ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ – ΚΟΙΤΗ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΡΕΜΑΤΟΣ ΚΗΦΙΣΟΥ – ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΕΠΙΧΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΤΗΣ ΤΟΥ ΡΕΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ Ο.Α.Π / ΝΥΝ ΕΥΔΑΠ Α.Ε – ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΚΤΑΣΗΣ [ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΗΣ-ΑΝΕΠΙΔΕΚΤΗΣ ΧΡΗΣΙΚΤΗΣΙΑΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ 11-9-1915] ΑΠΟ ΙΔΙΩΤΗ/ ΔΙΚΑΙΟΠΑΡΟΧΟ ΤΟΥ 2ΟΥ ΚΑΘ’ΟΥ – ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΔΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΥΡΩΣΗ – ΤΡΙΤΑΝΑΚΟΠΗ ΤΗΣ ΕΥΔΑΠ Α.Ε. – ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΤΡΙΤΑΝΑΚΟΠΤΟΥΣΑΣ ΕΠΙ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΚΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΘΕΝΤΟΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ – ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΣΧΕΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΥΡΩΣΗΣ. ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΝΑΚΟΠΗ – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ. ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΟ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ 3Η ΠΡΑΓΜΑΤΟΓΝΩΜΟΣΥΝΗ. Εν προκειμένω, η τριτανακόπτουσα και ήδη πρώτη των εφεσίβλητων «Ε.ΥΔ.Α.Π. Α.Ε.», με ανακοπή της εξέθετε ότι η πρώτη των καθ’ών η τριτανακοπή Α.Ε. επέβαλε σε βάρος του δεύτερου των καθ’ων αναγκαστική κατάσχεση στο περιγραφόμενο στην ανακοπή οικόπεδο εμβαδού 726,46 τ.μ. , ότι το οικόπεδο αυτό εκπλειστηριάσθηκε και κατακυρώθηκε στην προσθέτως παρεμβαίνουσα – υπερθεματίστρια (τρίτη εφεσίβλητη) – Ότι περαιτέρω, τμήμα του ως άνω οικοπέδου εμβαδού 486,30 τ.μ., κάλυπτε η κοίτη του παλαιού ρέματος Κηφισού, ενώ, όπως προκύπτει και από την από το 1977 πράξη προσκύρωσης, τμήματα του ρέματος στην επίδικη έκταση ανήκαν στον τ. ΟΑΠ, καθολική διάδοχος του οποίου τυγχάνει η τριτανακόπτουσα και ότι περαιτέρω με τεχνικά έργα της ανακόπτουσας έγινε διευθέτηση του ρέματος με επιχωμάτωση και έτσι η έκταση που δημιουργήθηκε στο επίδικο οικόπεδο της ανήκει – Ζητούσε δε, να αναγνωριστεί η κυριότητά της, επί του επίδικου εδαφικού τμήματος των 486,30 τμ και να κηρυχθεί άκυρη η έκθεση αναγκαστικού πλειστηριασμού και κατακύρωσης. Προκύπτει ότι ήδη από το έτος 1975, το μεγαλύτερο μέρος του επιδίκου είχε υποστεί διευθέτηση και επιχωμάτωση, ενώ είχε προσαρτηθεί/καταληφθεί από τον δικαιοπάροχο του δεύτερου καθ’ ου, στην παρακείμενη ιδιοκτησία του. Αποδείχθηκε ότι το μεγαλύτερο μέρος του επίδικου ακινήτου, συνολικής επιφάνειας 486,30 τ.μ., – συνιστά κοινής χρήσης πράγμα και ως τέτοιο δεν ήταν επιδεκτικό μεταβίβασης. Ως εκ τούτου, ο δεύτερος καθ’ ου η τριτανακοπή και ήδη εκκαλών δεν απέκτησε κυριότητα επ’ αυτού με το από το έτος 1976 συμβόλαιο δωρεάς εν ζωή. Ομοίως δε, ούτε με πρωτότυπο τρόπο, ήτοι χρησικτησία, κατέστη κύριος αυτού, δεδομένου ότι το επίδικο ήταν ανεπίδεκτο χρησικτησίας μετά τις 11-09-1915. Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε η άσκηση πράξεων νομής εκ μέρους των δικαιοπαρόχων του δεύτερου καθ’ ου πριν το έτος 1913, αντιθέτως προέκυψε ότι στο συγκεκριμένο σημείο, όπου βρίσκεται το επίδικο ακίνητο, διήρχετο ρέμα από αμνημονεύτων ετών, γεγονός που καθιστούσε αντικειμενικώς αδύνατη οποιαδήποτε πράξη νομής εκ μέρους των δικαιοπαρόχων αυτού. Συνεπώς, ορθώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, έκανε δεκτή την τριτανακοπή, αναγνωρίζοντας την κυριότητα της τριτανακόπτουσας επί της αιτηθείσας επιφάνειας των 486,30 τ.μ και ακύρωσε την επίδικη έκθεση αναγκαστικού πλειστηριασμού. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’αρ. 567/21 απόφασης του ΠολΠρωτΑθ στο σύνολό της, καθώς και το αίτημα του εκκαλούντος για τη διενέργεια νέας (τρίτης) πραγματογνωμοσύνης. [ Αρ.369, 966, 967, 968, 972, 1033, 1072, 1074, 1192 ΑΚ, αρ. 55 ΕισΝΑΚ,αρ. 9 παρ. 2,10 παρ.1 N.1068/80, αρ. 4 N.1475/50, αρ. 6 παρ. 1 Ν.Δ.2722/53 ]