ΣΥΜΒΑΣΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗΣ – ΤΟΠΟΣ ΦΥΛΑΞΗΣ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΟΔΑΠΗ – ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΩΣΙΔΙΚΙΑ – ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΥ ΠΛΟΥΤΙΣΜΟΥ – ΕΦΕΤΕΙΟ. Εν προκειμένω, ο ενάγων, κάτοικος Ελλάδας, ιστορεί ότι το έτος 2010 συμφώνησε προφορικά με τον εναγόμενο, υιό της συζύγου του από προηγούμενο γάμο, κάτοικο Γερμανίας, τη σύναψη σύμβασης παρακαταθήκης, με την οποία ο εναγόμενος ανέλαβε την υποχρέωση της φύλαξης των χρημάτων του στη Γερμανία, ποσού 49.000 ευρώ, χωρίς να αποκτά κυριότητα επ’ αυτών, ούτε τη δυνατότητα διάθεσης και διαχείρισης, στο πλαίσιο δε, της συμφωνίας τους καταρτίστηκε σύμβαση παρακαταθήκης και ο ενάγων απέστειλε με έμβασμα σε λογαριασμό του εναγόμενου σε γερμανική τράπεζα, το ποσό, ωστόσο, όταν ο ενάγων ζήτησε την επιστροφή του ποσού σε λογαριασμό του στην Ελλάδα, ουδέν ποσό εμβάσθηκε στο λογαριασμό του, ο δε εναγόμενος αρνείται μέχρι σήμερα, να του επιστρέψει το ποσό, ιδιοποιούμενος αυτό παράνομα, με συνέπεια ο ενάγων να υποστεί θετική ζημία, καθώς και ηθική βλάβη. Η επίδικη διαφορά εντάσσεται στο πεδίο εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 5 παρ. Ια και όχι του άρθρου 5 παρ. 1β του ΚανΒρΙα, και ως εκ τούτου καθίσταται αναγκαίο να προσδιοριστεί η διεθνής δωσιδικία βάσει του τόπου της παροχής. Αναφορικά, όμως, με την συμβατική σχέση, προεξέχουσα θέση στην σύμβαση παρακαταθήκης αποτελεί ο τόπος φύλαξης του πράγματος που αποτελεί και την κύρια παροχή αυτής της σύμβασης. Δυνάμει της επίδικης συμβατικής σχέσης κρίνεται ότι ο τόπος όπου η παροχή όφειλε να εκπληρωθεί και από την οποία η απορρέει αξίωση αδικαιολογήτου πλουτισμού είναι η Γερμανία, καθώς εκεί συμφωνήθηκε να φυλαχθούν τα χρήματα που απέστειλε ο ενάγων μέχρι την αναζήτησή τους. Σε κάθε περίπτωση ακόμα και εάν υποτεθεί ότι η επίδικη αξίωση του αδικαιολογήτου πλουτισμού αφορά την έτερη προκύπτουσα εκ συμβάσεως αναληφθείσα από τον εναγόμενο υποχρέωση επιστροφής των χρημάτων και πάλι τόπος εκπλήρωσης είναι η Γερμανία, καθώς, αφενός πρόκειται για τη χώρα με την οποία συνδέεται στενότερα η σύμβαση, αφετέρου η υποχρέωση επιστροφής γεννήθηκε στη Γερμανία (αρ. 829 ΑΚ). Η ένδικη αγωγή λοιπόν, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και ως προς την επικουρική βάση του αδικαιολογήτου πλουτισμού. Δέχεται την έφεση κατά της υπ’αρ. 4807/20 απόφασης του ΜονΠρωτΑθ. [ Αρ. 829 ΑΚ, Καν. ΕΕ/44/2001, αρ. 51 – 56 ΑΚ, αρ.5 παρ.1 Καν.1215/2012, αρ.5, 24 ΚανΒρ I ]