ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΠΩΛΗΣΗΣ – ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ – ΑΡΝΗΣΗ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΣΤΡΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥ ΤΩΝ ΠΡΟΜΗΘΕΙΩΝ – ΑΓΩΓΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΜΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΕΚΤΕΛΕΣΤΟΥ ΜΕΡΟΥΣ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ. ΖΗΤΗΜΑ ΑΣΚΗΣΗΣ ΣΥΜΒΑΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑΣΤΡΙΑ ΓΙΑ ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΠΩΛΗΘΕΙΣΩΝ ΠΟΣΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΗΜΑΤΟΣ – ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΕΣ ΕΚΚΑΛΟΥΜΕΝΗΣ – ΔΕΚΤΗ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΕΩΣ. Eν προκειμένω, η ήδη αναιρεσείουσα εταιρία, επικαλούμενη ότι κατάρτισε με την εναγόμενη, ήδη αναιρεσίβλητη, εταιρία κατά τα έτη 2016-2018, κατόπιν νόμιμων διαγωνιστικών διαδικασιών, πέντε συμβάσεις πώλησης (προμήθειας) υλικών, τηρώντας δε, πλήρως τις συμβατικές υποχρεώσεις της, παρέδωσε σε αυτήν για κάθε σύμβαση υλικά, που αφορούν, όμως, μέρος των συμβάσεων, ωστόσο η εναγομένη, ενεργώντας αντισυμβατικά, αρνείται να παραγγείλει και να παραλάβει τις υπόλοιπες συμφωνηθείσες ποσότητες υλικών – Ζητούσε λοιπόν, η ενάγουσα να της καταβληθεί νομιμοτόκως το συμφωνηθέν τίμημα του ανεκτέλεστου μέρους εκάστης των συμβάσεων. Από την άλλη πλευρά, η εναγόμενη – εκκαλούσα εταιρεία, ισχυρίζεται ότι η μη παραλαβή εκ μέρους της ορισμένων ποσοτήτων εκρηκτικών υλών αποτελούσε συμβατικό της δικαίωμα προβλεπόμενο ευθέως στους Γενικούς και Ειδικούς Όρους συμβάσεων που συνιστούσαν ένα ενιαίο σύνολο με τις συμβάσεις πώλησης. Κρίνεται ότι το Εφετείο στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του από νόμιμη βάση, καθόσον διέλαβε σε αυτήν ανεπαρκείς αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα της άσκησης από την αναιρεσίβλητη εταιρία του συμβατικού δικαιώματός της για μείωση των πωληθεισών στην ίδια, από την αναιρεσείουσα εταιρία, ποσοτήτων εκρηκτικών υλών μέχρι ποσοστού 30%, ανάλογα με τις ανάγκες αυτής (αναιρεσίβλητης) και του συνακόλουθου καθορισμού, σε περίπτωση πραγματικής άσκησης του εν λόγω συμβατικού δικαιώματος, του οφειλόμενου από αυτήν μειωμένου τιμήματος για την πρώτη σύμβαση, οι οποίες (αιτιολογίες) καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των άρθρων 513, 361, 316 και 343 εδ. α’ ΑΚ, τις οποίες έτσι παραβίασε εκ πλαγίου. Επομένως, ο τρίτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια, είναι βάσιμος. Αναιρεί την υπ’ αρ. 2317/23 απόφαση του ΤριμΕφΑθ, κατά το μέρος αυτής που απέρριψε το πρώτο (επί μέρους) αίτημα της αγωγής της αναιρεσείουσας περί επιδίκασης του ποσού των 285.869,79 ευρώ, που αντιστοιχεί στο συμφωνημένο τίμημα για το ανεκτέλεστο μέρος της καταρτισθείσας μεταξύ των διαδίκων πρώτης σύμβασης – Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το ανωτέρω μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο. [ Αρ. 288, 343, 513 ΑΚ, αρ.559 αρ.19 ΚΠολΔ, αρ.93 παρ. 3 Συντ. ]