ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ – ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΣ ΕΝΑΡΞΗΣ ΚΑΤΑΒΟΛΗΣ – ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΒΑΣΕΙ ΦΥΛΟΥ ΕΩΣ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ Ν.3845/10 – ΕΝΩΣΙΑΚΟ ΔΙΚΑΙΟ. ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΓΩΓΗΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΛΟΓΩ ΜΗ ΥΠΟΒΟΛΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗΣ ΠΡΟ ΤΙΣ 31-5-2011 – ΑΠΟΡΡΙΨΗ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ. Με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η αναίρεση της υπ’αρ. 1028/20 απόφασης του (πρώην) ΙΙ Τμ. του ΕλΣυν, με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή του αναιρεσείοντος, πολιτικού συνταξιούχου, με την οποία ζητούσε να υποχρεωθεί το εναγόμενο Δημόσιο, να του καταβάλει νομιμοτόκως, το ποσό που αντιστοιχεί στις συντάξεις που θα εισέπραττε από 1.1.2009 έως 31.5.2011 και το οποίο, κατά τους ισχυρισμούς του, αποστερήθηκε, λόγω μη έγκαιρης συμμόρφωσης του συνταξιοδοτικού νομοθέτη στις διατάξεις της οδηγίας 2006/54/ΕΚ για την εφαρμογή της αρχής των ίσων ευκαιριών και της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών σε θέματα εργασίας και απασχόλησης. Το Τμήμα έκρινε με την υπ’αρ. 983/16 απόφαση, ότι οι ρυθμίσεις για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος με τη συμπλήρωση μέχρι την 31.12.1992, αφενός μεν δεκαπενταετούς πλήρους πραγματικής συντάξιμης υπηρεσίας, την οποία απαιτούσε το άρθρο 1 παρ. 1 περ. α΄ δεύτερο εδ. του Συνταξιοδοτικού Κώδικα για τις έγγαμες, μεταξύ άλλων, γυναίκες, αφετέρου δε, του 42ου έτους ηλικίας, που όριζε το άρθρο 56 παρ. 1 περ. α΄ του ίδιου Κώδικα, όπως αυτό ίσχυε προ της αντικατάστασής του από 1.1.2011 με το άρθρο 6 παρ. 2 α’ του Ν. 3865/10, ως όριο ηλικίας για την καταβολή της σύνταξης στις γυναίκες δημοσίους υπαλλήλους, που είναι μητέρες με ανήλικα τέκνα, πρέπει για λόγους αποκατάστασης της ίσης μεταχείρισης των δύο φύλων να τύχουν εφαρμογής και στους άνδρες υπαλλήλους που τελούν στην ίδια κατάσταση. Σε συμμόρφωση με την απόφαση αυτή εκδόθηκε πράξη του Γ.Λ.Κ., με την οποία ορίστηκε ως ημερομηνία έναρξης καταβολής της σύνταξης του ενάγοντος η 1η.6.2011 – Εν τω μεταξύ, ο αναιρεσείων είχε ήδη ασκήσει την αγωγή, επί της οποίας εξεδόθη η αναιρεσιβαλλομένη, με την οποία ζητούσε αποζημίωση ίση με το ποσό των συντάξεων που θα ελάμβανε από 1.1.2009 έως 31.5.2011. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση το δικάσαν Τμήμα, έκρινε ότι κατά παράβαση τόσο του εθνικού δικαίου, όσο και του δικαίου της Ένωσης ο νομοθέτης, μέχρι την εισαγωγή του Ν. 3865/10, διέκρινε τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης και χρόνου έναρξης καταβολής της σύνταξης μεταξύ ανδρών και γυναικών δημοσίων υπαλλήλων. Περαιτέρω, όμως, ορθώς έκρινε ότι δεν συντρέχει στην κρινόμενη περίπτωση ευθύνη του Δημοσίου προς αποζημίωση με βάση το άρθρο 105 ΕισΝΑΚ, δεδομένου ότι δεν υφίστατο εν προκειμένω αιτιώδης σύνδεσμος μεταξύ της παρανομίας που έλαβε χώρα και της επικαλούμενης από τον αναιρεσείοντα ζημίας, αφού αυτός δεν είχε υποβάλει πριν από τις 31.5.2011 αίτηση συνταξιοδότησης. Απορρίπτει την αίτηση αναιρέσεως. [ Αρ. 141 παρ. 3 της ΣΛΕΕ, Οδ.2006/54/ΕΚ, αρ. 105 ΕισΝΑΚ , αρ.1 παρ.1, 56 παρ. 1 Π.Δ.169/07, Π.Δ.166/00, αρ. 6 παρ.2 Ν.3865/10 ]