ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ – ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ – ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ ΠΡΟΣΑΥΞΗΣΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΑΓΝΩΣΤΗ ΠΗΓΗ – ΕΠΙΒΟΛΗ ΦΟΡΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ – ΕΝΔΙΚΟΦΑΝΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΗ ΔΕΔ – ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΟΣΩΝ ΤΟΥ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΥ. ΠΡΟΣΦΥΓΗ – ΕΛΛΕΙΨΗ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΣΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΝΤΑ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ. Με την κρινόμενη έφεση, ζητείται η εξαφάνιση της εκκαλουμένης, με την οποία απορρίφθηκε η προσφυγή του εκκαλούντος κατά της υπ’ αρ. 1515/20 απόφασης ΔΕΔ, κατά το μέρος της με το οποίο είχε απορριφθεί η ενδικοφανής προσφυγή του εκκαλούντος κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, με την οποία είχαν καταλογιστεί σε βάρος του κύριος φόρος, πρόστιμο, καθώς και διαφορά εισφοράς αλληλεγγύης, ενώ με την ως άνω απόφαση της Δ.Ε.Δ. τροποποιήθηκε η εν λόγω πράξη, με τη μείωση των επιβληθέντων ποσών. Ο χαρακτηρισμός των πιστώσεων στους τραπεζικούς λογαριασμούς του εκκαλούντος, ως αδικαιολόγητης προσαύξησης περιουσίας, δεν είχε την έννοια ότι τα συγκεκριμένα ποσά θεωρούνταν αμοιβές που είχε εισπράξει ο εκκαλών για την παροχή υπηρεσιών στο πλαίσιο της άσκησης της επαγγελματικής του δραστηριότητας, αλλά ότι συνιστούσαν, ενόψει της αδυναμίας υπαγωγής τους σε οποιαδήποτε από τις προβλεπόμενες στον Κ.Φ.Ε. κατηγορίες, εισόδημα από άγνωστη πηγή ή αιτία. Επομένως, νομίμως εν προκειμένω η φορολογική αρχή, αφού διαπίστωσε κατά τον έλεγχο ότι οι πιστώσεις αυτές δεν καλύπτονταν από τα δηλωθέντα εισοδήματα του εκκαλούντος, ζήτησε από αυτόν να τεκμηριώσει την πηγή προέλευσης των χρηματικών ποσών, χωρίς αυτό να συνιστά αντιστροφή του βάρους απόδειξης κι έτσι ορθώς το πρωτόδικο δικαστήριο θεώρησε ότι ο εκκαλών θα έπρεπε να αποδείξει τους ισχυρισμούς του ως προς την προέλευση των ποσών. Το Δικαστήριο κρίνει ότι οι πιστώσεις στον λογαριασμό του εκκαλούντος δεν αιτιολογούνταν, επικυρώνοντας την υπαγωγή των οικείων ποσών στην έννοια της προσαύξησης περιουσίας από άγνωστη πηγή και την επιβολή φόρου επί αυτών. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’αρ.3325/22 απόφασης του ΜονΔιοικΠρωτΘεσ. [ Αρ.277 παρ. 3,5 ΚΔΔ, αρ. 7,21 παρ. 4, 34,39,72 Ν.4172/13, αρ. 23, 27 Ν.4174/13 ]