ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΟ – ΕΤΑΙΡΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ – ΔΙΑΤΑΓΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ – ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ – ΔΕΚΤΗ Η ΑΝΑΚΟΠΗ ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΕΤΩΝ – ΕΦΕΣΗ ΤΗΣ ΚΑΘ’ΗΣ. ΜΗ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΗΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΟΡΙΣΤΟ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΘ’ΗΣ – ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΝΕΟΥ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΤ’ΕΦΕΣΗ ΔΙΚΗ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ανακόπτοντες, ήδη εφεσίβλητοι με την ανακοπή τους ζήτησαν να ακυρωθούν οι σε βάρος τους επιταγές πληρωμής, η έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης, όπως και το απόσπασμα αυτής, καθώς και ο αναγκαστικός πλειστηριασμός της ακίνητης περιουσίας τους, για απαίτηση της καθ’ ης απορρέουσας από σύμβαση στεγαστικού δανείου – Επί της ανακοπής εκδόθηκε η εκκαλουμένη με την οποία έγινε δεκτή η ανακοπή και ακυρώθηκαν οι ως άνω πράξεις της εκτελεστικής διαδικασίας – Κατά της απόφασης αυτής παραπονείται η καθ’ ης η ανακοπή-εταιριία διαχείρισης της απαίτησης, με την κρινόμενη έφεσή της. Προκύπτει και στο παρόν Δικαστήριο, ότι ο περιορισμός της απαίτησης κατά τον τρόπο έλαβε χώρα, ήτοι όλως αορίστως, χωρίς δηλαδή να προσδιορίζεται και να εξειδικεύεται σε τι αφορά ο περιορισμός, ώστε να καθίσταται σαφές για ποια ακριβώς κονδύλια, από τα οποία απαρτίζεται η συνολική απαίτηση, εκδόθηκε η υπό κρίση διαταγή πληρωμής, με αποτέλεσμα να καταστήσει αυτήν ανεκκαθάριστη, καθώς, εφόσον η ένδικη συνολική απαίτηση συντίθεται από περισσότερα διαφορετικά επιμέρους κονδύλια, θα έπρεπε κατά τον περιορισμό του συνολικού αιτήματος να διευκρινίζεται ποια κονδύλια περιλαμβάνονται στην εκδοθείσα διαταγή πληρωμής και εξοπλίζονται με εκτελεστό τίτλο ή έστω να διαλαμβάνεται αναλογικός περιορισμός του όλου αιτήματος, ώστε να είναι αρκούντως ορισμένος ο περιορισμός. Ακολούθως, πρέπει να γίνει δεκτός ο σχετικός λόγος της ανακοπής ως βάσιμος και να γίνει δεκτή η ένδικη ανακοπή. Η εκκαλούσα δε, προβάλλει το πρώτον ενώπιον του Εφετείου τον ισχυρισμό ότι ο προσδιορισμός της απαίτησης ήταν δυνατός με απλή μαθηματική εφαρμογή όσων επιτάσσει το άρθρο 423 του ΑΚ – Ωστόσο, ο ανωτέρω ισχυρισμός τυγχάνει απορριπτέος ως απαράδεκτος, καθώς δεν προτάθηκε στην πρωτόδικη δίκη και επιπλέον, δεν εμπίπτει σε κάποια από τις περιοριστικά προβλεπόμενες στο άρθρο 527 ΚΠολΔ εξαιρέσεις. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’αρ. 144/24 αποφάσεως του ΜονΠρωτΈδεσσας. [Αρ. 527, 904, 915,916 ΚΠολΔ, αρ.12 N.2601/98 ]
info@nomotelia.gr