ΕφΘεσ (Μον.-Τμ.Ε’) 450/26

ΔΗΜΟΣΙΟ – ΚΕΔΕ – ΑΤΟΜΙΚΕΣ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΧΡΕΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΦΟΡΙΑ – ΤΑΜΕΙΑΚΗ ΒΕΒΑΙΩΣΗ – ΔΕΚΤΗ Η ΑΝΑΚΟΠΗ – ΕΦΕΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ. ΕΛΛΕΙΨΗ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΕΓΓΡΑΦΩΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ – ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΩΝ ΑΤΟΜΙΚΩΝ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΩΝ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ. Εν προκειμένω, ο ανακόπτων, ήδη εφεσίβλητος εκθέτει πως το καθ’ ου η  Δημόσιο του κοινοποίησε, ατομικές ειδοποιήσεις χρεών με τις οποίες τον πληροφορούσε ότι βεβαιώθηκαν σε βάρος του, ως είδος φόρου «ΕΣΟΔΑ ΕΙΣ», ενώ αυτά προέρχονταν από δανειακή σύμβαση, που συνήψε αυτός με  Α.Ε, η οποία επιδοτήθηκε/εγγυήθηκε από το καθ’ ου Ελληνικό Δημόσιο – Ζήτησε, δε, προβάλλοντας, εκτός των άλλων και την αοριστία των ατομικών ειδοποιήσεων – καταστάσεων οφειλών (πρώτος λόγος ανακοπής), να ακυρωθούν αυτές, μετά της εμπεριεχόμενης σε αυτές ταμειακής βεβαιώσεως – Επί της ανακοπής αυτής εκδόθηκε η εκκαλουμένη, που έκανε δεκτή την ανακοπή ως προς τον πρώτο λόγο αυτής και ακύρωσε τις ατομικές ειδοποιήσεις χρεών – Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται το καθ’ ου η ανακοπή και ήδη εκκαλούν Δημόσιο. Προκύπτει εν προκειμένω, ότι δεν κοινοποιήθηκαν τα έγγραφα που συγκροτούν τον ένδικο νόμιμο τίτλο, ούτε γνωστοποιήθηκαν με άλλο νόμιμο τρόπο τα επιμέρους στοιχεία του όλου χρέους, πριν από την άσκηση της ένδικης ανακοπής του ανακόπτοντος, ενώ για πρώτη φορά το καθ‘ ου προσκομίζει αυτά ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου. Ενόψει αυτών, ήταν αδύνατον ο ανακόπτων, όταν του επιδόθηκαν οι ανακοπτόμενες ατομικές ειδοποιήσεις, να δύναται να προσδιορίσει από μόνη την αναφορά «ΕΣΟΔΑ ΕΙΣ» την προέλευση της κάθε επίδικης οφειλής, ούτε περαιτέρω στις ατομικές ειδοποιήσεις γινόταν, όπως στις (μη κοινοποιηθείσες) αναλυτικές καταστάσεις, αναλυτικός προσδιορισμός των επιμέρους κονδυλίων του κεφαλαίου και των τόκων, όπως και το χρονικό διάστημα στο οποίο αυτοί αφορούσαν. Οι παραπάνω δε, ελλείψεις επέφεραν στον ανακόπτοντα αδυναμία ουσιαστικής και δικονομικής προστασίας των δικαιωμάτων του, ήτοι επέφεραν σε αυτόν βλάβη, η οποία δύναται να επανορθωθεί μόνο με την κήρυξη της ακυρότητας των προσβαλλόμενων πράξεων. Επομένως,ορθώς το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, έκανε δεκτό τον πρώτο λόγο της ανακοπής. Απορρίπτει την έφεση του Δημοσίου κατά της υπ’αρ. 6007/25 απόφασης του ΜονΠρωτΘεσ. [ Αρ. 25 παρ. 1 Ν.2717/99, αρ. 1 Ν.4389/16, αρ. 126 παρ. 1, 520 παρ. 1 ΚΠολΔ. αρ. 2 παρ. 4, 4 Ν.4978/22, αρ. 5 ΚΦΔ, αρ. 7 παρ. 5 Ν.4224/13 ]