ΣΥΜΒΑΣΗ ΜΙΣΘΩΣΗΣ ΕΡΓΟΥ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΟΧΗΣ – ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΣΘΕΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΡΓΟΛΑΒΟ – ΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΑΜΟΙΒΗ. ΜΗ ΤΗΡΗΣΗ ΕΓΓΡΑΦΟΥ ΤΥΠΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ – ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΣΤΑΣΤΙΚΟΣ Ο ΤΥΠΟΣ – ΕΓΚΥΡΟΤΗΤΑ Η ΠΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ. ΑΟΡΙΣΤΗ Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΣΥΨΗΦΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ. ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΓΩΓΗ. ΔΕΚΤΗ Η ΕΦΕΣΗ. Η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη εξέθετε ότι δυνάμει συμβολαιογραφικού προσυμφώνου κατήρτισε με τον εναγόμενο σύμβαση μίσθωσης έργου για την κατασκευή, με το σύστημα της αντιπαροχής, πολυώροφης οικοδομής επί οικοπέδου συνιδιοκτησίας των διαδίκων – Ότι κατόπιν προφορικής συμφωνίας, η ενάγουσα εκτέλεσε επιπλέον και τις αναλυτικώς αναφερόμενες στην αγωγή πρόσθετες εργασίες, ότι μεταξύ των ως άνω εργασιών περιλαμβάνονταν και αυθαίρετες κατασκευές στις οριζόντιες ιδιοκτησίες του εναγομένου, που έγιναν κατόπιν εντολής του, υπολογίστηκε δε, απολογιστικά το εργολαβικό αντάλλαγμα για τις πρόσθετες αυτές εργασίες, ωστόσο το ποσό αυτό ο εναγόμενος αρνείται να το καταβάλει, ενώ επιπλέον, εξαιτίας των αυθαίρετων κατασκευών στις οριζόντιες ιδιοκτησίες του εναγομένου, διατάχθηκε η διακοπή εργασιών της όλης οικοδομής, με συνέπεια η ενάγουσα να καθαιρέσει τις αυθαίρετες κατασκευές – Ζήτησε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος, να της καταβάλει : α) το ποσό των 36.410,20 ευρώ για τις συμφωνημένες πρόσθετες εργασίες και β) το ποσό των 3.512,90 ευρώ, για τις πρόσθετες εργασίες κατεδάφισης, με το νόμιμο τόκο. Κατ’αρχάς ορθώς η εκκαλουμένη δέχθηκε ότι η μη τήρηση του συμφωνηθέντος στη «Γενική Συγγραφή Υποχρεώσεων» έγγραφου τύπου, δεν συνεπάγεται ακυρότητα της προφορικής σύμβασης των πρόσθετων εργασιών, αφού ο έγγραφος αυτός τύπος ήταν αποδεικτικός και όχι συστατικός. Η συνολική αξία των εκτελεσθέντων από την ενάγουσα πρόσθετων εργασιών ανέρχεται στο ποσό των 11.933,51 ευρώ, στο οποίο πρέπει να προστεθεί και ποσοστό 20% επ’ αυτού που είχε συμφωνηθεί από τα μέρη με τη «Γενική Συγγραφή Υποχρεώσεων», ως εργολαβικό όφελος σε περίπτωση εκτέλεσης προσθετών εργασιών, ήτοι (11.933,51 X 20%=) 2.386,70 ευρώ. Επομένως, η συνολική αμοιβή ανέρχεται στο ποσό των 14.320,21 ευρώ, το οποίο εξακολουθεί να της οφείλει ο εναγόμενος, χωρίς να επιβαρυνθεί αυτός με τον αναλογούντα Φ.Π.Α, καθώς δεν προβλεπόταν. Ο εκκαλών δε, προτείνει σε συμψηφισμό της αγωγικής απαίτησης, δική του απαίτηση σε βάρος της ενάγουσας, ωστόσο η ένσταση αυτή, πρέπει ν’ απορριφθεί ως αόριστη. Δέχεται την έφεση του εναγομένου κατά της υπ’αρ. 10179/2021 απόφασης του ΜονΠρωτΑθ. [ Αρ. 15, 17 Ν.1337/83, αρ.22 Ν.1577/85, αρ. 4 Α.Ν.410/08, αρ. 2,3 Ν.651/77, αρ.176, 361, 393 παρ.3, 394, 681, 694, 907, 908 ΚΠολΔ ]