαριασμό με εγγραφή 28.10.2013 (τρίτη από το τέλος εγγραφή της δεύτερης σελίδας - με valeur 18.11.2013), ενώ οι λογιστικές εγγραφές που προηγούνται αυτής αφορούν αναλυτικά στη μεταφορά των ληξιπρόθεσμων δόσεων που είχε η προηγούμενη Τράπεζα «…. Α.Ε.» και επομένως δεν μεταφέρεται ποσό 33.235,51 ευρώ, που είναι το ανεξόφλητο κεφάλαιο, αλλά ποσό 41.096,73, που περιλαμβάνει και τις ληξιπρόθεσμες δόσεις, και πάλι δεν υφίσταται αλληλουχία μεταξύ του οφειλόμενου ποσού στις δύο καρτέλες των λογαριασμών και δεν προκύπτει με βεβαιότητα ότι ο υπ’ αριθ. ...λογαριασμός αποτελεί τη λογιστική συνέχεια του προηγούμενου υπ’ αριθ. ... λογαριασμού. Και αυτό γιατί στην εγγραφή της 28.10.2013 εκ ποσού 41.096,73 ευρώ της λογιστικής καρτέλας του υπ’ αριθ. ... λογαριασμού αναγράφεται ως αιτιολογία «Λογισμός Χρεωστικών Τόκων δόσης 28/10» (και μάλιστα με αρνητικό πρόσημο) και στην αντίστοιχη μεταφορά του στον υπ’ αριθ. ...λογαριασμό με εγγραφή 28.10.2013 (τρίτη από το τέλος εγγραφή της δεύτερης σελίδας - με valeur 18.11.2013), αναγράφεται ως αιτιολογία κίνησης «Δόση σε καθυστέρηση». Σημειώνεται, ότι ως προς την ορθότητα των ποσών των εγγραφών αυτών, με την αιτιολογία που αναγράφονται, δεν υφίσταται αμφιβολία, ούτε από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ούτε από το παρόν δευτεροβάθμιο Δικαστήριο. Πλην όμως, ο τρόπος αναγραφής τους και η αιτιολογία τους δεν παρουσιάζει λογιστική συνέχεια με το κατάλοιπο του υπ’ αριθ. ... λογαριασμού, που μεταφέρεται στον υπ’ αριθ. ...λογαριασμό, βάσει του οποίου εκδόθηκε στη συνέχεια η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής. Συγκεκριμένα, στον υπ’ αριθ. ... λογαριασμό ρητά αναγράφεται στις εγγραφές της 18.11.2013 ως αιτιολογία «μεταφορά άληκτου κεφαλαίου» ποσό 28.315,28 ευρώ, «μεταφορά δεδουλευμένων τόκων» ποσό 150,31 ευρώ, «μεταφορά ληξιπρόθεσμου κεφαλαίου» ποσό 4.912,87 ευρώ, «μεταφορά ληξιπρόθεσμου τόκου» ποσό 7.096,98 ευρώ, «μεταφορά δεδουλευμένων τόκων ληξιπρόθεσμων οφειλών δανείου» ποσό 1.927,65 ευρώ και «μεταφορά ληξιπρόθεσμων εξόδων» ποσό 771,60 ευρώ, τα οποία είναι και τα ποσά που μεταφέρονται την συγκεκριμένη ημέρα στο νέο λογαριασμό, και αντίστοιχα, από το απόσπασμα του υπ’ αριθ. ...λογαριασμού αποδεικνύεται ότι στις 18.11.2013 μεταφέρθηκε από τον υπ’ αριθ. ... λογαριασμό το ποσό των 33.235,31 ευρώ με αιτιολογία «Μεταφορά από λογαριασμό ...». Άλλη αντίστοιχη αναφορά, για τη μεταφορά υπολοίπου από τον έναν λογαριασμό στον άλλον, δεν υφίσταται στις προσκομιζόμενες λογιστικές καρτέλες της καθ’ ης η ανακοπή Τράπεζας. Η αντιστοιχία, λογιστικής εγγραφής, δε, μεταξύ του ποσού των 41.096,73 ευρώ, που αναγράφεται στον υπ’ αριθ. ... λογαριασμό με αιτιολογία «Λογισμός Χρεωστικών Τόκων Δόσης 28/10» (γραμμή 137 της κίνησης ... - 25.10.2013) και της εγγραφής 28.10.2013 (τρίτη από το τέλος εγγραφή της δεύτερης σελίδας - με valeur 18.11.2013) στον υπ’ αριθ. ...λογαριασμό με αιτιολογία «Δόση σε καθυστέρηση», ακόμα και αν θεωρηθεί ότι υφίσταται αριθμητικά, δεν καθιστά την απαίτηση της καθ’ ης η ανακοπή Τράπεζα βεβαία και εκκαθαρισμένη, όπως απαιτείται για την έκδοση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής, πολλώ δε μάλλον που στην προσκομιζόμενη λογιστική καρτέλα του υπ’ αριθ. ...λογαριασμού αναγράφονται πριν την 18.11.2013 και άλλες δόσεις σε καθυστέρηση, χωρίς να προκύπτει ότι και αυτές αποτελούν μεταφορά από τον υπ’ αριθ. ... λογαριασμό, ενώ στο οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού μεταφέρεται σε οριστική καθυστέρηση το ποσό των 47.841,93 ευρώ, το οποίο και επιτάχθηκαν να καταβάλουν οι ανακόπτουσες στην καθ’ ης η ανακοπή Τράπεζα με την προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, χωρίς ωστόσο να υπάρχει αλληλουχία μεταξύ του υπ’ αριθ. ... λογαριασμού που έκλεισε οριστικά λόγω μηχανογραφικής μετάπτωσης και της μεταφοράς του υπολοίπου του στον υπ’ αριθ. ...λογαριασμό της καθ' ης η ανακοπή και ο οποίος τηρήθηκε στη συνέχεια μέχρι το οριστικό του κλείσιμο και την καταγγελία της δανειακής σύμβασης. Συνεπώς, από τις κινήσεις και τη μεταξύ των δύο λογαριασμών μεταφορά, δεν προκύπτει με σαφή αλληλουχία το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου και υφίσταται αβεβαιότητα ως προς το οριστικό του κατάλοιπο κατά την καταγγελία της συμβάσεως, κατά τα αναλυτικώς προαναφερόμενα, και συνεπώς ο δικαστής του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, όφειλε, κατ' άρθρο 628 ΚΠολΔ, να μην εκδώσει την προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, λόγω της έλλειψης της διαδικαστικής αυτής προϋπόθεσης. Κατά συνέπεια, γενομένων δεκτών των απόλυτα συνεχόμενων μεταξύ τους πρώτου και τρίτου λόγου, η ανακοπή πρέπει να γίνει δεκτή και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής λόγω διαδικαστικού απαραδέκτου, ανεξάρτητα από την ύπαρξη και τη δυνατότητα αποδείξεως της απαίτησης με τυχόν άλλα αποδεικτικά μέσα. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλουμένη απόφαση έκρινε όμοια ως προς τους πιο πάνω λόγους ανακοπής, αν και με εν μέρει ελλιπή αιτιολογία, η οποία παραδεκτώς συμπληρώνεται από την αιτιολογία της παρούσας απόφασης [άρθρο 534 ΚΠολΔ], ορθά κατ’ αποτέλεσμα ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο, συνεπώς, τα περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα Τράπεζα με το σχετικό λόγο έφεσης, όπως αυτός αναλύεται στα επιμέρους σκέλη του, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα.

Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, και εφ’ όσον δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι προς έρευνα, πρέπει η από 20.12.2021 [αριθ. εκθ. κατ. δικογρ. ενδ. μέσου .../4.2.2022 και αριθ. έκθ. κατάθ. προσδιορ. δικογρ. .../24.1.2024] έφεση να απορριφθεί στο σύνολό της ως κατ’ ουσία αβάσιμη. Μετά ταύτα πρέπει να διαταχθεί σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 495 παρ. 3 στοιχ. Α' περ. γ' σε συνδ. με τελ. εδάφ. ΚΠολΔ, μετά την ισχύ του N. 4446/2016 [ΦΕΚ Α' 240/22-12-2016] η εισαγωγή του κατατεθέντος από την εκκαλούσα Τράπεζα υπ' αριθ. …/2022 ηλεκτρονικού παράβολου της έφεσης ποσού εκατό ευρώ [100 €] στο Δημόσιο Ταμείο, λόγω της ήττας της.

Περαιτέρω, αναφορικά με την υπό στοιχείο [Β] από 6.2.2025 [αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../7.2.2025] εκούσια αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση αποδείχθηκε ότι η ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «......», τυγχάνει νόμιμη διαχειρίστρια και εκπρόσωπος των απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρίας ειδικού σκοπού με την επωνυμία «...», της τελευταίας ως ειδικής διαδόχου της εκκαλούσας ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.». Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι η Τράπεζα ... προέβη σε μεταβίβαση της επίδικης απαίτησης, που πηγάζει από την υπ’ αριθ. την υπ’ αριθ. .../2.7.2008 σύμβαση ανοίγματος πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό, και τις πρόσθετες πράξεις αυτής, μεταξύ των οποίων και η υπ’ αριθ. ...2010 πρόσθετη πράξη - τοκοχρεολυτικό δάνειο, εκ ποσού 34.550 ευρώ στην εταιρία ειδικού σκοπού «...», δυνάμει της από 16.3.2021 σύμβασης πώλησης και μεταβίβασης επιχειρηματικών απαιτήσεων, περίληψη της οποίας δημοσιεύθηκε νομίμως με αριθ. πρωτ. ...το Ενεχυροφυλακείο Αθηνών (τ. …., αριθ. ....). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι δυνάμει της από 16.3.2021 σύμβασης διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων, περίληψη της οποίας με αριθ. πρωτ. …. δημοσιεύθηκε νομίμως στο ειδικό βιβλίο του Ενεχυροφυλακείου Αθηνών (..., αριθ. ....) η εταιρία ειδικού σκοπού «...» ανέθεσε σε αυτήν (αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσα) την είσπραξη και διαχείριση των τιτλοποιούμενων απαιτήσεών της από χορηγήσεις δανείων και πιστώσεων προς οφειλέτες, που οι οφειλές τους έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες και έχουν καταγγελθεί, στις οποίες, μεταξύ άλλων, περιλαμβάνεται και η απαίτηση της εκκαλούσας - υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση Τράπεζας, που απορρέει από την προαναφερόμενη δανειακή σύμβαση, την οποία είχε καταρτίσει με τις εφεσίβλητες - καθ’ ων η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, η δανείστρια Τράπεζα «...Α.Ε.», της οποία ειδική διάδοχος κατέστη η εκκαλούσα - καθ’ ης η ανακοπή «ΤΡΑΠΕΖΑ ... Α.Ε.», κατά τα αναλυτικώς προαναφερόμενα, οι οποίες (ανακόπτουσες) άσκησαν την ένδικη ανακοπή τους, εκδοθείσας επ’ αυτής της εκκαλουμένης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, επί της οποίας ερείδεται η ένδικη έφεση της κύριας δίκης. Έτσι, η ως άνω αλλοδαπή εταιρία με την επωνυμία «...», την 16.3.2021, ήτοι μετά τη γένεση της εκκρεμοδικίας εκ της από 20.12.2021 [αριθ. εκθ. κατ. δικογρ. ενδ. μέσου .../4.2.2022 και αριθ. έκθ. κατάθ. προσδιορ. δικογρ. .../24.1.2024] έφεσης των καθ' ων η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, κατά της εκκαλούσας «Τράπεζας ... Α.Ε.» ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, κατέστη ειδική διάδοχος της τελευταίας στην έννομη σχέση, από την οποία απορρέει, από την επίδικη σύμβαση δανείου, απαίτηση, τυγχάνουσα μοναδική δικαιούχος κατ' άρθρα 455 επ. ΑΚ τόσο των αξιώσεων της δικαιοπαρόχου, όσο και του ουσιαστικού δικαιώματος για επίσπευση αναγκαστικής εκτέλεσης, δυνάμει του ως άνω εκτελεστού τίτλου κατ' άρθρα 325 παρ. 2 και 919 ΚΠολΔ. Συνεπεία λοιπόν των ανωτέρω, η εταιρία με την επωνυμία «......», με την ως άνω ιδιότητά της ως μη δικαιούχος και μη υπόχρεος διάδικος και ως διαχειρίστρια και πληρεξούσια των απαιτήσεων των οποίων δικαιούχος τυγχάνει η αλλοδαπή εταιρεία με την επωνυμία «...», ειδική διάδοχος της «Τράπεζας ...», στα δικαιώματα της τελευταίας, που αποτελούν αντικείμενο της κύριας υπό στοιχείο [Α] δίκης, έχει έννομο συμφέρον να παρέμβει και μάλιστα αυτοτελώς προσθέτως υπέρ της αρχικής διαδίκου Τράπεζας [δικαιοπαρόχου της ως προς την επίδικη έννομη σχέση] προς υποστήριξη της ένδικης έφεσης, καθόσον η ισχύς της εκδοθησομένης απόφασης, δηλαδή το απορρέον εξ αυτής δεδικασμένο, η εκτελεστότητα και η τυχόν διαπλαστική ενέργεια, καταλαμβάνει και την ειδική διάδοχο μετά την εκκρεμοδικία [άρθρα 83, 225, 325 και 919 ΚΠολΔ], σύμφωνα και με τα αναλυτικώς αναφερόμενα στην υπό στοιχείο [I] νομική σκέψη της παρούσας. Κατόπιν όλων των ανωτέρω, και ενόψει του ότι η ένδικη έφεση της εκκαλούσας - υπέρ ης η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, απορρίφθηκε ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, με την οποία η αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσα εταιρεία ζητεί να γίνει δεκτή η έφεση της υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση Τράπεζας, πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά βάσιμη. Τα δικαστικά έξοδα του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, τόσο για την από 20.12.2021 [αριθ. εκθ. κατ. δικογρ. ενδ. μέσου .../4.2.2022 και αριθ. έκθ. κατάθ. προσδιορ. δικογρ. .../24.1.2024] κρινόμενη έφεση, όσο και για την από 6.2.2025 [αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../7.2.2025] εκούσια αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση, πρέπει να συμψηφιστούν στο σύνολό τους μεταξύ απάντων των διαδίκων, καθ’ όσον, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, η ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόστηκαν ήταν ιδιαίτερα δυσχερής [άρθρα 179 και 183 ΚΠολΔ].

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις [Α] από 20.12.2021 [αριθ. εκθ. κατ. δικογρ. ενδ. μέσου .../4.2.2022 και αριθ. έκθ. κατάθ. προσδιορ. δικογρ. .../24.1.2024] έφεση και [Β] από 6.2.2025 [αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../7.2.2025] εκούσια αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση, αντιμωλία των διαδίκων.

[Α] Επί της από 20.12.2021 [αριθ. εκθ. κατ. δικονρ. ενδ, μέσου .../4.2.2022 και αριθ. έκθ. κατάθ. προσδιορ. δικογρ. .../24.1.2024] έφεσης:

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει κατ’ ουσίαν την από 20.12.2021 [αριθ. εκθ. κατ. δικογρ. ενδ. μέσου .../4.2.2022 και αριθ. έκθ. κατάθ. προσδιορ. δικογρ. .../24.1.2024] έφεση κατά της υπ’ αριθ. 10525/8.7.2020 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών [Ειδική διαδικασία περιουσιακών διαφορών] Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος από την εκκαλούσα Τράπεζα υπ’ αριθ. …./2022 ηλεκτρονικού παράβολου συνολικού ποσού εκατό [100 €] ευρώ.

[Β] Επί της από 6.2.2025 [αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../7.2.20251 εκούσιας αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης:

Απορρίπτει την από 6.2.2025 [αριθ. έκθ. κατάθ. δικογρ. .../7.2.2025] εκούσια αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση.

Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30-6-2025 χωρίς να παρίστανται οι διάδικοι και οι πληρεξούσιοι Δικηγόροι τους.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ