ΣΧΟΛΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΩΣ ΑΝΩΤΕΡΑ ΕΚΠΑΙΔΕΤΙΚΑ ΙΔΡΥΜΑΤΑ – ΑΡ.16 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ – ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ – ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΩΤΕΡΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΚΑΙ ΜΕΤΑΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. ΣΤΕ – ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΤΗΝ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ ΠΡΟΣ ΕΠΙΛΥΣΗ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ – ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΑΡ.4 ΠΑΡ.1 ΚΑΙ 5 ΠΑΡ.1 ΤΟΥ Π.Δ.85/22 – ΜΗ ΝΟΜΙΜΗ Η ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ – ΔΕΚΤΗ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗΣ – ΕΝ ΜΕΡΕΙ ΑΚΥΡΩΣΗ. Οι αιτούντες επιδιώκουν να ακυρωθεί το υπ’ αρ. 85/22 Π.Δ. «Καθορισμός προσόντων διορισμού σε φορείς του Δημοσίου (Προσοντολόγιο – Κλαδολόγιο)», κατά το μέρος που θεσπίζεται το πρώτον ο Κλάδος «4. ΔΕ Καλλιτεχνικών Επαγγελμάτων» και οι Ειδικότητες «6. ΔΕ Ηθοποιών» και «7. ΔΕ Θεάτρου». Η υπόθεση εισάγεται στην Ολομέλεια προς επίλυση του ζητήματος της συνταγματικότητας των 4 παρ. 1 και 5 παρ. 1 του Π.Δ. 85/22. Κατ’αρχάς ο χαρακτηρισμός της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης ως “ανωτέρας” και η ένταξή της στην τριτοβάθμια εκπαίδευση εξαγγέλλεται στο άρθρο 1 παρ. 1 του Ν.1158/81, αμφότερα δε, παραμένουν σε ισχύ. Εξάλλου, η μετατροπή των Τ.Ε.Ι. σε ΑΕΙ με το Ν.2916/01 δεν επέδρασε στον χαρακτήρα των Σχολών Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης ως ανώτερων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Περαιτέρω, με το άρθρο 79 του Ν.4481/17 ο νομοθέτης επιβεβαίωσε ότι οι τίτλοι σπουδών που χορηγήθηκαν από Ανώτερες Δημόσιες και Ιδιωτικές Σχολές Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης, εφόσον αποκτήθηκαν σύμφωνα με το Ν.1158/81, έως την ημερομηνία έναρξης ισχύος του Ν.3149/03, με τον οποίο καταργήθηκαν τα ΤΕΙ, ως Σχολές ανώτερης επαγγελματικής εκπαίδευσης, θεωρούνται ισότιμοι προς τους τίτλους σπουδών που χορηγούσαν έως τις 10.6.2003. Επομένως, εφόσον με το Ν.1151/81 οι ανώτερες σχολές καλλιτεχνικής εκπαίδευσης εντάχθηκαν και παραμένουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ο νομοθέτης υποχρεούται να διακρίνει τους αποφοίτους των σχολών αυτών από τους αποφοίτους σχολών δευτεροβάθμιας και μεταδευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, σε αντίθετη δε, περίπτωση, θα παραβίαζε την οριζόμενη στην παρ. 7 του άρθρου 16 του Συντ. κατοχύρωση της εκπαίδευσης ανώτερης βαθμίδας. Αντίθετη Μειοψηφία. Κρίνεται λοιπόν, ότι η προσβαλλόμενη κανονιστική απόφαση, η οποία περιέχει τις κριθείσες αντισυνταγματικές διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1 και 5 παρ. 1, του Π.Δ.85/22, είναι μη νόμιμη και ακυρωτέα κατά το σχετικό, βασίμως προβαλλόμενο, λόγο ακυρώσεως. Δεκτή η αίτηση ακύρωσης – Ακυρώνει εν μέρει το Π.Δ. 85/22. [ Αρ.16 παρ.1 και 7 Συντ., αρ.1, 2,3,4 παρ.1, 5 παρ.1, 7,13,16 Π.Δ.85/22, αρ.24, 25 παρ. 2 27 παρ. 1 Ν.576/77, αρ. 35 παρ. 1 Ν.1404/83, αρ.6 Ν.2916/01, αρ. 13 Ν.3149/03, αρ. 1,3,4,12-14,26 Ν.1158/81, αρ.1-4,8,11-12,17-19, 23 Π.Δ.370/83, αρ.1,2,35-40 Ν.4763/20, αρ.3,7 Ν.5082/24, Οδ. 2018/958/ΕΚ, αρ.38,39 Ν.1811/51, αρ.21 Ν.2738/99 , αρ. 14 Ν.434/76, αρ. 62, 63 Π.Δ.611/77,αρ.1,3,12,17,26, 30 παρ.2,31 Π.Δ. 50/01, αρ.1 παρ. 3 Ν. 2527/97, αρ.76-77 Ν.3528/07, αρ. 52 Ν.4830/21, αρ.2 παρ.1 Ν.4765/21, αρ.16 Ν.4440/16 ]