ΤΡΑΠΕΖΑ – ΠΑΡΟΧΗ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ – ΑΓΟΡΑ ΟΜΟΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΖΗΜΙΑ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ – ΠΛΗΜΜΕΛΗΣ ΕΚΠΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΟΣΤΗΘΕΝΤΕΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΥΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ – ΑΔΙΚΟΠΡΑΚΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ – ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ – ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΒΛΑΒΗ. ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΑΓΩΓΗ. ΕΦΕΣΗ. Εν προκειμένω, οι ενάγοντες ιστορούσαν ότι θέλοντας να τοποθετήσουν τις οικονομίες τους, απευθύνθηκαν στο υποκατάστημα των εναγομένων, όπου προστηθείς υπάλληλος, τους εξυπηρέτησε, ο οποίος στη συνέχεια σε τηλεφωνικές επικοινωνίες τους παρουσίασε ως μεγάλη ευκαιρία την τοποθέτηση των χρημάτων τους σε τραπεζικά ομόλογα, σε νέα δε, συνάντηση στο υποκατάστημα και χωρίς οι ενάγοντες να αναγνώσουν τα έγγραφα που υπέγραψαν, λαμβάνοντας τη διαβεβαίωση των υπαλλήλων ότι αυτά περιέχουν στερεότυπους όρους και ότι υφίσταται ασφαλιστική κάλυψη των απαιτήσεων του επενδυτή, αγόρασαν ομόλογο, το οποίο εκ των υστέρων διαπίστωσαν ότι αποτελούσε εξ υπαρχής, ήδη κατά την αγορά του, μία ριψοκίνδυνη και αβέβαιη επένδυση, ενώ οι εναγόμενες τους απέκρυψαν ότι οι αποταμιεύσεις τους τοποθετήθηκαν σε ομόλογα δεκαετούς διάρκειας, η τιμή των οποίων θα υφίστατο συνεχείς διακυμάνσεις – Εξαιτίας λοιπόν, των ψευδών παραστάσεων των υπαλλήλων της εναγομένης και λόγω της οριστικής πτώχευσης της κυπριακής τράπεζας το 2013 απώλεσαν το κεφάλαιό τους – Εν τέλει ισχυρίζονται ότι από την περιγραφόμενη συμπεριφορά των εναγομένων υπέστησαν ζημία εκ ποσού 123.615 €, καθώς και ηθική βλάβη λόγω της ψυχικής ταλαιπωρίας που υπέστησαν. Κατ’αρχάς κρίνει ότι η σχέση που συνέδεε τους ενάγοντες με τις εναγόμενες ήταν αυτή της παροχής επενδυτικών υπηρεσιών-συμβουλών, δεδομένου ότι οι προστηθέντες υπάλληλοι της διεύθυνσης private banking, και συγκεκριμένα ο μη διάδικος ήταν αυτός που διαμόρφωσε το περιεχόμενο της επιλογής των εναγόντων, δηλαδή της αγοράς του επίδικου ομολόγου. Στην αγορά δε, αυτή προέβησαν χωρίς οποιαδήποτε προσυμβατική ενημέρωση για την εν λόγω επένδυση και ειδικότερα για τα χαρακτηριστικά, τη φύση και τους κινδύνους που ελλοχεύει. Μάλιστα, η προπεριγραφείσα πλημμελής εκπλήρωση της υποχρέωσης ενημέρωσης των εναγόντων συνιστά αδικοπραξία. Περαιτέρω, οι ενάγοντες υπάγονται στην έννοια του καταναλωτή ως τελικοί αποδέκτες των επενδυτικών υπηρεσιών. Τέλος, το γεγονός της απρόβλεπτης και παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, δεν δύναται να εκτιμηθεί ως γεγονός το οποίο διακόπτει τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της υπαίτιας συμπεριφοράς των εναγομένων με το επελθόν ζημιογόνο αποτέλεσμα. Κρίνεται λοιπόν, ότι η ζημία για αμφότερους τους ενάγοντες ανέρχεται στο ποσό των 123.615 €, ήτοι για έκαστο στο ποσό των 61.807.50 ευρώ. Τέλος, οι ενάγοντες δικαιούνται και χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστησαν, η οποία πρέπει να καθοριστεί στο ποσό των 2.500 ευρώ για έκαστο εξ αυτών. Δέχεται εν μέρει την αγωγή. Δέχεται την έφεση κατά της υπ’ αρ. 12674/20 απόφασης του ΜονΠρωτΑθ. [ Αρ. 914, 922 ΑΚ,αρ. 1 παρ.3, 8 N. 2251/94, αρ.19 Οδ. 2004/39/ΕΚ, Υ.Α 12263/β.500/11-4-1997, αρ.71, 281, 288, 297, 298, 299,330, 332, 334,340,345, 346,361, 481, 713, 729, 914, 922, 926, 932 ΑΚ, αρ.2, 7 Ν. 2396/96, αρ. 6 παρ. 12 N.2251/94 ]