ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ – ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ – ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΙΔΙΚΟΥ ΑΦΟΡΟΛΟΓΗΤΟΥ ΑΠΟΘΕΜΑΤΙΚΟΥ ΤΟΥ ΑΡ.2 3220/04 – ΔΑΠΑΝΕΣ ΕΜΠΙΠΤΟΥΣΕΣ ΣΤΙΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ – ΚΡΙΣΗ ΠΕΡΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ 50% ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΡΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΕΝΔΥΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΟΣΟΥ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΚΤΗΘΕΙ – ΔΕΚΤΗ Η ΕΦΕΣΗ ΤΗΣ ΑΑΔΕ – ΔΕΚΤΗ ΕΝ ΜΕΡΕΙ Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ. Με την παρούσα έφεση της ΑΑΔΕ, ζητείται η εξαφάνιση της εκκαλουμένης, καθ’ ο μέρος μ’ αυτήν: α) έγινε εν μέρει δεκτή προσφυγή της, ήδη, εφεσίβλητης κατά της υπ’αρ. 1166/15 απόφασης της ΔΕΔ, β) τροποποιήθηκε η πράξη, με την οποία είχε απορριφθεί η ενδικοφανής προσφυγή της εφεσίβλητης κατά, μεταξύ άλλων, του φύλλου ελέγχου της Δ.Ο.Υ χρήσης από 1.1.2003 έως 31.12.2003 (οικ.έτος 2004), περί καταλογισμού σε βάρος της φόρου εισοδήματος συνολικού ποσού 64.050,00 ευρώ, πλέον αναλογούντων τόκων ύψους 28.104,58 ευρώ, στο πλαίσιο της ανάκτησης, ισόποσης του ως άνω φόρου, κρατικής ενίσχυσης, που της είχε χορηγηθεί με τη σύσταση ειδικού αφορολόγητου αποθεματικού του άρθρου 2 του Ν.3220/04, ύψους 183.000,00 ευρώ και γ) κρίθηκε ότι το ποσό που έπρεπε να ανακτηθεί από την εφεσίβλητη, κατά το άρθρο 169 του ν.4099/2012, ανερχόταν σε 32.025,00 ευρώ, πλέον των αναλογούντων τόκων. Κρίνεται από το παρόν Δικαστήριο ότι για την κάλυψη του ειδικού αφορολόγητου αποθεματικού επενδύσεων του άρθρου 2 του ν.3220/2004, που σχημάτισε η εφεσίβλητη από τα αδιανέμητα καθαρά κέρδη της χρήσης 2003, πραγματοποίησε δαπάνες εμπίπτουσες στις περιπτώσεις εξαίρεσης από την ανάκτηση ενισχύσεων, που προβλέπονται στο άρθρο 169 παρ.1 περ.δ΄ του Ν.3220/04, και, ειδικότερα, δαπάνες εμπίπτουσες στις διατάξεις του Ν.2601/98, το ύψος των οποίων ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 63.103,60 ευρώ. Λαμβανομένου, ωστόσο, περαιτέρω, υπόψη, ότι, σύμφωνα με τον Ν.2601/98 αυτή δικαιούτο φορολογική απαλλαγή μόνο για το 50% της αξίας των παραπάνω επενδυτικών δαπανών που πραγματοποίησε με μετρητά χρήματα προερχόμενα από το σχηματισθέν ειδικό αποθεματικό, στην προκειμένη, όμως, περίπτωση, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 2 του Ν.3220/04 έλαβε φορολογική απαλλαγή για το σύνολο (100%) της αξίας των δαπανών της, το Δικαστήριο κρίνει ότι η εφεσίβλητη δικαιούτο απαλλαγής από τον φόρο εισοδήματος μόνο για το 50% της αξίας των πιο πάνω δαπανών, δηλαδή μόνο για επενδυτικές δαπάνες αξίας 31.551,80 ευρώ, στις οποίες αναλογούσε φόρος εισοδήματος 11.043,13 ευρώ (31.551,80 ευρώ Χ 35%). Ενόψει αυτών, και κατ’ εφαρμογή του άρθρου 169 παρ.1 περ.ε΄ του Ν.4099/12, το ποσό της ανάκτησης της παράνομης κρατικής ενίσχυσης που χορηγήθηκε στην εφεσίβλητη, κατά το άρθρο 2 του Ν.3220/04, πρέπει να προσδιορισθεί στο ποσό της θετικής διαφοράς των 53.006,87 ευρώ (64.050,00 – 11.043,13), και όχι στο ποσό των 32.025,00 ευρώ, που κρίθηκε με την εκκαλούμενη απόφαση. Δέχεται εν μέρει την έφεση και μεταρρυθμίζει την υπ’αρ.2162/19 απόφαση του ΤριμΔιοικΠρωτΗρακλείου. [ Αρ. 1,3,5,6 Ν.2601/98, αρ. 62, 64, 107 Ν.2238/94, αρ.92 παρ.3 Συνθ.Ε.Κ., αρ. 12 παρ.3 Ν.3299/04, αρ.2,3 Ν.3220/04, αρ.4-6 της απόφασης 2008/723/ΕΚ, Καν.794/2004/ΕΚ, Καν.271/2008/ΕΚ, Καν. 69/2001/ΕΚ, αρ. 5 Καν.1998/2006/ΕΚ, αρ. 87-88 ΣυνθΕΚ, αρ.169 Ν.4099/12, αρ. 107 ΣΛΕΕ ]