ΣΥΜΒΑΣΗ ΑΦΗΡΗΜΕΝΗΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΧΡΕΟΥΣ – ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΔΗΛΩΣΗ – ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ – ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ. ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΠΕΡΙ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗΣ ΧΡΕΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΝΟΜΙΜΗ ΑΙΤΙΑ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΓΩΓΗΣ – ΕΦΕΤΕΙΟ. Εν προκειμένω, η ενάγουσα/εφεσίβλητη εξέθετε ότι η εναγόμενη υπέγραψε υπεύθυνη δήλωση στην οποία ανεγράφετο ότι της οφείλει 100.000 ευρώ, από το 2013 και ότι θα τα αποδώσει επιπλέον νομίμων τόκων, όποτε έχει ”ρευστό από οποιαδήποτε πηγή”- Ισχυρίστηκε περαιτέρω, ότι με την ως άνω δήλωση της εναγόμενης καταρτίστηκε αφηρημένη αναγνώρισης χρέους και ζήτησε να αναγνωριστεί ότι η εναγόμενη οφείλει να της καταβάλει το ποσό των 100.000 €, με το νόμιμο τόκο. Κατ’αρχάς με την επίδικη από 05.07.2019 υπεύθυνη δήλωση, προκύπτει η δήλωση βούλησης της εναγόμενης περί αναγνώρισης οφειλής στην ενάγουσα, ποσού 100.000 €, χωρίς ορισμένη αιτία κι έτσι η επίδικη σύμβαση φέρει το χαρακτήρα της σύμβασης αφηρημένης αναγνώρισης χρέους. Επίσης, ο τιθέμενος όρος «όταν έχω ρευστό από οποιαδήποτε αιτία» δεν έχει το χαρακτήρα του αντικειμενικώς αβέβαιου γεγονότος και επομένως δεν πρόκειται για αναβλητική αίρεση, αλλά για καταχρηστική, επί της οποίας δεν έχουν εφαρμογή οι περί αιρέσεων διατάξεις. Η ένσταση δε, της εναγόμενης, περί ακυρότητας της επίδικης σύμβασης λόγω αντίθεσής της στα χρηστά ήθη τυγχάνει μη νόμιμη, διότι δεν συγκροτείται το πραγματικό του άρθρου 178 του ΑΚ. Ως προς την ένσταση ακυρωσίας της επίδικης σύμβασης λόγω απάτης, αυτή κρίνεται απορριπτέα ως αβάσιμη, διότι δεν αποδείχθηκε ότι η εναγόμενη από πλάνη προέβη στη σύναψη της επίδικης σύμβασης, δεδομένου ότι αυτή δεν ήταν άπειρη στις συναλλαγές, ως διευθύνων σύμβουλος σε μεγάλη εταιρία. Τέλος, αναφορικά με τον ισχυρισμό της ενάγουσας ότι η αιτία του χρέους της εναγόμενης, είναι η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία περί αγοράς μετοχών από την εναγόμενη για λογαριασμό της, το παρόν Δικαστήριο κρίνει ότι δεν προέκυψαν οι επιμέρους συμφωνίες, στα πλαίσια της έννομης σχέσης, που επικαλείται η ενάγουσα. Επομένως, εφόσον αποδείχθηκε η ανυπαρξία της αιτίας, δηλαδή η αναγνώριση του χρέους ποσού 100.000 €, χωρίς νόμιμη αιτία, η ένδικη αγωγή τυγχάνει απορριπτέα ως ουσία αβάσιμη. Δέχεται την έφεση κατά της υπ’αρ.14788/24 απόφασης του ΜονΠρωτΘεσ. [ Αρ. 70, 176 ΚΠολΔ, αρ.140, 147,153-155, 173,178, 189, 200, 346,873, 876 ΑΚ ]
info@nomotelia.gr