ΑΓΩΓΗ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ – ΥΠΑΡΞΗ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ – ΕΚΔΟΣΗ ΜΗ ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΠΕΡΙ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗΣ Ή ΚΑΤΕΔΑΦΙΣΗΣ ΤΩΝ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ – ΜΗ ΤΗΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΤΑΓΩΝ ΤΗΣ ΜΗ ΟΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ – ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ ΚΛΗΣΗΣ ΓΙΑ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΦΕΣΕΩΝ. Διαφορά από αγωγή διανομής ακινήτου – Περίπτωση ύπαρξης στο υπό διανομή επίδικο ακίνητο, αυθαίρετων κατασκευών, που δεν είχαν τακτοποιηθεί ή νομιμοποιηθεί, τουλάχιστον μέχρι τον χρόνο σύνταξης της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης. Προκύπτει εν προκειμένω, ότι δεν τηρήθηκαν τα όσα επιτάχθηκαν με τη μη οριστική απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, είτε αναφορικά με την καταβολή του ενιαίου ειδικού προστίμου τακτοποίησης, είτε ως προς το σκέλος δια του οποίου ζητήθηκε διαζευκτικώς η προσκόμιση βεβαίωσης περί κατεδάφισης των αυθαίρετων κατασκευών. Συνακόλουθα, το αίτημα που υποβάλλουν οι καλούντες δια των προτάσεων της κλήσης προς περαιτέρω συζήτηση των εφέσεων, δεν υποβάλλεται παραδεκτά. Επιπροσθέτως, εφόσον, στην προκειμένη περίπτωση, δεν υφίσταται νόμιμα προκαλούμενη στάση δίκης, δοθέντος ότι, η μη οριστική απόφαση συνεχίζει να παράγει την θετικής μορφής ενδοδιαδικαστική δέσμευση, κατά την οποία οι διάδικοι, δεν έχουν το δικαίωμα να αρνηθούν την εκτέλεση όσων με αυτή επιτάχθηκαν. Αντιθέτως, προκύπτει ότι με το πρόσχημα και την επικάλυψη της «κλήσης», οι καλούντες επιχειρούν να δημιουργήσουν μία στάση δίκης, όχι για να συζητηθεί η υπόθεση, αλλά για να συζητηθεί στην πραγματικότητα η ανάκληση της μη οριστικής απόφασης, πλην όμως απαραδέκτως, διότι ο διάδικος δεν δικαιούται να επαναφέρει την υπόθεση προς συζήτηση με κλήση και αίτημα ανάκλησης, με τον ισχυρισμό ότι είναι εσφαλμένη η μη οριστική απόφαση. Απορρίπτει την κλήση ως απαράδεκτη. [ Αρ.309 ΚΠολΔ, αρ. 92, 93 Ν.4495/17, αρ. 81 παρ. 4-5 N.4759/20 ]