ΥΠΕΡΧΡΕΩΜΕΝΑ ΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ – ΡΥΘΜΙΣΗ ΟΦΕΙΛΩΝ ΒΑΣΕΙ ΤΟΥ Ν.3869/10. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ – ΟΡΙΑ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ. ΔΕΚΤΗ Η ΕΦΕΣΗ – ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΙΤΗΣΗ. Αίτηση ερμηνείας απόφασης υπαγωγής στις ευεργετικές διατάξεις του Ν.3869/10, ως προς το ύψος των δόσεων και τον τρόπο εκτοκισμού – Έφεση. Ειδικότερα, ο αιτών-εκκαλών ζήτησε να διαταχθεί η ερμηνεία της υπ’αρ.220/17 απόφασης του ΕιρΝίκαιας ως προς το τελικό ποσό καταβολής εκάστη δόσης για την τήρηση της ρύθμισης του αρ. 8 παρ.2 Ν.3869/10, καθώς στο σκεπτικό της απόφασης ορίζεται διαφορετικό ποσό (350 ευρώ), από ότι στο διατακτικό (330 ευρώ) και να διευκρινιστεί ότι για την τήρηση της ρύθμισης οφείλει να καταβάλει μηνιαία δόση 330 ευρώ για τέσσερα έτη. Κατ’αρχάς, νομικές ή ουσιαστικές πλημμέλειες της αποφάσεως δεν είναι δυνατό να καλυφθούν με τη μέθοδο της ερμηνείας. Δεν επιτρέπεται κατά την ερμηνεία να επανεκτιμηθούν οι αποδείξεις που είχαν διεξαχθεί. Κρίνεται ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που έκανε εν μέρει δεκτή την ένδικη αίτηση ως προς τη διάταξη της για την διάσωση της κύριας κατοικίας του αιτούντος κατά το ότι το αναφερόμενο σε αυτή επιτόκιο θα υπολογίζεται στην εκάστοτε μηνιαία δόση των 120 ισόποσων μηνιαίων καταβολών των 156,04 ευρώ που επιβλήθηκαν στον αιτούντα και όχι στο σύνολο του κεφαλαίου που ορίστηκε και όχι και για το αίτημα του τελικού ποσού καταβολής εκάστης δόσης, καθώς στο σκεπτικό αυτής αναφέρεται ποσό 350 ευρώ, ενώ στο διατακτικό της αναφέρει ποσό 330 ευρώ, εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις. Εν προκειμένω λοιπόν, δέχεται εν μέρει την αίτηση και διευκρινίζει ότι για την τήρηση της ρύθμισης ο αιτών οφείλει να καταβάλει μηνιαία δόση ποσού 330 ευρώ επί τέσσερα χρόνια συμμέτρως προς τους πιστωτές του. Δέχεται την έφεση κατά της υπ’αρ. 27/25 απόφασης του ΜονΠρωτΠειρ. [ Αρ. 315,316 ΚΠολΔ, αρ.8 παρ.2, 9 παρ.2 Ν.3869/10]