ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΩΝ – [ΤΡΙΤ]ΑΝΑΚΟΠΗ ΔΑΝΕΙΣΤΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΣΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΤΗΡΙΟΥ ΜΕ ΤΟ ΕΥΕΡΓΕΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ – ΑΝΑΚΟΠΕΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΩΝ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΠΙΤΑΓΩΝ ΠΡΟΣ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΩΝ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΡΙΤΟΥ – ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΗ ΑΝΑΚΟΠΩΝ. ΚΡΙΣΗ ΠΕΡΙ ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΤΩΝ ΚΛΗΡΟΝΟΜΩΝ/ΑΝΑΚΟΠΤΟΥΣΩΝ ΤΗΣ Β’ ΚΑΙ Γ’ ΑΝΑΚΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ – ΜΗ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΛΟΓΩΝ ΑΝΩΤΕΡΑΣ ΒΙΑΣ – ΕΚΠΤΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΕΡΓΕΤΗΜΑ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ – ΔΕΚΤΗ Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ. ΔΕΚΤΗ Η ΥΠΟ ΣΤ. Α’ ΑΝΑΚΟΠΗ – ΑΚΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ ΠΡΟΣ ΕΚΔΟΣΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΗΤΗΡΙΟΥ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΩΝ ΥΠΟ ΣΤ. Β’ ΚΑΙ Γ’ ΑΝΑΚΟΠΩΝ. Eιδικότερα, εν προκειμένω, με την υπό στ. Α’ ανακοπή του, ο ανακόπτων εκθέτει ότι μη ορθά έγινε δεκτή η αίτηση των καθ’ ων για χορήγηση Κληρονομητηρίου επί της κληρονομιαίας περιούσιας της Α., που πιστοποιεί ότι οι καθ’ ων είναι μοναδικές εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της Α., με το ευεργέτημα της απογραφής – Ότι για τους λόγους που αναλυτικά παραθέτει στην ανακοπή του είναι ανακριβής η προσβαλλόμενη Πράξη δυνάμει της οποίας θα εκδοθεί το Πιστοποιητικό – Κληρονομητήριο και ζητά να ακυρωθεί αυτή. Κατ’αρχάς η υπό στ. Α’ ανακοπή, κατά την κρίση του Δικαστηρίου είναι τριτανακοπή, καθώς ο αιτών δεν ήταν διάδικος/αιτών κατά τη διαδικασία κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη πράξη, πλην όμως τυγχάνει δανειστής της σχετικής κληρονομιαίας περιουσίας, έχοντας έννομο συμφέρον. Με την υπό κρίση Β’ ανακοπή τους οι ανακόπτουσες ισχυρίζονται ότι τους επιδόθηκε η ανακοπτόμενη δήλωση επιβολής κατάσχεσης εις χείρας τρίτου του καθ’ ου, ως δανειστή της κληρονομιάς (της Α.), με την οποία επιτάσσονται οι μισθωτές ακινήτου της κληρονομιάς – Περαιτέρω, ισχυρίστηκαν ότι ο καθ’ ου δεν τυγχάνει δανειστής της κληρονομιαίας περιουσίας της Α., αλλά του συζύγου αυτής και προαποβιώσαντος Δ. μετά το θάνατο του οποίου, η Α., βασική κληρονόμος αυτού κατά ποσοστό 50%, αποδέχθηκε την κληρονομιά με το ευεργέτημα της απογραφής, η οποία ήδη διενεργείται, χωρίς να έχει ακόμα ολοκληρωθεί, από λόγους που δεν άπτονται της δικής της υπαιτιότητας, αλλά εξαιτίας λόγων ανωτέρας βίας – Ζητούσαν λοιπόν, να ακυρωθούν η δήλωση επιβολής κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, οι σχετικές δηλώσεις τρίτων και κάθε άλλη συναφής πράξη εκτέλεσης. Στην υπό κρίση Β’ ανακοπή, παραδεκτώς σωρεύονται, η ανακοπή κατά της εκτέλεσης εκ του αρ.933 ΚΠολΔ με την αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση κατ’ αρ.914 ΚΠολΔ. Με την υπό κρίση Γ’ ανακοπή τους οι ανακόπτουσες ισχυρίζονται ότι επιδόθηκαν προς αυτές επιταγές προς εκτέλεση του καθ’ ού , υπό την ιδιότητά τους ως νομίμων εξ αδιαθέτου κληρονόμων του Δ., να καταβάλλουν προς τον καθ’ ου τα ποσά που αναφέρονται στις επιταγές, ενώ ακολούθως ο καθ’ ου τους επέδωσε, δηλώσεις επιβολής κατάσχεσης εις χείρας τρίτου – Εκθέτουν δε, ότι η απογραφή της κληρονομιάς του Δ. βρίσκεται εν εξελίξει και ουδέποτε εξέπεσε η Α. από το ευεργέτημα της απογραφής – Ζητούν λοιπόν, να ακυρωθούν οι επιταγές προς εκτέλεση και οι δηλώσεις επιβολής κατάσχεσης εις χείρας τρίτου του καθ’ ού. Στην υπό κρίση Γ’ ανακοπή παραδεκτώς σωρεύονται η ανακοπή εκ του αρ. 933 ΚΠολΔ με την αίτηση επαναφοράς των πραγμάτων στην προτέρα κατάσταση κατ’ αρ. 914 ΚΠολΔ. Ο καθ’ ου ζήτησε την απόρριψη αμφοτέρων των υπό στ. Β’ και Γ’ ανακοπών, λόγω έκπτωσης των ανακοπτουσών από το ευεργέτημα της απογραφής, αφού έχουν παρέλθει προ πολλού οι νόμιμες προθεσμίες ολοκληρώσεως αυτής, προβάλλοντας, επικουρικά για την περίπτωση που τυχόν γίνει δεκτό ότι η προθεσμία της απογραφής μπορεί να παραταθεί πέραν του 4μήνου, για λόγους ανωτέρας βίας, ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως του δικαιώματος των ανακοπτουσών και των δικαιοπαρόχων τους αντίστοιχα, συνιστάμενο στην εκ δόλου καθυστέρηση εκ μέρους τους της όλης διαδικασίας της απογραφής. Κρίνεται ότι τα επικαλούμενα από τις ανακόπτουσες περιστατικά δεν συνιστούν, κατ’ αντικειμενική κρίση, γεγονότα ανώτερης βίας και δη η αντικατάσταση των πραγματογνωμόνων ή του συμβολαιογράφου και μόνον, λαμβανομένων υπόψη και συνεκτιμώντας και την όλη συμπεριφορά των ίδιων και της δικαιοπαρόχου τους Α., οι οποίες δεν πρόεκυψε ότι συνεργάστηκαν καλόπιστα προς την ευόδωση της απογραφής, αλλά αντιθέτως, ήδη από τον θάνατο του Δ., καθυστερούν συστηματικά την ολοκλήρωση της διαδικασίας της απογραφής. Κρίνεται, επομένως, ότι δεν υφίσταται περίπτωση ανωτέρας βίας στα πρόσωπα των ανακοπτουσών και της δικαιοπαρόχου τους Α., αντιθέτως, αποδεικνύονται μεθοδευμένες ενέργειες εκ μέρους των τελευταίων προκειμένου να κωλυσιεργήσουν την ολοκλήρωση της απογραφής. Κατόπιν τούτων κρίνεται ότι οι ανακόπτουσες εξέπεσαν, πλέον, από το ευεργέτημα της απογραφής και θεωρούνται λοιπόν, απλοί και όχι επ’ ωφελεία απογραφής κληρονόμοι της Α., η οποία ήταν κληρονόμος του Δ.,γενομένης δεκτής της ένστασης καταχρηστικής ασκήσεως του σχετικού δικαιώματος των ανακοπτουσών. Αναφορικά με την υπό στ. Α’ ανακοπή, συνεπεία της ανωτέρω κρίσεως, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι στο ανακλήτεο Κληρονομήτηριο αναγράφεται μεν, ότι οι καθ’ ων είναι κληρονόμοι της Α. με το ευεργέτημα της απογραφής, χωρίς όμως να διευκρινίζονται οι συνέπειες του ευεργετήματος της απογραφής, όπως θα έπρεπε, αυτό θα πρέπει να ανακληθεί. Δέχεται την υπό στ. Α’ ανακοπή – Ακυρώνει την Πράξη του παρόντος Δικαστηρίου βάσει της οποίας θα εξέδιδε σχετικό Πιστοποιητικό – Κληρονομητήριο. Απορρίπτει τις υπό στ. Β’ και Γ’ ανακοπές – Επικυρώνει τις δηλώσεως επιβολής κατάσχεσης εις χείρας τρίτου, καθώς και τις επιταγές προς εκτέλεση του καθ’ ου. [ Αρ. 218, 583, 586 παρ. 1,588, 819,820, 824 παρ.1, 914,933 ΚΠολΔ, αρ. 3,4 Ν.5095/24, αρ.255,279, 1901, 1902, 1904, 1905, 1907,1911 ΑΚ ]