ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΤΑ – ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΑΠΟΛΥΣΗΣ ΛΟΓΩ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΙΚΟΥ ΣΤΕΛΕΧΟΥΣ – ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΜΗ ΝΟΜΙΜΩΣ ΚΑΤΑΒΛΗΘΕΝΤΟΣ ΠΟΣΟΥ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΑΠΟΛΥΣΗΣ, ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ ΑΝΑΡΡΩΤΙΚΗΣ ΑΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥ – ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΠΟΣΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟ ΝΟΜΙΜΟΤΟΚΩΣ. ΜΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ. ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΓΩΓΗ. ΔΕΚΤΗ Η ΕΦΕΣΗ ΤΗΣ Α.Ε. Η ενάγουσα εταιρεία – ΟΤΑ, με την κρινόμενη αγωγή της, ισχυρίστηκε ότι ο εναγόμενος, ο οποίος τύγχανε έμπειρο διευθυντικό στέλεχος της εταιρίας, γνώριζε ότι το ανώτατο όριο της αποζημίωσης απόλυσης ήταν αυτό των 15.000 ευρώ, πλην όμως, εκμεταλλευόμενος την εμπειρία του δημιούργησε δολίως στον διευθύνοντα σύμβουλο της ενάγουσας εταιρείας την απατηλή πεποίθηση ότι δήθεν του οφείλεται το σύνολο της αποζημίωσης απόλυσης λόγω συνταξιοδότησης ποσού 38.479 ευρώ (96.197,50 Χ40%) και προκειμένου να εξυπηρετήσει τους ιδιοτελείς σκοπούς του έφερε απευθείας προς υπογραφή το έγγραφο της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του στο Διευθύνοντα Σύμβουλο, ενώ γνώριζε πως για θέματα διορισμού και απόλυσης του προσωπικού αρμόδιο ήταν το ΔΣ της εταιρείας. Αποδείχθηκε ότι από την 01-01-2013 δημιουργήθηκε ζήτημα ως προς το εάν η εναγόμενη ανήκε στα νομικά πρόσωπα που εντάσσονταν στο ενιαίο μισθολόγιο του ευρύτερου δημόσιου τομέα, χωρίς ποτέ όμως να δοθεί συγκεκριμένη απάντηση στο ερώτημα αυτό, παρά την διαρκή αλληλογραφία μεταξύ της ενάγουσας και των αρμόδιων υπηρεσιών, ωστόσο, προκύπτει ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις υπαγωγής της στις ρυθμίσεις του αρ. 31 παρ. 1 Ν.4024/11 και συνακόλουθα στις ρυθμίσεις των αρ. 1 παρ. Γ υποπ. Γ1 περ.12 Ν.4093/12 και 7 παρ. 1 Ν.4354/15. Προκύπτει ότι ο εναγόμενος μετά από συνεχείς οχλήσεις της ενάγουσας κατέβαλε στον τραπεζικό λογαριασμό της, την 08-12-2022 το ποσό των 3.598,53 ευρώ, το οποίο σύμφωνα με την αιτιολογία που ανέγραψε στην κατάθεση αντιστοιχεί ποσό που έλαβε από τον ΕΦΚΑ ως επίδομα ασθένειας. Επομένως το συνολικό ποσό που μη νόμιμα έλαβε κατά τη διάρκεια επιδοτούμενης αναρρωτικής άδειας ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 9.307,47 ευρώ, το οποίο ο εναγόμενος πρέπει να υποχρεωθεί να το καταβάλει στην ενάγουσα με το νόμιμο τόκο. Εν προκειμένω, δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του Κώδικα Κατάστασης Δημοτικών και Κοινοτικών Υπαλλήλων περί αναρρωτικών αδειών. Περαιτέρω, ο εναγόμενος, ως ενάγων στην από 07-11-2019 αγωγή του, με την οποία διεκδικούσε επίδομα ισολογισμού για τα έτη 2014-2018, προσδιόριζε το επίδομα στο ποσό των 1.538,89 ευρώ και όχι στο ποσό των 3.558,61 ευρώ. Συνεπώς, ο εναγόμενος μη νόμιμα έλαβε και το ποσό των 2.170,28 ευρώ (3.558,61 – 1.388,23) και ως εκ τούτου θα πρέπει το ποσό αυτό να το επιστρέψει στην ενάγουσα με το νόμιμο τόκο. Δεκτή εν μέρει η αγωγή – Πρέπει να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 34.956,85 ευρώ (23.479 + 9.307,47 + 2.170,38) με το νόμιμο τόκο. Δέχεται εν μέρει την έφεση κατά της υπ’ αρ. 6226/25 απόφαση του ΜονΠρωτΘεσ. [ Αρ. 252 παρ. 1, 2 και 5,254,255,266 N.3463/06, αρ. 1 παρ. 3 Ν.2527/97, αρ.10 παρ. 5 N.3051/02, αρ.14 παρ. 1 N. 4270/14, αρ.15,102 Συντ., αρ.49 παρ.2, 55 παρ.4-6 Π.Δ. 410/88, αρ.5 παρ. 2-3 N.3801/09, αρ.2 παρ. 2 Α.Ν 173/67, αρ. 21 παρ. 13 N.3144/03, αρ. 31 παρ. 1 Ν.4024/11, αρ. 1 παρ. Γ’ Ν.4093/12, αρ. 7 παρ. 1 Ν.4354/15 ]