ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΨΙΛΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΣΤΗ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΚΑΡΠΙΑΣ ΕΠΙ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΟΣ – ΟΙΟΝΕΙ ΧΑΡΙΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΠΡΑΞΙΑ – ΣΚΟΠΟΣ ΒΛΑΒΗΣ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΣΤΗ ΤΟΥ ΨΙΛΟΥ ΚΥΡΙΟΥ – ΔΙΑΡΡΗΞΗ ΩΣ ΚΑΤΑΔΟΛΙΕΥΤΙΚΗΣ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΕΦΕΣΗΣ. Στην προκειμένη περίπτωση, ο ενάγων εξέθετε ότι σε βάρος του πρώτου εναγομένου διατηρούσε απαίτηση ύψους 100.000 ευρώ μετά νομίμων τόκων από 25 συναλλαγματικές κι εκδόθηκε για την εν λόγω απαίτησή του διαταγή πληρωμής, εξοπλισμένη με δύναμη δεδικασμένου, μετά και την αμετάκλητη απόρριψη της ανακοπής του πρώτου εναγομένου – Ακολούθως, με συμβολαιογραφική πράξη γονικής παροχής οι γονείς του πρώτου εναγομένου, ήτοι ο ήδη αποβιώσας πατέρας του και η τέταρτη εναγομένη, του μεταβίβασαν τη ψιλή κυριότητα διαμερίσματος, ενώ με δωρέα οι γονείς του μεταβίβασαν στην τρίτη εναγομένη θυγατέρα του πρώτου εναγομένου και εγγονή τους την επικαρπία επί του ακινήτου, με συμβολαιογραφική πράξη στην οποία συμβλήθηκε και ο πρώτος εναγόμενος δηλώνοντας ότι εγκρίνει τη μεταβίβαση αυτή ως ψιλός κύριος – Περαιτέρω, ο ενάγων ισχυρίστηκε ότι η υπόλοιπη περιουσία του πρώτου εναγομένου δεν επαρκεί για την ικανοποίησή της απαίτησής του και η συναίνεση του ψιλού κυρίου πρώτου εναγομένου στη μεταβίβαση της επικαρπίας του διαμερίσματος από τους γονείς του, συνιστά χαριστική οιονεί δικαιοπραξία και πρέπει να διαρρηχθεί. Εν προκειμένω, κρίνεται ότι η συναίνεση του ψιλού κυρίου-πρώτου εναγομένου στη μεταβίβαση της επικαρπίας του διαμερίσματος από τους γονείς του συνιστά χαριστική οιονεί δικαιοπραξία και πρέπει να διαρρηχθεί, αφού (α) συνιστά απαλλοτριωτική πράξη του οφειλέτη που αποστερεί από τους δανειστές του τη δυνατότητα να προβαίνουν σε αναγκαστική εκτέλεση επί του ακινήτου, ήτοι τους εμποδίζει να προβούν στην αναγκαστική εκτέλεση που θα γινόταν στην πλήρη κυριότητα, ως αυτή θα ανήκε στον πρώτο εναγόμενο, εάν δεν είχε χωρήσει η απαλλοτριωτική πράξη και μετά το θάνατο των επικαρπωτών γονέων του η επικαρπία επέστρεφε σε αυτόν, (β) η πράξη αυτή έγινε από τον πρώτο εναγόμενο με πρόδηλο σκοπό βλάβης των δανειστών του και ιδίως του εδώ ενάγοντος και η υπολειπόμενη μετά την απαλλοτρίωση περιουσία του οφειλέτη δεν επαρκούσε για την ικανοποίηση των δανειστών. Απορρίπτει την έφεση κατά της υπ’ αρ. 487/17 απόφασης του ΠολΠρωτΑθ. [ Αρ. 72, 524, 559 αρ.1, 579 παρ.1 ΚΠολΔ, αρ.174,175,180, 939, 941,942, 943, 1142, 1166, 1167 ΑΚ, αρ.15 παρ. 1, 4 Ν.Δ. 118/73, αρ. 15 παρ. 1, 4 N. 2961/01 ]
info@nomotelia.gr