Ο.Τ.Α – ΔΙΑΔΟΧΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΟΡΙΣΜΕΝΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΚΑΛΥΨΗ ΠΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ – ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΑΤ’ΕΠΙΦΑΣΗΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΟ Ο.Τ.Α ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ – ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΩΣ ΜΙΑΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΑΟΡΙΣΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ – ΔΕΚΤΗ Η ΑΓΩΓΗ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΕΦΕΣΗΣ ΤΟΥ Ο.Τ.Α. Εν προκειμένω, ο ενάγων εξέθετε ότι προσλήφθηκε από το Δημοτικό Ωδείο, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, ως καθηγητής μουσικής, ότι δυνάμει 23 αλλεπάλληλων και συνεχόμενων συμβάσεων παρείχε τις υπηρεσίες του μέχρι και τις 30-6-2021 – Ζήτησε λοιπόν, να αναγνωριστεί ότι συνδέεται με τον εναγόμενο Ο.Τ.Α. με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και υποχρεωθεί ο τελευταίος ν’ αποδέχεται τις προσηκόντως προσφερόμενες, υπηρεσίες του. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλούμενη έκανε δεκτή την αγωγή ως βάσιμη, κατά της οποίας και παραπονείται ο εναγόμενος Ο.Τ.Α. με την κρινόμενη έφεσή του. Κρίνεται ότι η επιλογή από τον εναγόμενο του τύπου των ένδικων συμβάσεων ως μέσου πρόσληψης του ενάγοντος δεν δικαιολογείται στη συγκεκριμένη περίπτωση από κανένα αντικειμενικό λόγο, όπως θα ήταν η ανάγκη κάλυψης πρόσκαιρων ή προσωρινών αναγκών του, απέβη δε, για τον ενάγοντα ιδιαιτέρως καταχρηστική, αφού επέτρεψε την παροχή της εργασίας του υπό μισθολογικούς και συνταξιοδοτικούς όρους κατά πολύ δυσμενέστερους από εκείνους βάσει των οποίων θα έπρεπε να γίνει η πρόσληψή του για την κάλυψη πάγιων και διαρκών αναγκών του εναγομένου. Συνεπώς, οι συμβάσεις εργασίας κατ’ επίφαση χαρακτηρίστηκαν, κατά τη σύναψή τους, ως συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου, ενώ επρόκειτο για μία ενιαία σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, για την οποία ισχύουν οι διατάξεις του εργατικού δικαίου. Οι ρυθμίσεις της 1999/70 Οδηγίας και των παρ. 7 και 8 του άρθρου 103 του Συντ. δεν έχουν στην προκειμένη περίπτωση εφαρμογή, καθόσον η σχέση εργασίας του ενάγοντος, γεγονός που δεν αμφισβητείται άλλωστε και από το εναγόμενο, είχε εκκινήσει ήδη πριν την έναρξη ισχύος τους και συνεχιζόταν ακόμη και ήταν ενεργός κατά την έναρξη ισχύος τους. Ορθώς λοιπόν, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο αναγνώρισε ότι ο ενάγων συνδέεται με τον εναγόμενο Ο.Τ.Α. με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και υποχρέωσε τον τελευταίο ν’ αποδέχεται τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες του. Απορρίπτει την έφεση του ΟΤΑ. [ Αρ. 8 παρ. 1, 3 N.2112/20, αρ. 648, 669, 672 ΑΚ, αρ. 1,6 N.2527/97, αρ. 103 παρ.7-8 Συντ.,αρ.5 Π.Δ 164/04, Οδ.1999/70/ΕΚ ]