ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΤΕΧΝΙΚΟ ΕΡΓΟ – ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ – ΠΡΑΞΕΙΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΕΙΣΦΟΡΩΝ – ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΑ ΕΥΘΥΝΗ ΕΡΓΟΛΑΒΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΚΥΡΙΩΝ ΟΙΚΟΠΕΔΟΥ – ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΣΦ.ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΣΗ Π.Π.Ε ΕΝΑΝΤΙ ΕΝΟΣ ΕΚ ΤΩΝ ΣΥΝΥΠΟΧΡΕΩΝ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ. Με την έφεση αυτή επιδιώκεται η εξαφάνιση της εκκαλουμένης, κατά το μέρος αυτής με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή των ήδη εκκαλούντων κατά απόφασης Τ.Δ.Ε Υποκαταστήματος Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ., καθ’ ο μέρος με αυτή απορρίφθηκε η ένστασή τους κατά Πράξεων Επιβολής Εισφορών (Π.Ε.Ε.), που εκδόθηκαν για ασφαλιστική τακτοποίηση εργαζομένων σε οικοδομικοτεχνικό έργο συγκυριότητάς τους. Ο ασφαλιστικός Οργανισμός δικαιούται να στραφεί με την έκδοση Πράξης Επιβολής Εισφορών (Π.Ε.Ε.) έναντι ενός εκ των ως άνω συνυπόχρεων εις ολόκληρον προσώπων, εν προκειμένω δε, οι επίμαχες Π.Ε.Ε. εκδόθηκαν μόνον σε βάρος του εργολάβου, ο οποίος ανέλαβε την εκτέλεση του οικοδομικού έργου με το σύστημα της αντιπαροχής και όχι σε βάρος των εφεσίβλητων, αρχικών συγκύριων του οικοπέδου, τα στοιχεία των οποίων νόμιμα δεν αναφέρονται στις Π.Ε.Ε., καθόσον δεν αφορούν αυτούς, παρόλο που οι και ίδιοι ευθύνονται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον για την καταβολή των εισφορών, ενώ, εξάλλου, ο εφεσίβλητος Φορέας δεν ήταν υποχρεωμένος να εκδώσει και επ’ ονόματί τους Π.Ε.Ε. Επομένως, ορθώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο έκρινε ομοίως. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’ αρ.333/22 απόφασης του ΜονΔιοικΠρωτΛάρισας. [ Αρ. 8 παρ.5, 26 παρ.1,11 Α.Ν 1846/51, αρ. 40 παρ. 2 Ν.Δ.2698/53, αρ.21 παρ. 6 Ν.1902/90, αρ.35 παρ.1,38, 39-40 Υ.Α. 55575/Ι.479/18-11-1965, αρ. 23 Ν.2434/96, αρ.21 Ν.1902/90, Υ.Α.Φ.21/478/18-3-1997, Υ.Α.Φ.21/2930/10-11-1992, Υ.Α.Φ21/405/2002,αρ.60 παρ. 2 Ν.2676/99 ]