ΜΝΗΜΟΝΙΑ – Ν.4093/12 – ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΣΥΝΤΑΞΕΩΝ – ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ – ΚΡΙΣΗ ΠΕΡΙ ΜΗ ΑΝΤΙΘΕΣΗΣ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ. ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΡΙΣΗ ΠΕΡΙ ΑΝΤΙΘΕΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΜΕΙΩΣΕΩΝ ΣΤΟ ΑΡ.1 ΤΟΥ ΠΠΠ ΤΗΣ ΕΣΔΑ. Με την έφεση ο εκκαλών, πρώην καθηγητής της ΕΣΔΥ και ήδη πολιτικός συνταξιούχος του Δημοσίου, ζήτησε την ακύρωση πράξης Κανονισμού και Εντολής Πληρωμής Συντάξεων του ΓΛΚ, με την οποία αναπροσαρμόστηκε μειωτικά, από 1.8.2012, η σύνταξή του, κατ’ εφαρμογή του άρθρου πρώτου παρ. Γ υποπ. Γ.1 της περ. 24 του Ν. 4093/2012 σε συνδυασμό το άρθρο 9 του Π.Δ.169/07. Επιληφθέν δε, της ως άνω έφεσης το παραπέμψαν Τμήμα, με την υπ’αρ. 794/21 απόφασή του, ήχθη σε κρίση περί της αντισυνταγματικότητας των επίμαχων διατάξεων του Ν.4093/12, με τις οποίες μειώθηκαν οι συντάξεις των συνταξιούχων, πρώην καθηγητών της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας. Λαμβανομένου υπόψιν ότι: (α) η επίμαχη μείωση των συντάξεων των καθηγητών της ΕΣΔΥ, ενεργηθείσα σε χρόνο οξείας δημοσιονομικής κρίσης, αποσκοπεί στην εξοικονόμηση κρατικών δαπανών και, μέσω αυτής, στη μείωση του υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος, (β) ενόψει του διαφορετικού νομικού καθεστώτος και των καθηκόντων των καθηγητών της ΕΣΔΥ προς το προσωπικό ΔΕΠ των ΑΕΙ και τους γιατρούς του ΕΣΥ, (γ) δεν κατοχυρώνεται, ούτε από την εθνική, ούτε από τη διεθνή έννομη τάξη, δικαίωμα σε αποδοχές ή συντάξεις συγκεκριμένου ύψους, (δ) η μείωση – περικοπή της σύνταξης δεν είναι τέτοιου ύψους, ώστε, είτε να χρήζει ειδικότερης και ευρύτερης τεκμηρίωσης εκ μέρους του νομοθέτη, είτε να θέτει σε διακινδύνευση την αξιοπρεπή διαβίωση, η Ολομέλεια κρίνει ότι οι επίμαχες διατάξεις του Ν.4093/12, δεν αντίκεινται στα άρθρα 4 παρ.5, 21 παρ. 3 και 25 παρ. 1δ’ και 4 του Συντ. Ωστόσο, οι διατάξεις του Ν.4093/12, σύμφωνα με τις οποίες η μειωτική αναπροσαρμογή των συντάξεων των συνταξιούχων καθηγητών της ΕΣΔΥ στην 1η.8.2012, σε χρόνο, δηλαδή, πριν από τη δημοσίευση του Ν. 4093/12 στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως (12.11.2012), ειδικώς ως προς την αναδρομική τους ισχύ, πάσχουν εκ του ότι αντίκεινται στο άρθρο 1 του ΠΠΠ της ΕΣΔΑ, διότι, ενώ πρόκειται για στέρηση συνταξιοδοτικής παροχής συγκεκριμένου ποσού, το οποίο έχει νομίμως καταβληθεί, δεν προκύπτει ότι το αναδρομικό της μείωσης υπαγορεύθηκε από ειδικούς και επιτακτικούς λόγους δημόσιας ωφέλειας. Αναπέμπει, κατά τα λοιπά, την έφεση στο 3ο Τμ. του ΕλΣυν. [ Αρ. 1ο παρ.Γ υποπαρ. Γ1 Ν. 4093/12, αρ. 9 Π.Δ.169/07, αρ. 4 παρ. 5, 21 παρ. 3, 25 παρ. 1δ, 4 Συντ., αρ. 1 ΠΠΠ ΕΣΔΑ., αρ. 162 παρ. 1 Ν.4700/20, Ν.4046/12, αρ. 16, 20 Ν.2530/97, αρ.15 Ν. 2702/99 ]