ΣΥΜΒΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΟΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΡΝΗΣΗ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΑΥΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ – ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ ΠΕΡΙ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑΣ – ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΣΘΟΥΣ ΥΠΕΡΗΜΕΡΙΑΣ – ΗΘΙΚΗ ΒΛΑΒΗ. ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ – ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΜΕΝΗ Η ΜΕΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ – ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΛΗΜΜΕΛΟΥΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ ΣΥΝΙΣΤΑΣΜΕΝΗΣ ΣΤΗΝ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΟΥΣ ΤΗΣ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΓΩΓΗΣ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ. Η ενάγουσα ιστορούσε ότι προσλήφθηκε από την εναγόμενη, με σύμβαση εξηρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, με την ιδιότητα της Διευθύντριας- Υπεύθυνης Σταθμού Αερολιμένος, ότι η εργασιακή σχέση κύλησε ομαλά, έως και τον Ιανουάριο του 2022, οπότε κι άρχισε να διαφαίνεται ένα αρνητικό κλίμα, στη συνεργασία της με μέρος των υφισταμένων της, για το οποίο και ενημέρωσε σχετικά την εναγόμενη εργοδότρια, ενώ κατά την επιστροφή της από άδεια στην εργασία της, ενημερώθηκε ότι πλέον δεν θα ασκεί καθήκοντα ως Direct Manager, αλλά θα ασκεί καθήκοντα στη θέση της υπαλλήλου Πίστας [Ramp Agent], ήτοι σε κατώτερη υπαλληλική θέση, με μείωση των αποδοχών της – Ισχυρίστηκε λοιπόν, ότι τα νέα εργασιακά καθήκοντα της συνιστούν βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας της, και λόγω της άρνησής της να τα αποδεχθεί, η εναγόμενη προέβη,παράνομα και καταχρηστικά στην καταγγελία της σύμβασης εργασίας της – Ζήτησε λοιπόν, να αναγνωριστεί ότι η ένδικη καταγγελία είναι άκυρη, να υποχρεωθεί η εναγόμενη να της καταβάλει οφειλόμενους μισθούς υπερημερίας και αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης. Κατά την κρίση του δικαστηρίου, η καταγγελία της σύμβασης εργασίας της ενάγουσας έλαβε χώρα λόγω πλημμελούς εκτέλεσης των καθηκόντων της, συνισταμένης της πλημμέλειας αυτής στην αδυναμία διατήρησης αρμονικής συνεργασίας με τους λοιπούς εργαζόμενους της επιχείρησης, στους οποίους αυτή προΐστατο και στη μη συμμόρφωση με τις υποδείξεις που της δόθηκαν από τις αρμόδιες υπαλλήλους που απέστειλε η διοίκηση της εναγομένης. Επίσης, δεν αποδείχθηκε ότι η πρόσληψη του υπαλλήλου στη θέση της ενάγουσας μετά την καταγγελία της σύμβασής της, υπήρξε μεροληπτική, κι ότι έλαβε χώρα μετά από μεθόδευση. Συνεπώς, εκ των ανωτέρω, προκύπτει ότι η επίμαχη καταγγελία της σύμβασης εργασίας δεν ήταν καταχρηστική, για το λόγο ότι η ενάγουσα/εργαζόμενη αρνήθηκε να δεχθεί την τροποποίηση των όρων σύμβασης εργασίας της, εφόσον η αξίωση της εναγόμενης για μεταβολή των όρων εργασίας της δικαιολογείται από τις συνθήκες που επικρατούσαν στο εργασιακό περιβάλλονό. Επομένως, ορθώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’αρ. 1422/23 απόφασης του ΜονΠρωτΑθ.[ Αρ. 57, 174,180,281, 288, 349-351,648,656, 669 ΑΚ, αρ. 1, 3 Ν.2112/20, αρ. 5 παρ. 3 Ν.3198/55, αρ.7 παρ. 1 Ν.2132/20, αρ.339, 614 ΚΠολΔ, αρ.8 Ν.1599/86 ]