ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ – ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΝΟΜΙΜΗΣ ΜΟΙΡΑΣ – ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΙ ΤΗ ΝΟΜΙΜΗ ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ-ΥΙΟΥ ΤΗΣ ΔΙΑΘΕΤΙΔΟΣ – ΕΦΕΣΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ – ΟΡΘΟΣ Ο ΜΗ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΠΟΣΟΥ ΤΗΣ ΕΜΜΕΣΗΣ ΕΝΟΧΙΚΗΣ ΚΛΗΡΟΔΟΣΙΑΣ.ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΝΟΜΙΜΗΣ ΜΟΙΡΑΣ – ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΣ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΑΡΟΧΗΣ ΕΝ ΖΩΗ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ. Ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος εξέθετε ότι απεβίωσε η μητέρα του ιδίου και της πρώτης εναγόμενης, ότι με δημόσια διαθήκη της, εγκατέστησε κληρονόμους της την πρώτη εναγόμενη, στην οποία κατέλειπε όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία της, πλην του ποσοστού 50% επί οικοπέδου μετά της επ’ αυτού οικίας, το οποίο κατέλειπε στη δεύτερη εναγόμενη, ενώ υπέρ του ιδίου συνέστησε έμμεση ενοχική κληροδοσία, χρηματικού ποσού 20.000 ευρώ, με υπόχρεη για την καταβολή του την πρώτη εναγόμενη, το οποίο (ποσό), ωστόσο αυτός, ουδέποτε έλαβε και το οποίο δήλωσε ρητά με την αγωγή του ότι αποποιείται – Ότι, συνακόλουθα με τη διαθήκη της, η διαθέτης προσέβαλε το δικαίωμα της νόμιμης μοίρας του – Ζήτησε λοιπόν, να αναγνωριστεί η ακυρότητα των διατάξεων της δημόσιας διαθήκης, κατά το ποσοστό που προσβάλλεται το δικαίωμα της νόμιμης μοίρας του και να υποχρεωθούν οι εναγόμενες να του αποδώσουν το ποσοστό αυτό. Με την εκκαλουμένη, η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή και κατά αυτής παραπονούνται οι εναγόμενες. Κατ’ αρχάς, ο λόγος της υπό κρίση εφέσεως ο οποίος τείνει να θεμελιώσει ένσταση του αρ. 281 ΑΚ τυγχάνει αόριστος, αφού οι εκκαλούσες, δεν επικαλούνται αδράνεια του αντιδίκου τους, πολλώ δε μάλλον που η άσκηση της αγωγής του έλαβε χώρα οκτώ μόλις μήνες μετά το θάνατο της μητέρας του, ούτε άλλωστε επικαλέστηκαν ότι η άσκηση του δικαιώματος του εφεσίβλητου, συνεπάγεται επαχθείς για τις ίδιες επιπτώσεις. Το Δικαστήριο κρίνει ότι η αξία της πραγματικής κληρονομικής ομάδας κατά το χρόνο θανάτου της κληρονομουμένης, δηλαδή όλων των υπαρχόντων στην κληρονομιά, κατά το χρόνο αυτό, περιουσιακών στοιχείων αυτής, ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 275.000 ευρώ. Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη χρεών της κληρονομιάς, δαπάνες κηδείας, ούτε δαπάνες απογραφής, ώστε να λάβει χώρα αφαίρεσή τους από την πραγματική κληρονομική ομάδα. Για τον σχηματισμό της πλασματικής κληρονομικής ομάδας, πρέπει να συνυπολογισθεί και να καταλογισθεί για τον υπολογισμό της νόμιμης μοίρας του ενάγοντος-εφεσίβλητου, το χρηματικό ποσό των 20.000 ευρώ το οποίο αποδείχτηκε ότι το έτος 2014 δώρησε σ’ αυτόν η κληρονομούμενη. Ορθά δε, για τον προσδιορισμό της αξίας της πραγματικής κληρονομικής ομάδας, δεν λήφθηκε υπόψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο το ποσό των 20.000 ευρώ που κατέλειπε η κληρονομούμενη στον ενάγοντα-εφεσίβλητο, ως έμμεση ενοχική κληροδοσία με βεβαρημένη την πρώτη εναγόμενη-εκκαλούσα και δεν αποτελούσε στοιχείο της κληρονομιάς, ο δε εφεσίβλητος-ενάγων αποποιήθηκε αυτό με το δικόγραφο της αγωγής του. Συνεπώς, όπως ορθά κρίθηκε και με την εκκαλουμένη η νόμιμη μοίρα του εφεσίβλητου-ενάγοντος στα στοιχεία της κληρονομιαίας περιουσίας ανέρχεται σε 53.750/275.000 ευρώ, ήτοι ποσοστό 0,1954 ή 19,54 % εξ αδιαιρέτου. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’αρ.10315/24 απόφασης του ΜονΠρωτΘεσ. [ Αρ. 281, 1710, 1724, 1764, 1769, 1813, 1819, 1820, 1825, 1829, 1831-1834,1871 ΑΚ, αρ.69, 70, 176, 216 ΚΠολΔ ]