ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ – ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ – ΕΝΔΟΣΤΡΕΦΗΣ ΔΙΚΗ – ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΑΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ – ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΗΣ – ΑΡ.66 ΠΑΡ.1 ΚΔΔ – ΚΡΙΣΙΜΟ ΝΟΜΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΦΕΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΘΕΣΜΙΑΣ. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΛΗΡΟΥΣ ΓΝΩΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΦΚΑ. ΔΕΚΤΗ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ. Ασφάλιση κοινωνική. Άσκηση από κοινωνικοασφαλιστικούς οργανισμούς προσφυγής κατά πράξεων των οργάνων τους. Ειδικότερα, με την επαναφορά της ενδοστρεφούς δίκης υπέρ κοινωνικοασφαλιστικών οργανισμών με την περ. 3 της παρ. ΙΑ του αρ. 138 του Ν.4052/12 και το άρθρο 55 του Ν.4144/13, οι οργανισμοί αυτοί έχουν δικαίωμα άσκησης προσφυγής (όπως ο Ε.Φ.Κ.Α. στην επίδικη υπόθεση) , μέσα στην οριζόμενη στην παρ. 1 του άρθρου 66 του ΚΔΔ προθεσμία εξήντα (60) ημερών, η οποία αρχίζει, δεδομένου ότι δεν προβλέπεται από την οικεία νομοθεσία δημοσίευση ή άλλος ειδικότερος τρόπος γνωστοποίησης της προσβαλλόμενης πράξης, από τότε που αυτοί έλαβαν αποδεδειγμένως πλήρη γνώση αυτής. Μη νόμιμα, εν προκειμένω, κρίθηκε με την προσβαλλόμενη ότι η προθεσμία για την άσκηση της ένδικης προσφυγής του ΟΑΕΕ κατά της απόφασης της Τ.Δ.Ε. είχε ως αφετηρία την έκδοση της εν λόγω απόφασης. Συνεπώς, βασίμως προβάλλεται ο λόγος αναίρεσης περί εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του άρθρου 66 του ΚΔΔ, ως προς την αφετηρία της εξηκονθήμερης προθεσμίας άσκησης της ενδοστρεφούς προσφυγής του Ε.Φ.Κ.Α. Δέχεται την αίτηση αναίρεσης – H υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί στο ίδιο Διοικητικό Εφετείο για νέα κρίση. [ Αρ. 7,33 Ν.702/77, αρ. 64, 66 ΚΔΔ, αρ.18 Ν.3900/10, αρ.138 παρ. ΙΑ, 139 Ν.4052/12, αρ.55 Ν.4144/13, αρ.1ο παρ. ΙΓ Ν.4093/12 ]