ΔΑΣΙΚΕΣ ΕΚΤΑΣΕΙΣ – ΑΥΘΑΙΡΕΤΕΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΕΣ – ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΕΠΙΒΟΛΗΣ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΛΟΓΩ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΥΘΑΙΡΕΤΩΝ – ΑΡ. 114 Ν.1892/90 – ΑΡ. 67Α Ν. 998/79 – ΕΡΜΗΝΕΙΑ. ΕΦΕΤΕΙΟ – ΝΟΜΙΚΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑΣ – ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΣΤΗΝ ΕΠΤΑΜΕΛΗ ΣΥΝΘΕΣΗ. Απόρριψη αίτησης ακύρωσης των εκκαλούντων κατά πρωτοκόλλου επιβολής ειδικής αποζημίωσης, βάσει του άρθρου 114 παρ. 5 του Ν. 1892/90 και του άρθρου 67 Α παρ. 5 του Ν. 998/79, λόγω διατήρησης, από 1.2.2000 έως 31.12.2015, των αυθαιρέτων κτισμάτων μέσα σε δασική και αναδασωτέα έκταση. Κατ’ αρχάς η εκκαλούμενη ορθώς έκρινε ότι νομίμως εκδόθηκε το ένδικο πρωτόκολλο εντός της προβλεπόμενης από το άρθρο 52 παρ. 7 του Ν. 4280/14 τριετούς μεταβατικής περιόδου. Περαιτέρω, για όσο χρονικό διάστημα οι αυθαίρετες κατασκευές διατηρούνται εντός των εκτάσεων δεν τίθεται ζήτημα πενταετούς παραγραφής ή αποσβεστικής προθεσμίας. Όπως έχει δε, κριθεί, καθ’ ερμηνείαν των διατάξεων των παρ. 3 και 5 του άρθρου 114 του Ν.1892/90, οι οποίες δεν διαφοροποιούνται από τις μεταγενέστερες, επίσης εφαρμοσθείσες στην ένδικη υπόθεση, διατάξεις του άρθρου 67 Α του Ν. 998/79, σε περίπτωση ανεγέρσεως, αυθαιρέτως, κατασκευής σε δάσος ή δασική έκταση, η υποχρέωση του φερόμενου ως κυρίου ή νομέα ή κατόχου της κατασκευής να προβεί στην καθαίρεσή της, κατ’ ακολουθίαν δε, και η ευθύνη του για την καταβολή της ειδικής αποζημίωσης, γεννώνται από την κλήτευσή του και διενεργείται πριν από την έκδοση της διαταγής κατεδάφισης, χωρίς να απαιτείται νέα κλήτευση του υποχρέου για την έκδοση στη συνέχεια, πρωτοκόλλου επιβολής ειδικής αποζημιώσεως, λόγω διατηρήσεως της αυθαίρετης κατασκευής σε δάσος. Εξάλλου, κατά το νόμο, το πρωτόκολλο επιβολής ειδικής αποζημίωσης αφορά το κτίσμα και όχι τον ιδιοκτήτη, νομέα ή κάτοχο, είναι δηλαδή πράξη, κατ’ αρχήν, πραγματοπαγής. Το Τμήμα κρίνει ότι στην ένδικη υπόθεση ανακύπτουν νομικά ζητήματα μείζονος σπουδαιότητας, σε σχέση με τα οποία δεν υφίσταται νομολογία. Ειδικότερα, τα ζητήματα αυτά είναι τα εξής : Εάν κατά τη διάρκεια της προβλεπόμενης στο άρθρο 52 παρ. 7 του Ν. 4280/14, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 12 παρ. 7 του Ν. 4315/14, τριετούς μεταβατικής περιόδου αναστέλλεται μόνο η εκτέλεση των ήδη εκδοθέντων κατά την έναρξη ισχύος του Ν. 4280/14 πρωτοκόλλων επιβολής ειδικής αποζημίωσης ή και η έκδοση νέων πρωτοκόλλων και εάν ελέγχεται, σύμφωνα με την παρ. 1 του άρθρο 58 του Π.Δ 18/89, το ζήτημα του ευλόγου χρόνου εντός του οποίου πρέπει να εκδοθεί το πρωτόκολλο επιβολής ειδικής αποζημίωσης. Για τους λόγους αυτούς, το Τμήμα, κρίνει ότι η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί στην επταμελή σύνθεση. Απορρίπτει εν μέρει την έφεση κατά της υπ’αρ. 2390/18 απόφασης του ΔιοικΕφΑθ και παραπέμπει κατά τα λοιπά. [ Αρ. 12 παρ.2 Ν. 3900/10, αρ. 58 παρ. 1 Π.Δ.18/89, αρ.15 παρ.3 Ν. 4446/16, αρ. 114 Ν. 1892/90, αρ. 52 παρ. 7 Ν. 4280/14, αρ.12 παρ. 7 Ν. 4315/14, αρ.45, 47Α, 67Α παρ.5 Ν. 998/1979, αρ. 2 παρ.1 Ν. 4056/12]