ΑΝΑΚΟΠΗ – ΤΑΜΕΙΑΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣΗ – ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΟΡΘΩΣΗ – ΝΟΜΙΜΟΣ ΤΙΤΛΟΣ – ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΩΝ ΕΛΕΓΧΟΣ – ΕΚΚΡΕΜΟΔΙΚΙΑ ΕΦΕΣΗΣ – ΑΤΟΜΙΚΗ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ – Κ.Ε.Δ.Ε. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ. Δήμος ενταγμένος σε Π.Ε.Π. Αττικής 2000–2006 (χρηματοδότηση Ε.Τ.Π.Α. 80%, εθνικοί πόροι 20%) για εκπόνηση κτηματογραφικής-πολεοδομικής μελέτης. Εκδόθηκε απόφαση δημοσιονομικής διόρθωσης με ανάκτηση ποσού 701.084,00 ευρώ. Ο Δήμος άσκησε έφεση κατά της απόφασης δημοσιονομικής διόρθωσης (21.4.2015), πριν τη σύνταξη χρηματικού καταλόγου (7.3.2016) και την ταμειακή βεβαίωση. Ακολούθησε ταμειακή βεβαίωση και ατομική ειδοποίηση με ελαφρώς διαφοροποιημένο ποσό (706.244,96 ευρώ λόγω προσαυξήσεων). Ο Δήμος άσκησε ανακοπή κατά της ταμειακής βεβαίωσης, η οποία απορρίφθηκε. Άσκηση αίτησης αναίρεσης ενώπιον της Ολ του ΕλΣυν. Οι καταλογιστικές αποφάσεις της διοίκησης είναι αμέσως εκτελεστές. Νομίμως χωρεί η ταμειακή βεβαίωση ακόμη και κατά τη διάρκεια εκκρεμούς έφεσης, εφόσον δεν έχει χορηγηθεί δικαστική αναστολή ή προσωρινή διαταγή. Κατά τον παρεμπίπτοντα δε, έλεγχο του νομίμου τίτλου στο πλαίσιο ανακοπής κατά ταμειακής βεβαίωσης, δεν επιτρέπεται η εξέταση λόγων αναγόμενων σε νομικές και ουσιαστικές πλημμέλειες του τίτλου, εφόσον προβλέπεται κατ’ αυτού αυτοτελές ένδικο βοήθημα (έφεση) που επιτρέπει τον έλεγχό του κατά τον νόμο και την ουσία. Η ατομική ειδοποίηση ακολουθεί την ταμειακή βεβαίωση και αποσκοπεί στη γνωστοποίηση του χρέους στον οφειλέτη· ενδεχόμενες πλημμέλειές της, δεν επιδρούν στο κύρος της ταμειακής βεβαίωσης. Η μη αυτοδίκαιη αναστολή εκτέλεσης δεν αντίκειται στα άρθρα 20 παρ. 1 και 2 του Συντ., ούτε στο άρθρο 6 παρ. 1 ΕΣΔΑ, διότι ο οφειλέτης δύναται να προστατευθεί επαρκώς μέσω αίτησης αναστολής ή προσωρινής διαταγής. Το Δικαστήριο κρίνει κατά πλειοψηφία ότι το Τμήμα ερμηνεύοντας ορθώς και εφαρμόζοντας προσηκόντως τις εφαρμοστέες διατάξεις, με πλήρη και επαρκή αιτιολογία απέρριψε τους σχετικούς λόγους ανακοπής του ήδη αναιρεσείοντος, αποδεχόμενο την νομιμότητα της προσβληθείσας ταμειακής βεβαίωσης. Ωστόσο, η μειοψηφούσα γνώμη υποστήριξε ότι, όταν ο ανακόπτων επικαλείται ότι το χρέος δημιουργήθηκε συνεπεία μεταγενέστερων νομοθετικών πρωτοβουλιών της διοίκησης εκφεύγουσων της σφαίρας ευθύνης του, το δικαστήριο της ανακοπής όφειλε να αναβάλει αυτεπαγγέλτως μέχρι την οριστική κρίση επί της έφεσης κατά της καταλογιστικής πράξης. Απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης. [ Αρ. 224 παρ. 4 ΚΔΔ, αρ. 2 παρ. 2, 4 παρ. 1 ΚΕΔΕ, αρ. 111 Ν.4700/20, αρ.20 παρ. 1 Συντ.]