ΑΔΙΚΟΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΚΑΤ’ΑΡ.105 ΕΙΣΝΑΚ – ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ Κ.Β.Σ ΑΠΟ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΑΡΧΗ – ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΛΟΓΩ ΗΘΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ. ΕΦΕΤΕΙΟ – ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΗ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ ΕΦΕΣΕΩΝ – ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΚΑΛΟΥΜΕΝΗ ΠΟΣΟ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΔΕΚΤΗ Η ΕΦΕΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ. Με τις κρινόμενες αντίθετες εφέσεις, ζητείται η εξαφάνιση της εκκαλουμένης, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή της ήδη εφεσίβλητης-εκκαλούσας και αναγνωρίσθηκε η υποχρέωση του εκκαλούντος-εφεσιβλήτου Δημοσίου να της καταβάλει, κατ’ εφαρμογή των αρ. 932 ΑΚ και 105 του ΕισΝΑΚ, το ποσό των 8.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που η εφεσίβλητη-εκκαλούσα υπέστη από παράνομες πράξεις των οργάνων Δ.Ο.Υ. κατά τη διενέργεια φορολογικού ελέγχου στην ατομική της επιχείρηση και συγκεκριμένα από την παράνομη σε βάρος της επιβολή προστίμων Κ.Β.Σ. Το Δικαστήριο κρίνει ότι θεμελιώνεται αδικοπρακτική ευθύνη του Δημοσίου, κατ’ αρ.105 του ΕισΝΑΚ, όπως ορθώς κρίθηκε με την εκκαλουμένη, καθόσον, η Φορολογική Αρχή, δυνάμει νέας έκθεσης ελέγχου των υπαλλήλων της, έκρινε ότι το σύνολο των στοιχείων με εκδότη Α.Ε και λήπτρια την εφεσίβλητη-εκκαλούσα, για τις επίμαχες χρήσεις 2008 και 2009, αντιστοιχούσε σε καθ’ όλα πραγματικές συναλλαγές, πλην όμως, όχι μόνον δεν προέβη σε διαγραφή των υπέρογκων προστίμων, αλλά, αντιθέτως, ο Προϊστάμενος της Δ.Ο.Υ. ένα περίπου έτος μετά τη σύνταξη της νέας εκθέσεως ελέγχου, κίνησε ποινική δίωξη εις βάρος της για το αδίκημα της μη καταβολής χρεών στο Δημόσιο. Επιπροσθέτως, η ανωτέρω Φορολογική Αρχή προχώρησε σε λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης εις βάρος της εφεσίβλητης-εκκαλούσας, ενώ, ακόμη και μετά την ακύρωση των εν λόγω προστίμων Κ.Β.Σ. με αποφάσεις του Διοικ ΠρωτΘεσ, άσκησε έφεση κατά αυτών, ενώ τελούσε σε γνώση της μη στοιχειοθετήσεως της αποδιδομένης στην εφεσίβλητη-εκκαλούσα παραβάσεως. Το παρόν Δικαστήριο λοιπόν, κρίνει ότι το Δημόσιο οφείλει να καταβάλει στην εφεσίβλητη-εκκαλούσα, χρηματική ικανοποίηση ποσού 20.000 ευρώ, νομιμοτόκως. Συνεπώς, η σχετική κρίση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που επιδίκασε το ποσό των 8.000 ευρώ, είναι εσφαλμένη. Συνεκδικάζει τις αντίθετες εφέσεις – Απορρίπτει την έφεση του Δημοσίου – Δέχεται εν μέρει την αντίθετη έφεση της ενάγουσας και μεταρρυθμίζει την υπ’αρ. 4066/23 απόφαση του ΤριμΔιοικΠρωτΘεσ. [ Αρ. 105 ΕισΝΑΚ, αρ, 57, 59,440, 932 ΑΚ, αρ.5 παρ.1, 63 παρ. 1, 80 παρ. 2, 197 ΚΔΔ, αρ. 16 παρ. 6 Ν.2873/00 ]