ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΑΚΙΝΗΤΟΥ – ΣΥΜΒΑΣΗ ΧΡΗΣΙΔΑΝΕΙΟΥ – ΑΤΥΠΗ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΧΡΗΣΗΣ – ΕΚΤΑΚΤΗ ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑ – ΑΝΤΙΠΟΙΗΣΗ ΝΟΜΗΣ. ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ΤΗΝ ΕΦΕΣΗ. Διαφορά από αγωγή αναγνώρισης κυριότητας και απόδοσης νομής διαμερίσματος, που παραχωρήθηκε άνευ ανταλλάγματος από τη μητέρα στην κόρη της για οικογενειακή στέγη και, μετά τον θάνατο της τελευταίας, εξακολούθησε να κατέχει ο εναγόμενος σύζυγος. Το Δικαστήριο κρίνει ότι καταρτίσθηκε άτυπο χρησιδάνειο αορίστου χρόνου, το οποίο λύθηκε αυτοδικαίως με τον θάνατο της χρησαμένης, χωρίς να αποδεικνύεται νέα συμφωνία παραχώρησης προς τον εναγόμενο. Δέχεται ότι ο εναγόμενος κατείχε το επίδικο στο όνομα άλλου και δεν απέδειξε νομή με διάνοια κυρίου, αντιποίηση νομής, άτυπη μεταβίβαση κυριότητας ή καταβολή τιμήματος, ώστε να θεμελιωθεί ένσταση ιδίας κυριότητας ή έκτακτης χρησικτησίας. Κρίνει ότι, μετά τη λύση του χρησιδανείου, η ενάγουσα δικαιούται να αναζητήσει το ακίνητο και να απαιτήσει απόδοση της νομής και κατοχής του. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’ αρ. 13/2024 απόφασης του ΜονΠρωτΣερρών. [ Αρ. 281, 810, 816-818, 980, 982, 1002, 1117, 1033,1045, 1094-1095 ΑΚ, αρ. 193 ΚΠολΔ ]
info@nomotelia.gr