ΤΕΛΩΝΕΙΟ – ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΙΚΗ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΤΕΛΩΝΙΣΜΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ – ΕΠΙΒΟΛΗ ΔΙΑΦΥΓΟΝΤΟΣ ΦΠΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΠΙΣΤΟΥ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟΥ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗ ΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ – ΕΛΛΕΙΨΗ ΝΟΜΙΜΟΥ ΒΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΛΟΓΙΣΜΟΥ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ – ΔΕΚΤΗ Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΤΗΣ ΕΦΕΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ. Με την υπό κρίση έφεση ζητείται η εξαφάνιση της εκκαλουμένης, με την οποία έγινε δεκτή η προσφυγή του εφεσιβλήτου και ακυρώθηκε η πράξη του Διευθυντή Τελωνείου, κατά το μέρος που με αυτήν καταλογίσθηκε σε βάρος του, αλληλέγγυα και εις ολόκληρον με τον υπαίτιο της τέλεσης λαθρεμπορικής παράβασης το ποσό των 7.692,18 ευρώ, που αντιστοιχεί σε διαφυγόντες φόρους (ΦΠΑ) κατά τον τελωνισμό αυτοκινήτου ιδιοκτησίας του. Εφόσον η τελωνειακή αρχή δεν αμφισβήτησε ως εικονική την πώληση, ο εφεσίβλητος, ως μεταγενέστερος ιδιοκτήτης του οχήματος, δεν είναι εκ του νόμου υπόχρεος σε καταβολή του διαφυγόντος κατά την εισαγωγή ΦΠΑ. Περαιτέρω δε, εφόσον η τελωνειακή αρχή, αναγνωρίζοντας την έλλειψη γνώσης του περί της λαθρεμπορίας, δεν του απέδωσε την λαθρεμπορική παράβαση της κατοχής προϊόντος λαθρεμπορίας, ούτε τον κήρυξε ως αστικώς συνευθυνόμενο, και όθεν αλληλεγγύως συνυπόχρεο για την καταβολή των διαφυγουσών φορολογικών επιβαρύνσεων, με τον κηρυχθέντα υπαίτιο για την λαθρεμπορική εισαγωγή του οχήματος, δεν υφίσταται νόμιμη βάση για τον ένδικο καταλογισμό του διαφυγόντος ΦΠΑ σε βάρος του εφεσιβλήτου, όπως ορθώς κρίθηκε με την εκκαλουμένη. Η αναφερόμενη δε στην επίδικη καταλογιστική πράξη και επικαλούμενη με την κρινόμενη έφεση διάταξη του αρ. 177 παρ. 5 του Ν.2960/01, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι θεμελιώνει αυτοτελώς συνευθύνη του καλόπιστου ιδιοκτήτη του κατασχεθέντος οχήματος. Απορρίπτει την έφεση. [ Αρ.11,45 παρ.1,60 Ν.2859/00, αρ.26, 31,130,131,137,152,155,160,161,164,167,177 παρ.1 Ν.2960/01, αρ. 7 Ν. 3453/06 ]