AEI – ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ – ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΕΩΣ ΚΑΤΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΑΙ Ε.Λ.Κ.Ε. – ΠΑΘΗΤΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ. ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ – ΔΙΚΗΓΟΡΟΥΝΤΑ ΜΕΛΗ ΔΕΠ – ΑΣΚΗΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΣ – ΕΙΣΦΟΡΑ ΥΠΕΡ Ε.Λ.Κ.Ε. ΣΥΝΤΑΓΜΑ – ΕΣΔΑ – ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ – ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΙΤΗΣΗΣ ΑΚΥΡΩΣΗΣ. Με το κρινόμενο ένδικο βοήθημα, το οποίο τιτλοφορείται «προσφυγή» ζητείται η ακύρωση της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης της αίτησης του “προσφεύγοντος” προς τον Ε.Λ.Κ.Ε. Πανεπιστημίου, με την οποία είχε ζητήσει να του επιστραφεί το συνολικό ποσό των 15.183,16 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε ποσοστό 7% επί των εσόδων του από την άσκηση του ελευθέριου επαγγέλματος του δικηγόρου, κατά τα έτη 1999 έως 2009 και το οποίο κατέβαλε ως εισφορά υπέρ του Ε.Λ.Κ.Ε. του Πανεπιστημίου. Ακυρωτική διαφορά υπαγόμενη στην αρμοδιότητα του ΔιοικΕφετείου γεννάται και από την προσβολή πράξεων ή παραλείψεων των οργάνων του οικείου Ε.Λ.Κ.Ε. που εκδίδονται περί είσπραξης των οφειλών των καθηγητών ΑΕΙ από την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας και αφορούν την άρνηση επιστροφής χρηματικών ποσών που τα υπόχρεα σε εισφορά πρόσωπα είχαν καταβάλει ως οφειλή υπέρ του ΕΛΚΕ, κατά τα προηγούμενα έτη. Εφ’ όσον ο οικείος ΕΛΚΕ έχει ήδη ικανότητα διαδίκου, νομιμοποιείται παθητικά αποκλειστικά αυτός κατά τη συζήτηση της αίτησης ακύρωσης με την οποία αμφισβητείται η νομιμότητα της πράξης του οργάνου διοίκησής του. Το πανεπιστήμιο δεν νομιμοποιείται παθητικώς ως κύριος διάδικος στην δίκη. Η παρακράτηση ποσοστού επί των αμοιβών των μελών ΔΕΠ των ΑΕΙ από την άσκηση ελευθέριου επαγγέλματος δεν έχει τον χαρακτήρα φόρου. Προστασία ιδιοκτησίας κατά το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ. Στο προστατευτικό πεδίο του άρθρου 1 ΠΠΠ ΕΣΔΑ εμπίπτει και η σχετική με περιουσιακό δικαίωμα θεμιτή προσδοκία, η οποία έχει το χαρακτήρα επιδιώξιμης αξίωσης και δεν αποτελεί απλή διεκδίκηση για την υποστήριξη της οποίας προβάλλονται απλώς εύλογοι ισχυρισμοί δεν συνιστά, δηλαδή, απλή ελπίδα απόκτησης περιουσίας, ούτε ελπίδα ότι μπορεί να αναβιώσει παρωχημένο περιουσιακό δικαίωμα. Σε κάθε περίπτωση επέμβασης στην περιουσία ενός προσώπου, όπως είναι η επιβολή οποιουδήποτε οικονομικού βάρους πρέπει να εξετάζεται αν επιτυγχάνεται η εξασφάλιση δίκαιης ισορροπίας ανάμεσα στις απαιτήσεις του δημοσίου συμφέροντος και τις επιταγές προστασίας των θεμελιωδών ατομικών δικαιωμάτων. Εν προκειμένω, δεν υφίσταται στο πρόσωπο του αιτούντος επαρκώς θεμελιωμένη αξίωση επιστροφής ή συμψηφισμού των χρηματικών ποσών που ο ίδιος είχε καταβάλει ως εισφορά υπέρ του οικείου Ε.Λ.Κ.Ε., κατά το μέρος που τα εν λόγω ποσά αφορούν το 7% επί του καθαρού εισοδήματός του, ούτε νόμιμη συναφής προσδοκία. Η επέμβαση την οποία υπέστη ο αιτών στην περιουσία του με την καταβολή των χρηματικών ποσών που αναλογούσαν καθ’ ον χρόνο αυτή έλαβε χώρα ερειδόταν επί νομίμου βάσεως. Απορρίπτει την αίτηση ακύρωσης. [ Αρ. 23 παρ. 3 Ν. 4009/11, αρ. 1 ΠΠΠ ΕΣΔΑ ]
info@nomotelia.gr