ΤΡΑΠΕΖΑ – ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ Ν.2322/95 – ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΗΣ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΔΙΖΗΣΕΩΣ. ΜΗ ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΦΕΙΛΕΤΗ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ. ΒΑΣΙΜΗ Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΔΙΖΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΓΩΓΗΣ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ. Δάνεια επιχειρήσεων με την εγγύηση του Δημοσίου – Αγωγή δανείστριας τράπεζας κατά του εγγυητή Δημοσίου – Ειδικότερα εν προκειμένω, δυνάμει της από 12-9-2019 συμφωνίας, η οποία καταρτίστηκε μεταξύ της ενάγουσας τραπεζικής εταιρείας και της αλλοδαπής εταιρείας ειδικού σκοπού μεταβιβάστηκε από την πρώτη στη δεύτερη, βάσει του N. 3156/2003, μια σειρά απαιτήσεων από επιχειρηματικά δάνεια, μετά δε, και την αναγγελία, η αλλοδαπή εταιρεία κατέστη δικαιούχος των απαιτήσεων, ως ειδική διάδοχος της ενάγουσας τράπεζας, μεταξύ των οποίων και αυτών που απορρέουν από την επίδικη σύμβαση αναγνώρισης και ρύθμισης οφειλής μεταξύ της Τράπεζας και εταιρίας -Ο.Ε, από την οποία πηγάζει η οφειλή της πιστούχου εταιρίας και για την οποία δόθηκε η εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου όπως δεν αμφισβητείται από το εφεσίβλητο. Από τις ειδικότερες διατάξεις του Ν. 2322/95 δεν εμποδίζεται το εναγόμενο/εφεσίβλητο Δημόσιο ως εγγυητής να προβάλει την ένσταση διζήσεως, ενώ δεν προβλέπεται κάτι διαφορετικό στις υπουργικές αποφάσεις χορήγησης της εγγύησης, ούτε αποδεικνύεται ότι χώρησε νόμιμη παραίτηση του Δημοσίου από την ένσταση αυτή. Εφόσον δε, η ένσταση διζήσεως δεν αποτελεί αντικείμενο ρύθμισης της Υ.Α. 2/478/0025/200, οι αναφερόμενοι ισχυρισμοί της εκκαλούσας πρέπει να απορριφθούν ως ουσία αβάσιμοι. Από κανένα αποδεικτικό μέσο δεν αποδεικνύεται ότι η ανώνυμη τραπεζική εταιρεία πριν ασκήσει την ένδικη αγωγή και ζητήσει από το εναγόμενο Δημόσιο την καταβολή του οφειλόμενου ποσού, αλλά ούτε και μέχρι την συζήτηση της ένδικης έφεσης, επιχείρησε αναγκαστική εκτέλεση εναντίον του πρωτοφειλέτη και ότι αυτή απέβη άκαρπη. Έτσι, η ένσταση διζήσεως του Δημοσίου κρίνεται ουσιαστικά βάσιμη και ορθώς το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε την ένδικη αγωγή. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’αρ. 220/22 απόφασης του ΠολΠρωτΑθηνών. [ Αρ. 361, 481, 482, 483, 847-857, 862 ΑΚ, αρ. 11 παρ. 4 Ν.2322/95, αρ. 65 παρ. 4 Ν.2362/95, αρ. 10 παρ. 8 N.3156/03, αρ. 3 N.2844/00 ]
info@nomotelia.gr