ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΥΝΕΠΩΝ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ – ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ – ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΝΑΓΟΝΤΕΣ ΩΣ ΑΦΕΡΕΓΓΥΟΥΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΕΣ – ΧΡΗΜΑΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΛΟΓΩ ΗΘΙΚΗΣ ΒΛΑΒΗΣ. ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΓΩΓΗ – ΕΦΕΤΕΙΟ. Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες – δανειολήπτες, ισχυρίστηκαν ότι η εναγομένη απέστειλε αρχικά επιστολή στην πρώτη εξ αυτών, με την οποία την ενημέρωνε ότι την χαρακτήρισε «μη συνεργάσιμο δανειολήπτη» και ότι, αν δεν εξοφλήσει άμεσα τις δήθεν ληξιπρόθεσμες οφειλές της, θα προχωρήσει σε καταγγελία των συμβάσεων, ενώ απέστειλε και στο δεύτερο των εναγόντων επιστολές, με τις οποίες τον καλούσε να εξοφλήσει δήθεν ληξιπρόθεσμες οφειλές του, ειδάλλως θα τον χαρακτήριζε «μη συνεργάσιμο δανειολήπτη», με περαιτέρω συνέπεια τον αποκλεισμό του από τις ευεργετικές διατάξεις του N. 3869/2010 – Ότι από τις ανωτέρω πράξεις της εναγομένης προσβλήθηκαν αμφότεροι παράνομα στην προσωπικότητά τους και υπέστησαν ηθική βλάβη, διότι αφενός, η εναγομένη τους αντιμετωπίζει αδικαιολόγητα, ως αφερέγγυους δανειολήπτες, και αφετέρου, διαβίβασε παράνομα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα στις εταιρίες ενημέρωσης οφειλετών, χωρίς τη συγκατάθεσή τους. Ο ισχυρισμός της εναγομένης ότι αμφότεροι γνώριζαν ότι είναι οφειλέτες της, κατά το χρόνο των επικαλούμενων οχλήσεων, ότι ο δεύτερος ενάγων ήταν σε γνώση της ύπαρξης ληξιπρόθεσμων οφειλών στο πρόσωπό του, καθόσον ο ίδιος είχε αιτηθεί την υπαγωγή του στο N. 3869/2010, η δε πρώτη ενάγουσα, ως εκ της δικηγορικής της ιδιότητας, τυγχάνει γνώστης των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών της, ώστε να μη δικαιολογείται η πρόκληση της επικαλούμενης ηθικής βλάβης, λόγω των τηλεφωνικών οχλήσεων, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, διότι αυτό που γνώριζαν οι ενάγοντες είναι η μεν πρώτη ότι είναι ενήμερη οφειλέτης και όχι ασυνεπής, όπως την εμφάνιζε η εναγομένη, ο δε δεύτερος ότι έχει επιτύχει την προσωρινή ρύθμιση των οφειλών του, με την έκδοση προσωρινής διαταγής, και ότι στο μέτρο που τηρεί τις απορρέουσες απ’ αυτήν υποχρεώσεις του, δεν κινδυνεύει με εκποίηση της περιουσίας του, όπως τον «ενημέρωνε», επίσης, η εναγομένη. Συνεπώς, αυτό που γνώριζαν αμφότεροι οι ενάγοντες απείχε από την εικόνα του μη συνεργαζόμενου δανειολήπτη και την αντιμετώπιση, που τους επιφύλαξε η εναγομένη, ώστε ευλόγως να διαταραχθεί η ψυχική τους ηρεμία και γι’αυτό το λόγο δικαιούνται χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, που πρέπει να οριστεί στο ποσό των 5.000 ευρώ, για την πρώτη ενάγουσα, και στο ποσό των 4.000 ευρώ, για τον δεύτερο ενάγοντα. Δέχεται εν μέρει την αγωγή. Δέχεται εν μέρει την έφεση κατά της υπ’αρ. 4771/21 απόφασης του ΠολΠρωτΘεσ. [ Αρ.1,2,4, 5 παρ.1-2,10 11 παρ. 1-3, 12 παρ.1 ,13 παρ.1, 22,23 N. 2472/97, αρ. 20 παρ. 1- 2 Ν. 3471/06, αρ. 25 N. 3471/06, αρ.57, 59, 299, 330, 340, 345, 346, 914, 932 ΑΚ, αρ. 176, 191 παρ. 2, 907, 908 παρ. 1, 946, 947 ΚΠολΔ ]