ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΕΦΕΤΕΙΟ ΛΑΡΙΣΑΣ

ΤΜΗΜΑ Β΄ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΟ11/2025

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 19 Νοεμβρίου 2024, με δικαστή τον Παύλο Τζιαχρή, Εφέτη Δ.Δ. και με γραμματέα την Μαρία Κασσωτάκη, δικαστική υπάλληλο,

για να δικάσει την από 23-1-2023 έφεση (αριθμ. καταχ. ΑΒΕΜ ….-2023),

των: 1) …., κατοίκου …. (οδός …) και 2) …., κατοίκου …., οι οποίοι παραστάθηκαν δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Λάρισας, Τριανταφυλλιάς Κωστούλη,

κατά του νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου (ν.π.δ.δ.) με την επωνυμία «Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης» (e-Ε.Φ.Κ.Α.), όπως μετονομάσθηκε από 1-3-2020 το ν.π.δ.δ. με την επωνυμία «Ενιαίος Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης» (Ε.Φ.Κ.Α.), (άρθρο 1 του ν. 4670/2020, ΦΕΚ 43 Α΄, με το οποίο προστέθηκε άρθρο 51Α στο ν. 4387/2016, ΦΕΚ 85 Α΄), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νομίμως από τον Διοικητή του, ο οποίος παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Λάρισας, Ευαγγελίας Νταλαπάσχα, σύμφωνα με τη νομοτύπως κατατεθείσα στις 18-11-2024 δήλωσή της, κατ’ άρθρο 133 παρ. 2 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας,

και της υπ’ αριθμ. 333/2022 απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Λάρισας.

Κατά τη συζήτηση, οι διάδικοι που παραστάθηκαν και εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν όσα αναφέρονται στα πρακτικά.

Το Δικαστήριο αφού μελέτησε τη δικογραφία.

Σκέφθηκε σύμφωνα με το Νόμο.

1. Επειδή, για την άσκηση της κρινόμενης έφεσης καταβλήθηκε το νόμιμο παράβολο (βλ. το υπ’ αριθμ. …./23-1-2023 e-Παράβολο).

2. Επειδή, με την έφεση αυτή επιδιώκεται η εξαφάνιση της υπ’ αριθμ. 333/2022 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Λάρισας (Τμήμα Β΄), κατά το μέρος αυτής με την οποία απορρίφθηκε η με ημερομηνία κατάθεσης 20-1-2015 προσφυγή των ήδη εκκαλούντων κατά της υπ’ αριθμ. .../Συν....-2014 απόφασης της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής (Τ.Δ.Ε.) του Περιφερειακού Υποκαταστήματος Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. Λάρισας, καθ’ ο μέρος με αυτή απορρίφθηκε η υπ’ αριθμ. .../...2014 ένστασή της κατά των υπ’ αριθμ.: α) .../...2006 Πράξης Επιβολής Εισφορών (Π.Ε.Ε.), του Υποκαταστήματος Ι.Κ.Α. ..., ύψους 13.794,69 ευρώ, β) .../...2006 Πράξης Επιβολής Εισφορών (Π.Ε.Ε.), του ιδίου Υποκαταστήματος, ύψους 12.324,66 ευρώ, γ) .../...-2007 Πράξης Επιβολής Εισφορών (Π.Ε.Ε.), του ιδίου Υποκαταστήματος ύψους 6.573,81 ευρώ και δ) .../...2008 Π.Ε.Ε., του ιδίου Υποκαταστήματος, ύψους 12.814,31 ευρώ, που εκδόθηκαν για ασφαλιστική τακτοποίηση εργαζομένων σε οικοδομικοτεχνικό έργο συγκυριότητάς τους.

3. Επειδή, ο α.ν. 1846/1951 (ΦΕΚ 179 Α΄) προβλέπει στην παρ. 1 του άρθρου 26 ότι για την καταβολή των εισφορών των ασφαλισμένων που παρέχουν εξαρτημένη εργασία ευθύνεται ο εργοδότης. Περαιτέρω, στην παρ. 5 του άρθρου 8 του ίδιου α.ν. 1846/1951, στην οποία προσδιορίζεται ειδικώς για την εφαρμογή των διατάξεων του νομοθετήματος αυτού η έννοια του όρου «εργοδότης», ορίζεται ότι: «Εργοδότης είναι α) Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου, διά λογαριασμόν των οποίων τα υπαγόμενα εις την ασφάλισιν πρόσωπα προσφέρουν την εργασίαν των ... γ) Για τις οικοδομικές εργασίες, που εκτελούνται από τον κύριο του έργου ή με τη μεσολάβηση τρίτων προσώπων (εργολάβων, υπεργολάβων), ως εργοδότης θεωρείται ο κύριος του κτίσματος που ανεγείρεται, συμπληρώνεται, μεταρρυθμίζεται, επισκευάζεται ή κατεδαφίζεται. Ειδικά επί αναθέσεως οικοδομικών έργων εργολαβικώς κατά το σύστημα της αντιπαροχής, εργοδότες θεωρούνται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον ο αρχικός κύριος ή οι αρχικοί συγκύριοι του οικοπέδου και ο εργολάβος κατασκευαστής (όπως το εδάφιο γ΄ αντικαταστάθηκε ως άνω από την παρ. 1 εδ. α΄ του άρθρου 8 του ν. 2972/2001, ΦΕΚ 291 Α΄)» και στην ανωτέρω παρ. 1 του άρθρου 26, όπως το τρίτο εδάφιο αυτής αντικαταστάθηκε από το άρθρο 21 παρ. 1 του ν. 1902/1990 (ΦΕΚ 138 Α΄), ότι: «… Εργοδότες, που απασχολούν από κοινού τον ίδιο μισθωτό ή εκμεταλλεύονται την ίδια επιχείρηση, συμπεριλαμβανομένων και των περιπτώσεων που αναγράφονται στην παρ. 5 του άρθρου 8, ευθύνονται εις ολόκληρον … Πλείονες εργοδόται εκμεταλλευόμενοι την αυτήν επιχείρησιν, συμπεριλαμβανομένων και των εν άρθρω 8 παράγραφος 5 περιπτώσεων, ευθύνονται εις ολόκληρον». Εξάλλου, ο ίδιος α.ν. 1846/1951 στην παρ. 2 του άρθρου 26, όπως αυτή συμπληρώθηκε με το άρθρο 40 παρ. 2 του ν.δ. 2698/1953 (ΦΕΚ 315 Α΄) και τροποποιήθηκε με το άρθρο 21 παρ. 6 του ν. 1902/1990 (ΦΕΚ 138 Α΄), ορίζει ότι: «Δι’ ησφαλισμένους μη έχοντας σταθερόν εργοδότην ως και επί αυτοτελώς εργαζομένων ησφαλισμένων δύναται κατά τας διατάξεις κανονισμού, οσάκις συντρέχουν ειδικαί προς τούτο συνθήκαι, να θεσπισθή ίδιον σύστημα καταβολής των εισφορών … Ίδιο σύστημα υπολογισμού των κατ’ ελάχιστον υποχρεωτικά καταβλητέων εισφορών βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και καταβολής αυτών μπορεί να θεσπισθεί με κανονισμό και για την ασφάλιση των εργατών οικοδομικών ή τεχνικών εν γένει εργασιών και των υπεργολάβων …». Κατ’ επίκληση δε της εξουσιοδοτικής διάταξης του προαναφερθέντος άρθρου 21 παρ. 6 του ν. 1902/1990, εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. Φ.21/2930/10-11-1992 απόφαση του Υπουργού Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Β΄ 686, διόρθωση σφαλμάτων Β΄ 774), με την οποία αντικαταστάθηκαν τα άρθρα 38, 39 και 40 του Κανονισμού Ασφάλισης του Ι.Κ.Α. (απόφαση Υπουργού Εργασίας 55575/Ι.479/18-11-1965, Β΄ 816) και αναμορφώθηκε το σύστημα υπολογισμού των καταβλητέων στο Ι.Κ.Α. ασφαλιστικών εισφορών για την ασφάλιση των απασχολουμένων σε οικοδομικά και τεχνικά έργα. Επακολούθησε ο ν. 2434/1996 (ΦΕΚ 188 Α΄), με το άρθρο 23 του οποίου προστέθηκαν, μετά το εδάφιο α΄ της παρ. 2 του άρθρου 25 του α.ν. 1846/1951 (κατά το οποίο «Αι δι’ εκάστην ημέραν εργασίας εισφοραί προς το Ι.Κ.Α. υπολογίζονται επί του ημερησίου μισθού του ησφαλισμένου βάσει των εκάστοτε ισχυουσών ποσοστών εισφοράς») και προ των δύο τελευταίων εδαφίων της ίδιας παραγράφου, εδάφια β΄, γ΄ και δ΄, στα οποία ορίζονται, μεταξύ άλλων, τα εξής: «Για τα κατασκευαζόμενα ιδιωτικά οικοδομικά έργα και οικοδομικές εργασίες οι κατ’ ελάχιστον καταβλητέες εισφορές υπολογίζονται με βάση τις ημέρες εργασίας που απαιτούνται για την κατασκευή τους, όπως οι ημέρες αυτές προσδιορίζονται από τον Κανονισμό που προβλέπει η α΄ περίοδος του β΄ εδαφίου της παρ. 2 του επόμενου άρθρου, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από την παρ. 6 του άρ. 21 ν. 1902/1990. Οι κατά τα ανωτέρω υπολογιζόμενες ημέρες εργασίας, χωρίς να συναρτώνται κατ’ ανάγκη με την απασχόληση συγκεκριμένου προσώπου, λογίζονται ως πραγματοποιηθείσες και οι αναλογούσες σ’ αυτές εισφορές καθίστανται απαιτητές χωρίς καμία περαιτέρω εκκαθάριση, πλην αν ρητώς με διάταξη νόμου ή κατ’ εξουσιοδότηση νόμου εκδοθέντος κανονισμού ορίζεται άλλως …». Ακολούθως, κατ’ επίκληση των διατάξεων των άρθρων 21 παρ. 6 του ν. 1902/1990 και 23 του ν. 2434/1996, εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. Φ.21/478/18-3-1997 απόφαση του Υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Β΄ 252), με την οποία τροποποιήθηκαν οι διατάξεις της ανωτέρω Φ.21/2930/10-11-1992 υπουργικής απόφασης. Περαιτέρω, με το άρθρο μόνο της υ.α. Φ21/405/2002 (Β΄ 418) αντικαταστάθηκε (εκ νέου) η παρ. 1 του άρθρου 38 του Κανονισμού Ασφάλισης του Ι.Κ.Α. και ορίστηκε ότι: «Οι ελάχιστες εισφορές που καταβάλλονται για την κατασκευή ιδιωτικών οικοδομικών έργων και των λειτουργικών παραρτημάτων τους, ανεξάρτητα αν γι’ αυτά έχει εκδοθεί ή όχι άδεια πολεοδομικού γραφείου ή άλλης δημόσιας αρχής, είναι αυτές που αντιστοιχούν στην εργατική δαπάνη των ημερών εργασίας που υπολογίζονται, σύμφωνα με τα παρακάτω, για τις εργασίες που αναφέρονται στο α΄ εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 35 του παρόντος Κανονισμού, με την επιφύλαξη της εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 40 αυτού. Ο αριθμός των ημερών εργασίας προσδιορίζεται, ανάλογα με το είδος του κτιρίου ή της οικοδομικής εργασίας, με βάση τους συντελεστές των πινάκων 1, 2 και 3 …».

4. Επειδή, κατά την έννοια των ανωτέρω διατάξεων, επί των οικοδομικών εργασιών που εκτελούνται κατόπιν ανάθεσης αυτών από τον κύριο ή τους συγκυρίους του οικοπέδου σε τρίτο πρόσωπο εργολαβικώς, κατά το σύστημα της αντιπαροχής, υπεύθυνοι εργοδότες έναντι του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. (ήδη Ε.Φ.Κ.Α.) για την καταβολή των εισφορών που αντιστοιχούν στις προβλεπόμενες στο εργολαβικό συμβόλαιο που έχει καταρτιστεί μεταξύ των ανωτέρω μερών εργασίες, είναι, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, ο αρχικός κύριος ή οι αρχικοί συγκύριοι του οικοπέδου, δηλαδή τα πρόσωπα εκείνα τα οποία με εργολαβικό ανέθεσαν σε εργολάβο την ανέγερση στο οικόπεδό τους οικοδομής, ανέλαβαν δε με σχετικό προσύμφωνο την υποχρέωση μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου επί του οικοπέδου, καθώς και ο εργολάβος κατασκευαστής (πρβλ. ΣτΕ 2083/2013, 1730/2001, 1308/1989, 3203/1988). Η ευθύνη δε αυτή του αρχικού κυρίου ή των αρχικών συγκυρίων του οικοπέδου έναντι του Ιδρύματος υπάρχει ανεξάρτητα από την τυχόν υπάρχουσα μεταξύ αυτών και του εργολάβου συμφωνία σχετικά με το ποιος από τους συμβαλλόμενους θα βαρύνεται με τη σχετική οφειλή. Εν όψει, λοιπόν, της κατά νόμο εις ολόκληρον και αλληλέγγυας ευθύνης των αρχικών συγκυρίων του οικοπέδου και του εργολάβου κατασκευαστή, κατά το άρθρο 482 του Αστικού Κώδικα (Α.Κ. - π.δ. 456/1984, ΦΕΚ 164 Α΄), το Ι.Κ.Α. δικαιούται να στραφεί με την έκδοση πράξης επιβολής εισφορών (Π.Ε.Ε.) έναντι ενός εκ των ως άνω συνυπόχρεων εις ολόκληρον προσώπων και όχι έναντι όλων των εις ολόκληρο συνοφειλετών (ΣτΕ 2083/2013, σκέψη 13η, πρβλ. ΣτΕ 169/2010 Ολομ. σκέψη 16η), είναι δε διάφορο, το ζήτημα της δυνατότητας αναγωγής μεταξύ πλειόνων εις ολόκληρον ευθυνομένων (ΣτΕ 2083/2013, 150/2013, 925/2012).

5. Επειδή, στο άρθρο 26 παρ. 11 του ως προαναφερθέντος α.ν. 1846/1951, όπως η παράγραφος αυτή αντικαταστάθηκε από το άρθρο 60 παρ. 2 του ν. 2676/1999 (ΦΕΚ 1 Α΄), ορίζεται ότι: «Πράξη Επιβολής Εισφορών (Π.Ε.Ε.) συντάσσεται: α.α. Σε βάρος των εργοδοτών οι οποίοι παραβαίνουν τις υποχρεώσεις που ορίζονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου και δεν καταβάλλουν τις εισφορές ή δεν επικολλούν τα ελλείποντα ένσημα. α.β. ... α.γ…. α.δ. Σε βάρος των εργοδοτών οικοδομικών εργασιών οι οποίοι δεν καλύπτουν τις εισφορές Ι.Κ.Α. που υπολογίσθηκαν με βάση το άρθρο 38 του Κανονισμού Ασφάλισης Ι.Κ.Α., όπως τροποποιήθηκε με τις υπ’ αριθμ. Φ.21/2930/1992 (ΦΕΚ 686 Β΄) και Φ.21/478/1997 (ΦΕΚ 252 Β΄) υπουργικές αποφάσεις. β. Η πράξη επιβολής εισφορών πρέπει να περιέχει: β.α. Τα στοιχεία του εργοδότη σε βάρος του οποίου συντάσσεται το σύνολο των οφειλόμενων εισφορών, καθώς και τη χρονική περίοδο στην οποία ανάγονται αυτές και β.β. Τα ασφαλιστικά στοιχεία των ασφαλισμένων, για τους οποίους καταλογίστηκαν οι εισφορές, δηλαδή τον αριθμό μητρώου, ονοματεπώνυμο, κλάδο ασφάλισης, αποδοχές, αριθμό ημερών εργασίας, εισφορές και μισθολογική περίοδο στην οποία ανάγονται οι εισφορές κάθε ασφαλισμένου. Τυχόν έλλειψη του αριθμού μητρώου ή ανακριβής αναγραφή αυτού καθώς και του ονόματος των ασφαλισμένων, από τα στοιχεία της προηγούμενης υποπερίπτωσης, δεν συνεπάγεται ακυρότητα των πράξεων επιβολής εισφορών. γ. Όταν συντάσσεται πράξη επιβολής εισφορών για μη καταβολή τους ή για μη επικόλληση των ελλειπόντων ενσήμων, αυτή πρέπει να περιέχει το σύνολο των στοιχείων που αναφέρονται στην ανωτέρω περίπτωση β΄. Αντίθετα για όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις, για τις οποίες συντάσσεται πράξη επιβολής εισφορών, αρκεί η παράθεση σε αυτήν των στοιχείων που αναφέρονται στην υποπερίπτωση βα΄ αυτής».

6. Επειδή, στην προκειμένη περίπτωση από την επανεκτίμηση των στοιχείων της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Στις 2-9-2004 αναγγέλθηκε στο αρμόδιο Τμήμα Οικοδομοτεχνικών έργων του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. η ανέγερση του οικοδομικού έργου «Τετραόροφη οικοδομή με τμήμα πυλωτής - γκαράζ και τμήμα υπογείου», με το σύστημα της αντιπαροχής, από τον εργολάβο ... ... σε οικόπεδο συγκυριότητας των εκκαλούντων στην ... Ν. Λάρισας και αποδόθηκε στο εν λόγω έργο ο αριθμός μητρώου οικοδομοτεχνικού έργου (Α.Μ.Ο.Ε.) .... Σύμφωνα με την πινακίδα παρακολούθησης του έργου αυτού, οι οικοδομικές εργασίες άρχισαν το Μάιο του 2005 και κατά την εξέλιξη αυτών υποβλήθηκαν Α.Π.Δ. για τις μισθολογικές περιόδους Μαΐου, Ιουνίου, Ιουλίου, Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 2005, Ιανουαρίου, Μαΐου, Ιουλίου, Αυγούστου, Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 2006, Ιουνίου, Ιουλίου, Αυγούστου, Σεπτεμβρίου, Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου του 2007 και Ιανουαρίου, Φεβρουαρίου, Μαρτίου, Απριλίου, Μαΐου, Ιουνίου και Ιουλίου του 2008. Ωστόσο, οι εισφορές που δηλώθηκαν με τις Α.Π.Δ. αυτές δεν εξοφλήθηκαν, πλην των εισφορών που δηλώθηκαν με την Α.Π.Δ. περιόδου Νοεμβρίου του 2006, ύψους 1.193,28 ευρώ, ενώ μοναδική άλλη πίστωση υπήρχε από την καταβολή της προκαταβολής έκδοσης την οικοδομικής αδείας, κατά την απογραφή του έργου, ποσού 443,07 ευρώ. Για την εξόφληση των υπολοίπων Α.Π.Δ. και την ασφαλιστική τακτοποίηση των απασχολούμενων στις εργασίες ανέγερσης της επίμαχης οικοδομής εκδόθηκαν από το Υποκατάστημα Ι.Κ.Α. ..., σε βάρος του εργολάβου, οι υπ’ αριθμ. .../...2006 Π.Ε.Ε., χρονικών περιόδων 5, 6, 7, 10, 11, 12/2005 και 1/2006 ποσού 13.794,02 ευρώ, .../0...2006 Π.Ε.Ε., χρονικών περιόδων 5, 7, 8, 9 και 10/2006, ποσού 12.324,66 ευρώ, …2007 Π.Ε.Ε., χρονικής περιόδου 12/2006, συνολικού ποσού 1.043,81 ευρώ, .../...-2007 Π.Ε.Ε., χρονικών περιόδων 6, 7 και 9/2007, ποσού 6.573,81 ευρώ, .../10-06-2008 Π.Ε.Ε., χρονικών περιόδων 10, 11, 12/2007 και 1, 2, 3 και 4/2008, ποσού 12.814,31 ευρώ, ….-2009 Π.Ε.Ε., χρονικών περιόδων 6 και 7/2008 ποσού 3.604,80 ευρώ και ….-2013 Π.Ε.Ε., χρονικών περιόδων 8/2007 και 5/2008, ποσού 2.045,69 ευρώ. Στη συνέχεια, κατά τον επιτόπιο έλεγχο που διενεργήθηκε στις 21-11-2013 από τους αρμόδιους υπαλλήλους του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. στην εν λόγω οικοδομή διαπιστώθηκε η αποπεράτωσή της. Βάσει δε του πορίσματος του ελέγχου και των λοιπών προσκομισθέντων στοιχείων (οικοδομική άδεια και διάγραμμα κάλυψης της οικοδομής) τροποποιήθηκε - κατόπιν διαπίστωσης εσφαλμένων εγγραφών - ο Πίνακας 1 (του άρθρου 38 του Κανονισμού Ασφάλισης του Ι.Κ.Α./Ε.Τ.Α.Μ.), με αποτέλεσμα να προκύψουν διαφορές μεταξύ των τελικών ελάχιστα απαιτούμενων ημερών εργασίας, σύμφωνα με τον εν λόγω πίνακα και το προβλεπόμενο από το ανωτέρω άρθρο αντικειμενικό σύστημα υπολογισμού τους, και των δηλωθέντων ημερομισθίων με τις παραπάνω Α.Π.Δ. Σχετικώς, συντάχθηκε από αρμόδιο όργανο του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. Λάρισας η υπ’ αριθμ. ….2014 Έκθεση Ελέγχου Οικοδομοτεχνικού Έργου, με την οποία, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 38 του Κανονισμού Ασφάλισης του Ι.Κ.Α., υπολογίστηκε ότι υπολείπονταν 22 κατ’ ελάχιστον απαιτούμενες ημέρες εργασίας για την εκτέλεση των εργασιών κατά τη δεύτερη κατασκευαστική φάση (δάπεδα, χρώματα και λοιπές εργασίες), χρονικής περιόδου Αυγούστου του 2008 και ύψους 1.005,14 ευρώ. Κατόπιν τούτου, εκδόθηκε από το Περιφερειακό Υποκατάστημα του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. Λάρισας η υπ’ αριθμ. ….2014 Π.Ε.Ε., μισθολογικής περιόδου 8/2008, με την οποία επιβλήθηκαν σε βάρος του εργολάβου και των οικοπεδούχων-εκκαλούντων οι προσδιορισθείσες με την προαναφερόμενη έκθεση ελέγχου ασφαλιστικές εισφορές ποσού 1.005,14 ευρώ, καθώς και η υπ’ αριθμ. ….-2014 Π.Ε.Π.Ε.Ε., της αυτής μισθολογικής περιόδου, με την οποία επιβλήθηκε σε βάρος του εργολάβου πρόσθετη επιβάρυνση σε ποσοστό 30% επί των άνω εισφορών, ποσού 301,54 ευρώ. Κατά όλων των προαναφερθεισών Π.Ε.Ε. και Π.Ε.Π.Ε.Ε. οι εκκαλούντες άσκησαν την υπ’ αριθμ. .../...2014 ένσταση, ισχυριζόμενοι ότι, αφού ο εργολάβος ανέλαβε με απόλυτη ευθύνη την ανέγερση της επίμαχης οικοδομής με το σύστημα της αντιπαροχής, εκτελώντας τις σχετικές εργασίες υπό καθεστώς ελευθερίας ενεργειών, χωρίς υπηρεσιακή εξάρτηση, επιστασία ή επιτήρηση από τους ίδιους και χωρίς να παρέχεται σε αυτούς εξαρτημένη εργασία από τον τελευταίο ή τα προσληφθέντα από αυτόν συνεργεία, υπόχρεος για την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών προς το Ι.Κ.Α. είναι ο εργολάβος, ως πραγματικός εργοδότης των υπαγόμενων στο Ι.Κ.Α. εργαζομένων που παρείχαν τις υπηρεσίες τους για λογαριασμό του και υπό την εξάρτηση αυτού. Η Τ.Δ.Ε. του Περιφερειακού Υποκαταστήματος Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. που επελήφθη της υπόθεσης, αφού έλαβε υπόψη: 1) την εισήγηση της υπηρεσίας περί απόρριψης της ένστασης: α) ως εκπρόθεσμης όσον αφορά τις υπ’ αριθμ. .../...2006, .../...2006, .../3-7-2007, .../...-2007, .../...2008 και .../19-6-2013 Π.Ε.Ε., δεδομένου ότι αυτές επιδόθηκαν είτε στις 5-5-2009 (η υπ’ αριθμ. .../13-04-2009) είτε στις 27-02-2014 (οι λοιπές), η δε ένσταση υποβλήθηκε στις 9-4-2014 και β) ως αβάσιμης, διότι, επί ανάθεσης οικοδομικών εργασιών εργολαβικώς, κατά το σύστημα της αντιπαροχής, εργοδότες για την καταβολή των εισφορών θεωρούνται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον ο αρχικός κύριος και ο εργολάβος κατασκευαστής, 2) τους ισχυρισμούς των ενισταμένων-εκκαλούντων, οι οποίοι παραστάθηκαν μετά της δικηγόρου τους Τ. και επανέλαβαν τις αιτιάσεις που ανέπτυξαν με την ένστασή τους, ισχυρίστηκαν δε ότι η κατασκευή της επίμαχης οικοδομής ολοκληρώθηκε το 2006, ότι οι ίδιοι δεν είχαν λάβει γνώση του πίνακα ληξιπρόθεσμων χρεών και ότι, πάντως, ο ...ς είχε αναλάβει την πλήρη ευθύνη για την καταβολή των εισφορών ενώπιον των αρμόδιων οργάνων του Ι.Κ.Α. και 3) την ένορκη κατάθεση του ... ..., ο οποίος δήλωσε ότι ο ...ς είχε αναλάβει με το σύστημα της αντιπαροχής την ανέγερση της επίμαχης οικοδομής και την καταβολή των σχετικών εισφορών και ότι είχε συμβεί το ίδιο και σε προσωπική του υπόθεση, με την υπ’ αριθμ. .../Συν....-2014 απόφασή της συγχώρεσε το εκπρόθεσμο και απέρριψε την ένσταση ως αβάσιμη.

7. Επειδή, κατά της ως άνω πράξης οι ήδη εκκαλούντες άσκησαν την με ημερομηνία κατάθεσης 20-1-2015 προσφυγή ζητώντας την ακύρωσή της, επαναλαμβάνοντας τις αιτιάσεις της ένστασής τους. Επιπροσθέτως, με το από 17-2-2020 κατατεθέν υπόμνημά τους, προέβαλαν ότι οι ένδικες υπ’ αριθμ. .../...2006, .../...2006, .../3-7-2007, .../...-2007, .../10-06-2008, .../13-04-2009 και .../19-6-2013 Π.Ε.Ε. είναι νομικώς πλημμελείς, δεδομένου ότι στα σώματα αυτών αναγράφονται μόνο τα στοιχεία του εργολάβου του έργου ως υπόχρεου και όχι και τα δικά τους. Επιπλέον, ισχυρίσθηκαν, επίσης με το υπόμνημα, ότι το εφεσίβλητο τους ενημέρωσε καθυστερημένα για την ύπαρξη των ένδικων οφειλών, με αποτέλεσμα να τους έχουν επιβληθεί υπέρογκες προσαυξήσεις επί των κύριων οφειλών. Προς απόδειξη δε των ισχυρισμών τους, προσκόμισαν, μεταξύ άλλων: 1) το υπ’ αριθμ. 4512/2004 προσύμφωνο μεταβίβασης ποσοστών εξ αδιαιρέτου οικοπέδου και σύμβαση εργολαβίας της Συμβολαιογράφου ...ς …., σύμφωνα με το οποίο οι ανωτέρω συμφώνησαν ότι: α) ο εργολάβος θα προβεί επιμελεία και φροντίδα του, ιδίαις δαπάναις και άνευ ουδεμίας χρηματοδοτήσεως ή επιβαρύνσεως των οικοπεδούχων, πλην της μεταβιβάσεως ποσοστών οικοπέδου, στην ανέγερση πολυκατοικίας, β) η ανέγερση της οικοδομής θα γίνει με δαπάνες, επιμέλεια και ευθύνη του εργολάβου, ο οποίος θα οφείλει να καταβάλει τα ημερομίσθια εργατοτεχνιτών και τις εργοδοτικές και εργατικές εισφορές προς το Ι.Κ.Α. και τα λοιπά ασφαλιστικά ταμεία, γ) ο εργολάβος θα καταβάλει κάθε επιμέλεια για την εκλογή έμπειρων και κατάλληλων τεχνιτών και εργατών και για την έντεχνη και κανονική εκτέλεση του έργου, δ) οι οικοπεδούχοι θα παρακρατήσουν υπέρ εαυτών ποσοστό 229,33/1000 εξ αδιαιρέτου του όλου οικοπέδου και θα αναλάβουν την υποχρέωση ως εργολαβικό αντάλλαγμα να πωλήσουν, παραχωρήσουν και μεταβιβάσουν στον εργολάβο ή στα υπ’ αυτού υποδειχθησόμενα τρίτα πρόσωπα κατά πλήρες δικαίωμα κυριότητας, νομής και κατοχής τα υπόλοιπα ποσοστά εξ αδιαιρέτου (770,67/1000) του όλου οικοπέδου μετά των αντιστοιχούντων εις αυτά δικαιωμάτων ανεγέρσεως οριζόντιων ιδιοκτησιών και ε) οι οικοπεδούχοι θα λάβουν κοινώς, αδιαιρέτως και κατ’ ισομοιρίαν, κατά πλήρη κυριότητα νομή και κατοχή τις αντιστοιχούσες στα παραπάνω ποσοστά επί του οικοπέδου οριζόντιες ιδιοκτησίες, ήτοι δύο διαμερίσματα κατοικίας πρώτου και δεύτερου ορόφου, μικτού εμβαδού 81,42 τ.μ. έκαστο και δύο κλειστούς χώρους στάθμευσης, μικτού εμβαδού 20,44 τ.μ. και 22,72 τ.μ. και 2) υπ’ αριθμ. τις …. ένορκες βεβαιώσεις των ….., οι οποίες ελήφθησαν νομοτύπως, κατ’ άρθρο 185 του Κ.Δ.Δ., από την Ειρηνοδίκη Λάρισας …. (σχετ. η από 29-5-2019 κλήση και η υπ’ αριθμ. …. έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας της Περιφέρειας του Εφετείου Λάρισας ….), οι οποίοι επιβεβαίωσαν ότι ο εν λόγω εργολάβος είχε αναλάβει την καταβολή των εισφορών και αθέτησε τις υποχρεώσεις του και ότι το ίδιο συνέβη και με τις δικές τους οικοδομές που ανέγειραν με το σύστημα της αντιπαροχής και τον ίδιο εργολάβο. Αντιθέτως, το ήδη εφεσίβλητο ν.π.δ.δ. με την από 4-5-2018 κατατεθείσα έκθεση απόψεών του, όπως αυτή αναπτύχθηκε με το από 17-2-2020 κατατεθέν υπόμνημα, ζήτησε την απόρριψη της προσφυγής, προβάλλοντας ότι νομίμως εκδόθηκαν οι ένδικες πράξεις και ότι, πάντως, η ένσταση ασκήθηκε εκπροθέσμως όσον αφορά τις υπ’ αριθμ. .../...2006, .../...2006, .../3-7-2007, .../...-2007, .../...2008, και .../19-6-2013 Π.Ε.Ε. Προς απόδειξη δε των ισχυρισμών του, προσκόμισε, μεταξύ άλλων, το από 26-2-2014 αποδεικτικό επίδοσης των ως άνω πράξεων στους εκκαλούντες μέσω Ελληνικών Ταχυδρομείων.

8. Επειδή, το πρωτόδικο Δικαστήριο, έλαβε υπόψη ότι από τα στοιχεία του φακέλου δεν προέκυπτε ότι το εφεσίβλητο ενημέρωσε τους εκκαλούντες σχετικά με το δικαίωμά τους για άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής και, άρα, ουδέποτε άρχισε η προθεσμία άσκησης της ένστασής τους, απορρίπτοντας ως αβασίμων όσων περί του αντιθέτου προβλήθηκαν από το εφεσίβλητο. Περαιτέρω, κρίθηκε ότι αβασίμως προβλήθηκε ότι οι ένδικες υπ’ αριθμ. .../...2006, .../...2006, .../3-7-2007, .../...-2007, .../...2008, .../13-4-2009 και .../19-6-2013 Π.Ε.Ε. είναι νομικώς πλημμελείς, διότι στα σώματα αυτών αναγράφονται μόνο τα στοιχεία του εργολάβου του έργου ως υπόχρεου και όχι και τα στοιχεία των εκκαλούντων. Και τούτο, διότι, σύμφωνα με το προπαρατεθέν άρθρο 8 παρ. 5 του α.ν. 1846/1951, η ευθύνη για την καταβολή των εισφορών βαρύνει, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, τον εργολάβο κατασκευαστή και τους συγκυρίους του οικοπέδου - εκκαλούντες, στους οποίους επιδόθηκαν οι Π.Ε.Ε. αυτές και οι οποίοι, πάντως, έλαβαν αποδεδειγμένα γνώση αυτών, αφού άσκησαν σχετική ένσταση. Εξάλλου, ο ισχυρισμός των εκκαλούντων περί καθυστερημένης ενημέρωσής τους ως προς τις ένδικες οφειλές και συνακόλουθης επιβάρυνσής τους με υπέρογκες προσαυξήσεις απορρίφθηκε, προεχόντως ως απαραδέκτως προβαλλόμενος το πρώτον με το υπόμνημα, δεδομένου ότι, κατά την έννοια του άρθρου 138 του Κ.Δ.Δ., με το υπόμνημα μπορεί να γίνει ανάπτυξη μόνο των προβληθέντων με το δικόγραφο της προσφυγής ή το δικόγραφο των πρόσθετων λόγων ισχυρισμών. Περαιτέρω, το πρωτόδικο Δικαστήριο έλαβε ιδίως υπόψη ότι: α) στην περίπτωση οικοδομικών εργασιών που εκτελούνται κατόπιν ανάθεσης αυτών από τον κύριο ή τους συγκυρίους του οικοπέδου σε τρίτο πρόσωπο εργολαβικώς, κατά το σύστημα της αντιπαροχής, υπεύθυνοι εργοδότες έναντι του Ι.Κ.Α.-Ε.Τ.Α.Μ. (ήδη Ε.Φ.Κ.Α.) για την καταβολή των εισφορών που αντιστοιχούν στις προβλεπόμενες στο εργολαβικό συμβόλαιο που έχει καταρτιστεί μεταξύ των ανωτέρω μερών εργασίες, είναι, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον, ο αρχικός κύριος ή οι αρχικοί συγκύριοι του οικοπέδου και ο εργολάβος κατασκευαστής, β) η ευθύνη αυτή των συγκυρίων του οικοπέδου υφίσταται, ανεξαρτήτως των τυχόν μεταξύ αυτών και του εργολάβου υφιστάμενων συμφωνιών σχετικά με το ποιος θα βαρύνεται με τις οικείες δαπάνες και ανεξαρτήτως των τυχόν, σε εκτέλεση του εργολαβικού προσυμφώνου, πραγματοποιούμενων, κατά την ανέγερση της οικοδομής, μεταβιβάσεων ποσοστών επί του οικοπέδου μετά των αντίστοιχων διαμερισμάτων προς τον εργολάβο ή προς τρίτα πρόσωπα που θα υποδείξει αυτός, είναι δε η εν λόγω ευθύνη αλληλέγγυος και εις ολόκληρον και ανεξάρτητη του δικαιώματος αναγωγής μεταξύ πλειόνων εις ολόκληρον ευθυνομένων και γ) εντός της δικογραφίας περιλαμβάνεται μόνο ένα εργολαβικό συμβόλαιο και δη το υπ’ αριθμ. 4512/2004 προσύμφωνο, που συνιστά και το αρχικώς καταρτισθέν εργολαβικό που συνήψαν οι εκκαλούντες με τον εργολάβο ... ..., στο οποίο περιλαμβάνεται μεν ο όρος ότι τον εργολάβο βαρύνουν, μεταξύ άλλων, οι ασφαλιστικές εισφορές, ωστόσο ο όρος αυτός δεν αναιρεί την, κατά τα ανωτέρω, αλληλέγγυο και εις ολόκληρον ευθύνη των κυρίων του οικοπέδου (εν προκειμένω των εφεσιβλήτων), η οποία ευθύνη υφίσταται, όπως προαναφέρθηκε, ανεξαρτήτως των μεταξύ των οικοπεδούχων και του εργολάβου συμφωνιών σχετικά με το ποιος θα βαρύνεται με τις οικείες δαπάνες για την ανέγερση της επί του οικοπέδου τους οικοδομής. Κατόπιν τούτων και δεδομένου ότι με την προσφυγή δεν αμφισβητήθηκε το ύψος των εισφορών, το πρωτόδικο Δικαστήριο έκρινε ότι νομίμως επιβλήθηκαν σε βάρος των εκκαλούντων, ως συγκυρίων του έργου, ευθυνομένων εις ολόκληρον με τον εργολάβο, οι αναλογούσες ασφαλιστικές εισφορές με τις ένδικες Π.Ε.Ε. και επομένως, νομίμως η Τ.Δ.Ε., εφάρμοσε το νόμο, εκτίμησε τα πραγματικά περιστατικά και απέρριψε την ασκηθείσα ένσταση των εφεσιβλήτων ως προς το κεφάλαιό της αυτό.

9. Επειδή, με την κρινόμενη έφεση και το προς ανάπτυξη αυτής υπόμνημά τους, οι εκκαλούντες προβάλλουν με τον μοναδικό λόγο αυτής ότι εσφαλμένα απορρίφθηκε με την εκκαλούμενη απόφαση ο ισχυρισμός τους περί ακυρότητας των πράξεων επιβολής εισφορών λόγω μη αναγραφής στο σώμα αυτών των στοιχείων τους, ως υπόχρεων καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών. Εξάλλου, ο εφεσίβλητος Φορέας με το νομοτύπως κατατεθέν υπόμνημά του ζήτησε την απόρριψη της έφεσης ως αβάσιμης.

10. Επειδή, ο ως άνω λόγος της έφεσης κρίνεται απορριπτέος ως αβάσιμος και τούτο διότι σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην 4η σκέψη της παρούσας, ο ασφαλιστικός Οργανισμός δικαιούται να στραφεί με την έκδοση Πράξης Επιβολής Εισφορών (Π.Ε.Ε.) έναντι ενός εκ των ως άνω συνυπόχρεων εις ολόκληρον προσώπων, εν προκειμένω δε οι επίμαχες Π.Ε.Ε. εκδόθηκαν μόνον σε βάρος του εργολάβου, ο οποίος ανέλαβε την εκτέλεση του οικοδομικού έργου με το σύστημα της αντιπαροχής και όχι σε βάρος των εφεσίβλητων, αρχικών συγκύριων του οικοπέδου, τα στοιχεία των οποίων νόμιμα δεν αναφέρονται στις εν λόγω Π.Ε.Ε., καθόσον δεν αφορούν αυτούς, παρόλο που οι και ίδιοι ευθύνονται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον για την καταβολή των εισφορών, ενώ, εξάλλου, ο εφεσίβλητος Φορέας δεν ήταν υποχρεωμένος να εκδώσει και επ’ ονόματί τους Πράξεις Επιβολής Εισφορών. Επομένως, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που, με την εκκαλούμενη απόφασή του, έκρινε ομοίως, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τον νόμο και εκτίμησε τα πραγματικά περιστατικά.

11. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν αυτών, η κρινόμενη έφεση πρέπει ν’ απορριφθεί, να καταπέσει το καταβληθέν παράβολο υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου κατ’ άρθρο 277 παρ. 9 του Κ.Δ.Δ., ενώ, κατ’ εκτίμηση των προαναφερόμενων περιστάσεων, να απαλλαγούν οι εκκαλούντες από τα δικαστικά έξοδα του εφεσίβλητου Φορέα κατ’ άρθρο 275 παρ. 1 εδαφ. ε΄ του Κ.Δ.Δ..

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Απορρίπτει την έφεση.

Διατάσσει την κατάπτωση του παραβόλου υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου.

Απαλλάσσει τους εκκαλούντες από τα δικαστικά έξοδα του e-Ε.Φ.Κ.Α.

Η απόφαση αυτή δημοσιεύτηκε στη Λάρισα, στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου κατά την έκτακτη δημόσια συνεδρίαση της 21-1-2025.

Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ  Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ