ΤΡΟΧΑΙΟ ΑΤΥΧΗΜΑ – ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΙΧΕ ΜΕ ΦΟΡΤΗΓΟ – ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΥΠΑΙΤΙΟΤΗΤΑ ΘΑΝΟΝΤΟΣ ΟΔΗΓΟΥ ΙΧΕ – ΟΔΗΓΗΣΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΟΞΙΚΩΝ ΟΥΣΙΩΝ – ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΡΕΥΜΑ. ΑΓΩΓΗ ΤΗΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΚΥΣΤΗΡΑ – ΚΟΝΔΥΛΙ ΔΙΑΦΥΓΟΝΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ – ΗΘΙΚΗ ΒΛΑΒΗ ΝΟΜΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΕΩΝ. Εν προκειμένω οι ενάγοντες της υπό στ. Β’ αγωγής, ήδη Α’ εκκαλούντες, εξέθεταν ότι ο (μη διάδικος) οδηγός αυτοκινήτου, ιδιοκτησίας της πρώτης εναγομένης, που τον προέστησε στην οδήγησή του, το οποίο ήταν ασφαλισμένο στη δεύτερη εναγόμενη, προκάλεσε από αποκλειστική του υπαιτιότητα το ειδικότερα περί γραφόμενο οδικό τροχαίο ατύχημα, κατά το οποίο το παραπάνω ΙΧΕ συγκρούστηκε με τον ελκυστήρα, μετά του ανοικτού επικαθήμενου, ιδιοκτησίας της πρώτης ενάγουσας, που οδηγούσε ο δεύτερος από αυτούς – Αποτέλεσμα της σύγκρουσης ήταν ο θανάσιμος τραυματισμός του οδηγού του ΙΧΕ και η πρόκληση υλικών ζημιών σε αμφότερα τα οχήματα. Κρίθηκε ότι αποκλειστικά υπαίτιος για την πρόκληση του ένδικου ατυχήματος ήταν ο θανών οδηγός, ο οποίος τελώντας υπό την επίδραση φαρμάκων και τοξικών ουσιών που επενεργούν στο κεντρικό νευρικό σύστημα, δεν είχε τον πλήρη έλεγχο του οχήματος του, αλλά εκτελώντας υπέρβαση προπορευόμενου αυτού οχήματος εισήλθε στο οδόστρωμα που προορίζεται για την αντίθετη προς την κατεύθυνσή του κυκλοφορία, με συνέπεια να συγκρουστεί με το αρθρωτό φορτηγό όχημα. Με τον πρώτο λόγο της Α’ έφεσης η 1 n εκκαλούσα εταιρία, ιδιοκτήτρια του ζημιωθέντος φορτηγού, που εκτελούσε οδικές μεταφορές, βάλλει κατά της εκκαλουμένης, διότι απέρριψε ως ουσία αβάσιμο το κονδύλι των διαφυγόντων καθαρών κερδών της λόγω στέρησης της χρήσης του ζημιωθέντος από το ατύχημα οχήματος της. Σχετικά με το κονδύλι αυτό, το Δικαστήριο δεν δύναται να υπολογίσει κατά τρόπο συγκεκριμένο τα καθαρά κέρδη που η εκκαλούσα εσόδευε και θα αποκόμιζε με πιθανότητα από τη χρήση και εκμετάλλευση του ζημιωθέντος οχήματος της, και τα οποία απώλεσε κατά το επίδικο χρονικό διάστημα των 52 ημερών που αυτό επισκευαζόταν και, ως εκ τούτου, το σχετικό κονδύλι της αγωγής της τυγχάνει απορριπτέο ως ουσία αβάσιμο. Αξίωση χρηματικής ικανοποίησης για ηθική βλάβη λόγω αδικοπραξίας μπορεί να ζητήσει και το νομικό πρόσωπο, εν προκειμένω δε, η όποια περιουσιακή βλάβη (μείωση του τζίρου της) της εκκαλούσας, ήταν αναγκαίο αποτέλεσμα της στέρησης της χρήσης του φορτηγού οχήματος για όσο χρόνο επισκευαζόταν και δεν αποδείχθηκε ότι συνεχίστηκε και μετά την επισκευή του, λόγω της τυχόν οριστικής διακοπής της συνεργασίας της με συγκεκριμένους πελάτες της και ότι γενικώς ότι επλήγησαν οι ταμειακές εισροές της λόγω ακριβώς του ότι μειώθηκε η εμπορική της αξιοπιστία. Τέλος, ορθώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε το παραδεκτώς υποβληθέν αίτημα των εναγομένων περί εξαίρεσης από τον τόκο επιδικίας. Απορρίπτει τις εφέσεις κατά της υπ’ αρ.12.963/2022 απόφασης του ΜονΠρωτΘεσ. [ Αρ. 297, 298, 330, 346, 932 ΑΚ, αρ. 534 ΚΠολΔ, αρ. 2 N. 4055/12, αρ. 12 παρ. 1, 16 παρ. 4, 17 παρ. 3γ, 19 παρ. 1, 42 παρ. 1 N. 2696/99 ]