ΤΡΑΠΕΖΑ – ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΑΠΟ ΣΥΜΒΑΣΗ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΟΦΕΙΛΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΑΓΩΓΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ – ΠΡΟΒΟΛΗ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΔΙΖΗΣΕΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ – ΑΝΤΕΝΣΤΑΣΗ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΡΙ ΕΚΠΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΣΤΑΣΗ ΔΙΖΗΣΕΩΣ ΛΟΓΩ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΓΙΑ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΦΕΙΛΕΤΗ ΛΟΓΩ ΥΠΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ Ν.3869/10. ΔΕΚΤΗ Η ΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ. ΔΕΚΤΗ Η ΕΦΕΣΗ. Αγωγή τραπεζικής εταιρίας για απαίτηση από σύμβαση ρύθμισης οφειλών επιχείρησης με την παροχή εγγύησης του εφεσιβλήτου Δημοσίου σε ποσοστό 80% – Ειδικότερα, η οφειλή από την ένδικη ρύθμιση υπήχθη στις διατάξεις του Ν.3816/10, καταρτισθείσας της από 14-9-2010 Πρόσθετης Πράξης, ωστόσο παρά την ευνοϊκή αυτή ρύθμιση ο πιστούχος δεν υπήρξε συνεπής, περιήλθε σε υπερημερία και για το λόγο αυτό η τράπεζα προέβη σε οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού, κατήγγειλε την ένδικη σύμβαση ενώ υπέβαλε προς το ΓΛΚ, αίτημα για την κατάπτωση της εγγύησης του Δημοσίου υπέρ του οφειλέτη, ποσό, το οποίο και αρνείται να της το καταβάλει. Κατ’ αρχάς οι περί εγγυήσεως διατάξεις των άρθρων 847 επ. ΑΚ εφαρμόζονται συμπληρωματικά και επί εγγυήσεως του Δημοσίου ενώ στις διατάξεις του Ν.2322/95, καθώς και στις εκδοθείσες Υ.Α., με τις οποίες τίθενται, εν προκειμένω, οι προϋποθέσεις και οι όροι για τη χορήγηση δανείων σε επιχειρήσεις και επαγγελματίες, δεν προβλέπεται παραίτηση του Δημοσίου από την ένσταση διζήσεως. Εν προκειμένω, δε, η εκκαλούσα τράπεζα, προς απόκρουση της προβληθείσας ένστασης δίζησης εκ μέρους του Δημοσίου, προβάλλει αντένσταση, κατ’ άρθρο 857 ΑΚ, ισχυριζόμενη ότι υπάρχει νομική αδυναμία προς επιχείρηση αναγκαστικής εκτέλεσης κατά του πρωτοφειλέτη, καθόσον έχει αυτός υπαχθεί στις διατάξεις του Ν.3869/10. Κρίνεται ότι η ανωτέρω αντένσταση περί έκπτωσης από την ένσταση διζήσεως του Δημοσίου πρέπει να γίνει δεκτή, αφού προκύπτει πράγματι ότι ο πρωτοφειλέτης, έχει υπαχθεί στο Ν.3869/10 για τη ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων. Εν τέλει, πρέπει η αγωγή να γίνει δεκτή και να υποχρεωθεί το εναγόμενο Δημόσιο να καταβάλει στην εκκαλούσα, ως καθολική διάδοχο της ενάγουσας, το ποσό των 32.418,56 ευρώ εντόκως. Δέχεται την έφεση κατά της υπ’αρ. 10344/2021 απόφασης του ΜονΠρωτΑθ. [ Αρ.1, 11 παρ. 5 Ν.2322/95, αρ. 106 παρ. 1 Ν.4549/18, ΥΑ 2/478/0025/04.01.2006, αρ.855, 856, 857 παρ. 4 ΑΚ, αρ.29, 120 Ν.4842/21, αρ. 65 Ν.2362/95, Ν.3869/10]