ΚΟΙΝΟΣ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΠΡΩΗΝ ΣΥΖΥΓΩΝ – ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΟΣΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗ – ΑΓΩΓΗ ΣΥΖΥΓΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΚΑΤΑ ΤΟ ΗΜΙΣΥ ΤΟΥ ΑΝΑΛΗΦΘΕΝΤΟΣ ΠΟΣΟΥ – ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΓΩΓΗ. ΑΝΑΠΟΔΕΙΚΤΟΣ Ο ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΟΣ ΠΕΡΙ ΛΗΨΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΣΟΥ ΠΟΥ ΦΥΛΑΣΣΟΤΑΝ ΣΤΗΝ ΤΕΩΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΣΤΕΓΗ. ΜΗ ΝΟΜΙΜΟ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΛΟΓΩ ΗΘΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΟΥ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΗΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΩΓΗΣ. ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΣΗ ΕΦΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΥΤΩΝ. Εν προκειμένω, ο ενάγων εκθέτει ότι η εναγομένη είναι πρώην σύζυγος του, ότι τηρούσαν κοινό τραπεζικό λογαριασμό, τα χρήματα του οποίου προέρχονταν από αποταμιεύσεις τους, ωστόσο μετά τη διάσπαση της έγγαμης σχέσης τους, η εναγομένη προέβη σε διαδοχικές αναλήψεις χρημάτων, το δε σύνολο του υπολοίπου του κοινού λογαριασμού τοποθέτησε σταδιακά σε λογαριασμό με δικαιούχο την ίδια και τη θυγατέρα τους και ότι αρνείται μέχρι σήμερα να του αποδώσει το ήμισυ των χρημάτων – Περαιτέρω, ισχυρίστηκε ότι με την τέως σύζυγό του διατηρούσαν κοινές αποταμιεύσεις και στην άλλοτε οικογενειακή τους στέγη, τις οποίες επίσης οικειοποιήθηκε η εναγόμενη. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, δέχθηκε, εν μέρει, την αγωγή και υποχρέωσε την εναγομένη να καταβάλλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 29.657,74 €, με το νόμιμο τόκο – Κατά δε, της αποφάσεως αυτής παραπονούνται αμφότεροι οι διάδικοι με τις αντίθετες εφέσεις τους. Κατ’αρχάς η εκτιθέμενη στο αγωγικό δικόγραφο συμπεριφορά της εναγομένης να αναλάβει τα επίδικα χρηματικά ποσά, δεν συνιστά αδικοπραξία, ούτε προσβολή της προσωπικότητας του ενάγοντα κι ως εκ τούτου δεν έσφαλε το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που απέρριψε, ως μη νόμιμο, το κονδύλιο των 5.000 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Περαιτέρω, η εναγομένη επαναφέρει τον ισχυρισμό της ότι η κρινόμενη αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως καταχρηστικά ασκούμενη, δεδομένου ότι ο ενάγων είχε συναινέσει, προκειμένου τα χρήματα του κοινού λογαριασμού να προορίζονται αποκλειστικά για να στηρίξουν στο μέλλον, την απόκτηση μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών της κόρης τους – Ωστόσο, και αληθής υποτιθέμενος ο ισχυρισμός αυτός, δεν δύναται να καταστήσει καταχρηστική την αξίωση του ενάγοντα, διότι, αφενός, μεν, δεν ορίστηκε η θυγατέρα τους ως συνδικαιούχος του λογαριασμού, αφετέρου δεν προκύπτει εάν η ίδια παρακολουθεί πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί πως δεν αποδείχθηκε βάσιμος ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι η εναγόμενη έλαβε για λογαριασμό της και το ποσό των 40.000 ευρώ, καθόσον δεν προέκυψε ότι φυλασσόταν αυτό το ποσό στην οικογενειακή στέγη. Η αγωγή λοιπόν, έπρεπε να γίνει δεκτή, εν μέρει, όπως ορθώς κρίθηκε με την εκκαλουμένη. Απορρίπτει τις εφέσεις κατά της υπ’αρ.2245/25 απόφασης του ΜονΠρωτΘεσ. [ Αρ. 216 παρ. 1 ΚΠολΔ, αρ.1 παρ. 1, 2 Ν.5638/32, αρ. 1 N.951/71, αρ.124 Ν.Δ 118/73, αρ. 2 παρ. 1 Ν.Δ 17-7/13-8-1923, αρ.19 παρ. 4 N. 1969/91, αρ. 281, 489, 491, 493,822, 830 ΑΚ ]